De PVV- en Wilders-paradox

Foto:

Dit is mijn eerste artikel voor De Dagelijkse Standaard.

De PVV staat er uitstekend voor in de peilingen. De partij profiteert van een groeiend ongenoegen wat het kabinet Rutte 2 oproept bij de overgrote meerderheid van de Nederlanders. Onder leiding van Geert Wilders, die de ongenoegens uitstekend weet te vertalen in politieke retoriek, kanaliseert de PVV dit ongenoegen, oogst ze dit ongenoegen en zet dit ongenoegen om in een – voor deze partij – ongekende virtuele zetelwinst. De PVV is als een Phoenix opgestaan na de electorale afstraffing van 2012 and is here to stay. Het is welhaast zeker dat de partij bij de volgende verkiezingen, die zomaar binnen 6 maanden kunnen plaatsvinden, de grote winnaar wordt.

Als de PVV de grootste partij wordt, die kans acht ik op dit moment zeer groot, zal de partij ook het voortouw moeten nemen bij het formeren van een kabinet. De grote vraag die dan speelt: met wie wil de PVV in zee en, niet minder belangrijk, wie wil met de PVV in zee?

In een uitgebreid interview in de Telegraaf van 14 september jl. kon Wilders ongestoord zijn zegje doen en gaf zijn ongezouten mening over het huidige kabinet en collega politici.

Over Mark Rutte:

“Rutte leert niet van zijn fouten. Hij gaat door, als een autist, op een fout ingeslagen weg. Maar hij gedraagt zich toch ook als een politiek autist, door de lasten te verzwaren, ondanks alle adviezen dat niet te doen?”

Over Sybrand Buma:

“Buma is de man die Nederland ziek heeft gemaakt.  Dus Buma is een van de virussen die Nederland ziek heeft gemaakt”

Wilders noemt enerzijds Mark Rutte een “politiek autist”, Buma noemt hij een “virus”. Het is uitgesloten dat deze twee politici diens vertrouwen genieten. Later in het artikel wordt Wilders gevraagd met wie hij wil samenwerken in een volgend kabinet. Hij noemt dan Rutte en Buma als mogelijke partners.

“U oordeelt erg hard over uw voormalige partners Buma en Rutte. Wilt u in de toekomst nog wel zaken doen met de VVD en CDA als deze mannen leider zijn?”

“Daar gaat het nou niet om.”

“Toch stellen we de vraag.”

“Zeker kan ik met de heren zaken doen…”

De Wilders Paradox 1

Hier zien we de eerste vorm van de Wilders Paradox in volle glorie. Enerzijds zet hij de twee heren weg als volkomen onbekwaam, onder het uiten van ronduit beledigende taal. Vervolgens zegt hij best wel met hen te willen samenwerken. Het is ook nogal inconsequent.

Door zijn woordkeuze gooit hij de deur naar samenwerking met de VVD en het CDA, zijn enige natuurlijke partners om enkele goede ideeën (verlagen van de belastingen, verlagen van de accijnzen, minder Europa, minder immigratie) te verwezenlijken, keihard in het slot. Dat weet hij. Dat hij die deur vervolgens op een kier zet is nutteloos. Dat weet hij ook.

Dat is uiteraard doodzonde. Want zijn plannen zijn haalbaar. Deze zijn door hem eenvoudig te onderbouwen. Door te wijzen op de gigantische verspilling van geld aan de massa-immigratie en Europa, door hierop te korten, vindt hij zijn financiering wel. Zijn achterban vindt dat over het algemeen prima, een groot deel slikt alles wat hij zegt voor zoete koek. Het is uitermate knap hoe hij het vertrouwen van zijn achterban won en blijft behouden.

Politici echter kijken daar anders tegenaan en hebben een geheugen als een olifant. Wint de PVV de volgende verkiezingen en staat hij vervolgens bij de VVD en het CDA op de stoep dan zullