Klik hier als u meer wilt lezen over ons privacybeleid en gebruik van cookies.

(Niet meer tonen)

StarsnStripes

  • 09-06-2014

    President Obama vormt een grote bedreiging voor de fundamentele burgerlijke vrijheden en het constitutioneel bestel van de Verenigde Staten. Dat schrijft de progressieve intellectueel en left-libertarian Noam Chomsky in zijn column over de Surveillance State, die onder Obama verder is uitgebouwd, zoals deze aan het licht is gekomen door de onthullingen van Edward Snowden. Hieruit blijkt een flagrante schending van de Amerikaanse Grondwet en dan vooral het Vierde Amendement dat burgers beschermt tegen onredelijke doorzoekingen en inbeslagnames en de privacy van burgers garandeert. Chomsky concludeert op grond van de immense omvang van de spionagepraktijken van de NSA dat president Obama de fundamenten van de Amerikaanse samenleving wil vernietigen. Iedere vorm van electronische en digitale communicatie door een individu kan worden vastgelegd in de enorme database van de NSA. Het beginsel van presumptie van onschuld is allang losgelaten, constateert Chomsky. Dit is een systeem dat George Orwell nooit had durven voorzien. Volgens Chomsky is deze Veiligheids- en Controlestaat opgetuigd om de macht van de overheid te beschermen en de opstandige bevolking te onderwerpen aan de tirannie van de staat. Burgers hebben niets meer te verbergen voor de staat, maar diezelfde staat verbergt haar werkelijke macht voor haar onderdanen. Chomsky is verbijsterd dat de macht van de staat geen beperkingen lijkt te kennen in één van de meeste vrije en overheidskritische samenlevingen.

    Geplaatst door Jos Lubbers om 16:00, link en reacties (5)
    11-05-2014
  • 11-05-2014

    Afgelopen donderdag heeft de inlichtingencommissie van het Huis van Afgevaardigden de USA Freedom Act, een wet die een einde moet maken aan de massale verzameling van telefoon- en internetdata door de NSA, goedgekeurd. De inlichtingencommissie keurde exact dezelfde versie van de USA Freedom Act, die een dag eerder door de NSA-kritische justitiecommissie, niet de allerrabiaatste rechtsstaathaters, van het Huis van Afgevaardigden werd goedgekeurd met unanieme steun.

    De Republikeinse voorzitter Mike Rogers en de leidende Democraat Dutch Ruppersberger van de inlichtingencommissie hebben enorme draai gemaakt met de volledige goedkeuring van de USA Freedom Act. Aanvankelijk waren Rogers en Ruppersberger fel gekant tegen de USA Freedom Act omdat het wetsvoorstel afbreuk zou doen aan de nationale veiligheid, maar na de aanpassingen die zijn aangebracht is de USA Freedom Act opeens op het goeie spoor. De neoconservatieve haviken van de inlichtingencommissie zagen de geamendeerde USA Freedom Act als het hoogste haalbare vanwege de steun van de publieke opinie voor het aan banden leggen van de NSA.

    Aanvankelijk wilde de leiding van de inlichtingencommissie nog een eigen wetsvoorstel indienen die de huidige ongrondwettige spionagepraktijken van de NSA zou legaliseren en de bevoegdheden, die nu al onbeperkt zijn door de extreme Patriot Act, nog verder uitbreiden. Hun voorstel vertoonde opvallende gelijkenis met het rookgordijn van de voorzitter van de inlichtingencommissie van de senaat, Diane Deinstein, om de NSA zogenaamd te hervormen met de manipulatieve naam FISA Improvement Act.

    In de inlichtingencommissies van de Senaat en het Huis van Afgevaardigden houden de grootste NSA-apologisten zich schuil. Grote uitzondering hierop vormt de Democratische senator Ron Wyden uit Oregon, die al heel lang gefundeerde kritiek op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten. Maar de voorzitters van de inlichtingecommissies in het Huis en de Senaat zijn hopeloos kritiekloos op de excessieve spionagepraktijken van de NSA. Daarom zijn ze onredelijk in hun beschuldigingen aan het adres van NSA-klokkenluider Edward Snowden. Volgens autoritaire neoconservatieve NSA-apologisten als Feinstein en Rogers is Snowden een landverrader die geheime NSA-inlichtingen heeft verstrekt aan Poetin, waar geen enkel bewijs voor is. Ook zouden zijn onthullingen de nationale veiligheid in gevaar hebben gebracht, terwijl hij de documenten van de NSA bewust heeft gelekt aan journalisten als Glenn Greenwald zodat er elke keer een journalistieke afweging wordt gemaakt tussen het belang van openbaarmaking en het belang van nationale veiligheid. Ongesubstantieerde algemene claims dat de nationale veiligheid door openbaarmaking van documenten in het geing komt, worden niet gehonoreerd door Greenwald. Concreet aanwijsbare risico's voor de nationale veiligheid worden en zijn wel gehonoreerd. Naar hé, persvrijheid?

    Ook wordt door NSA-propagandisten aangevoerd dat de massale verzameling van metadata cruciaal is voor de Nationale Veiligheid. Onzin, zoals uit een evaluatie naar de efffectief van methoden van de NSA is gebleken, een leugen die door Plasterk ook meermalen is gebezigd in het debat. Obama'seigen  evaluatiecommissie concludeerde dat metadataverzameling niet essentieel was in het voorkomen van terroristische aanslagen. Traditionele inlichtingen- en onderzoeksmethoden zijn veel effectiever gebleken. Er wordt door de politieke lobby voor de instandhouding van de Veiligheids- en Controlestaat de grootste mogelijk onzin gebezigd, ook door het Witte Huis.

    De stemmingen in de justitiecommissie en de inlichtingencommissie van het Huis van Afgevaardigden zijn dan ook van historisch belang. De volgende stap zal de plenaire behandeling en de stemming in het Huis van Afgevaardigden zijn. Daarna is de Senaat aan de beurt, waar de USA Freedom Act in de zomer wordt behandeld in de justitiecommissie en de inlichtingencommissie. Hoewel een aantal maatregelen ter bescherming van de privacy zijn verdwenen in vergelijking met het eerste concept van de USA Freedom Act, is de huidige USA Freedom Act een belangrijk keerpunt in de beperking van de Controlestaat en een betere bescherming van de privacy van burgers tegen de voyeuristische overheid die sinds 11 september 2001 veel te veel macht heeft gekregen en deze macht steeds meer heeft opgerekt met als voorwendsel terreurbestrijding en nationale veiligheid. Het is de hoogste tijd om de zoek geraakte balans tussen privacy en veiligheid te herstellen naar redelijke proporties.

    Geplaatst door Jos Lubbers om 12:00, link en reacties ()
    08-05-2014
  • 08-05-2014

    Gisteren heeft de House Judiciary Committee unaniem, met 32-0 stemmen, gestemd voor plenaire behandeling van de USA Freedom Act, één van de meest vergaande wetsvoorstellen om de spionagepraktijken van de NSA aan banden te leggen. De USA Freedom Act is een overwinning voor de voorvechters van privacy en civil liberties en een grote nederlaag voor de neoconservatieve Controlestaat van Bush, Cheney, Obama, Plasterk, Hennis, Opstelten en Teeven. Volgens de American Civil Liberties Union is de stemming van de House Judiciary Committee over de USA Freedom Act een historische doorbraak in het denken over inlichtingen- en veiligheidsdiensten en antiterreurwetgeving. Met de USA Freedom Act wordt een einde gemaakt massale verzameling van metadata. Deze data kunnen alleen worden doorzocht bij telecombedrijven met een gerechtelijk bevel.

    De USA Freedom Act is een voorstel van Afgevaardigde James Sensenbrenner uit Wisconsin, ironisch genoeg ook auteur van de dubieuze Patriot Act. Sensenbrenner was dolblij over de unanieme steun in de House Judiciary Committee voor de USA Freedom Act:

    “The bottom line is that the amended Freedom Act makes it crystal clear that Congress does not endorse bulk collection and ensures American civil liberties are protected,”

    De behandeling van de USA Freedom Act stond maandenlang stil. Na een compromis, waardoor het wetsvoorstel minder vergaand is dan eerst, is de USA Freedom Act unaniem aangenomen door de House Judicary Committee. Echte Die Hard NSA-critici vinden de USA Freedom Act niet ver genoeg gaan, maar burgerrechtenorganisaties als de American Civil Liberties Union steunen het wel ondanks dat het geen perfect wetsvoorstel is.

    The USA Freedom Act is het hartverwarmende voorbeeld van samenwerking tussen hele linkse Democraten en uiterst conservatieve Tea  Republikeinen, vooral van de Tea Party. Deze bonte coalitie tussen de linker- en de rechterflank van het politieke spectrum zorgden er vorig jaar bijna voor dat Obama en zijn NSA financiering werd onthouden. Alleen de autoritaire law-and-order-types en loyalistische krachten in beide partijen steunen de extreme veiligheidsaanpak door de NSA nog. Gelukkig is er in de VS geen sprake van totale partijdiscipline zoals we die in Nederland kennen. Het verzet tegen de NSA loopt gelukkig door partijpolitieke scheidslijnen heen.

    Obama wil de NSA dan niet indammen, ondanks allerlei betekenisloze speeches dat hij de NSA wil hervormen, maar hij heeft wel altijd zijn mond vol van bipartisanship. Bij een overweldigende meerderheid van Republikeinen en Democraten in beide kamers van het Congres heeft Obama weinig keus. Hij zal dan de USA Freedom Act wel moeten ondertekenen, waarna de USA Freedom Act inwerking treedt.

    Naast de USA Freedom Act ligt er ook nog een wetsvoorstel van de Inlichtingencommissie van de Senaat en het Huis, de bakermat van NSA-apologisten, die de huidige dubieuze spionagepraktijken van de NSA, die mogelijk ongrondwettig zijn, legaliseert. Hopelijk is dit voorstel kansloos in het Huis en de Senaat.

    De wereld is ingrijpend veranderd sinds de onthullingen van Edward Snowden. Door zijn onthullingen kijken we nu heel anders aan tegen privacy en veiligheid. Zonder Snowden was er geen publieke herwaardering geweest van privacy en burgerlijke vrijheden die zijn geofferd aan het neoconservatieve altaar van staatsveiligheid. De USA Freedom Act mag dan ook best wel gezien worden als eerbetoon aan Edward Snowden.

    Geplaatst door Jos Lubbers om 12:00, link en reacties ()
    07-05-2014
  • 07-05-2014

    De voorverkiezingen voor de Mid Term verkiezingen staan bij de Republikeinen voor een belangrijk deel in het teken van de strijd tussen de Tea Party vleugel van de partij en het partij-establishment. In mei zijn veel voorverkiezingen waar vooral zittende Republikeinse senatoren worden geconfronteerd met een uitdager van de Tea Party. Gisteren was een belangrijke voorverkiezing in North Carolina. De zeer conservatieve voorzitter van het Huis van Afgevaardigden van de staat North Carolina, Thom Tillis, won de nominatie voor de Amerikaanse senaat namens de Republikeinse Partij met meer dan de vereiste 40% van de stemmen zodat er geen tweede ronde nodig is. In die tweede ronde had Tillis het dan moeten opnemen tegen één van de kandidaten van de Tea Party maar dat is door zijn overtuigende overwinning nu niet nodig. Tillis had een goed gefinancierde campagne met steun van SuperPACs als American Crossroads van Karl Rove die miljoenen dollars staken in de campagne van Tillis. Het partij-establishment zal de Tea Party niet zo onderschatten als in 2010 en zal veel meer geld steken in de campagnestrijd met de Tea Party. De Tea Party kandidaten in North Carolina, Harris en Brannon, beschikten niet over veel geld om campagne te voeren en hadden nooit enig momentum. Er is maar 200.000 dollar gestoken in hun campagne door Tea Party organisaties. Ze werden ook niet gesteund door landelijke Tea Party organisaties. De overwinning van Tillis was dan ook niet onverwacht.


    Tillis kan zich nu richten op de strijd met de kwetsbare Democratische senator Hagan. Een Republikeinse overwinning in North Carolina is cruciaal voor het terugwinnen van de senaat. Indien veel Tea Party kandidaten de nominatie van de Republikeinen winnen voor de senaat, waar het vooralsnog niet op lijkt, is de kans dat de Republikeinen senaat terugwinnen heel wat kleiner. De electorale basis van veel Tea Party kandidaten zijn te smal om gekozen te worden voor state wide offices als senator, zoals bleek in 2010 In Nevada met Sharron Angle en in Delaware met Christine O’Donnell en in 2012 met Todd Akin in Missouri in 2012. Mike Lee, Ted Cruz, Rand Paul en Marco Rubio zijn wel op de vleugels van de Tea Party gekozen in de senaat.

    Geplaatst door Jos Lubbers om 13:00, link en reacties ()
    06-05-2014
  • 06-05-2014

    Het Amerikaanse Hooggerechtshof heeft een gebed bij de start van vergaderingen van de gemeenteraad van Greece in upstate New York grondwettig beoordeeld. Het federale hof van beroep in New York oordeelde eerder dat het gebed in de gemeenteraad van Greece wel ongrondwettig was omdat het gebed het christelijke karakter benadrukt. Volgens het Hooggerechtshof is legislative prayer historische praktijk en onderdeel geworden van nationale tradities en het cultureel erfgoed van de Verenigde Staten. Een gebed door de gemeenteraad is niet in strijd met het Eerste Amendement van de Amerikaanse Grondwet, waarin de vrijheid van godsdienst en de scheiding tussen kerk en staat is gegarandeerd, oordeelde de conservatieve meerderheid onder leiding van Justice Kennedy, die de meerderheidsopinie voor zijn rekening nam:

    "As a practice that has long endured, legislative prayer has become part of our heritage and tradition, part of our expressive idiom, similar to the Pledge of Allegiance, inaugural prayer, or the recitation of 'God save the United States and this honorable Court' at the opening of this Court's sessions."

    Hoewel het ene christelijk gebed is waarmee de vergaderingen van de gemeenteraad van Greece beginnen, is de inhoud van gebed niet van belang zolang niet-christenen maar niet worden beledigd en het gebed geen zieltjes tracht te winnen. Het gebed moet inclusief zijn.

    "The inclusion of a brief, ceremonial prayer as part of a larger exercise in civic recognition suggests that its purpose and effect are to acknowledge religious leaders and the institutions they represent, rather than to exclude or coerce nonbelievers"

    Dit vonnis van het Hooggerechtshof sluit aan bij een vonnis uit 1983 toen het gebed in het parlement van de staat Nebraska stand hield bij het Hooggerechtshof, die van oordeel was dat gebed onderdeel van het Amerikaanse erfgoed en geen aantasting van het Eerste Amendement.

    De progressieve minderheid in het Hooggerechtshof was het hier uiteraard niet mee eens omdat gebed in de gemeenteraad christelijk is en dus een schending is van de religeiuze gelijkheid en neutraliteit. Justice Kennedy vond het censuur als referenties aan Jezus en het christendom uit het gebed moesten worden geschrapt. Deze redenering van de progressieve rechters is illustratief voor de scheiding tussen kerk en staat obsessie van seculariteitsfundi's. In Nederland is daar een speciale partij voor.

    Laat die gemeenteraad in Greece toch vrij om even ritueel te bidden voordat ze vast hele belangrijke politieke beslissingen gaan nemen. Vaak wordt een anti-religieuze kruistocht gerechtvaardigd met het oprekken van de betekenis van scheiding tussen kerk en staat, terwijl dat niet meer betekent dat de kerk en de staat niet in dezelfde handen zijn en zijn geen beslissende invloed op elkaar uitoefenen. Hier is sprake van geen scheiding tussen geloof en politiek en die hoeft ook niet gescheiden te zijn. Dat is vrije keuze van de politicus of politieke partij in kwestie. Uiteraard zullen er altijd tolerante vrijheidslievende types zijn die zelfs dat willen verbieden onder het voorwendsel scheiding tussen kerk en staat.

    Geplaatst door Jos Lubbers om 14:00, link en reacties ()
    06-03-2014
© 2009 - heden Dagelijkse Standaard. Alle rechten voorbehouden.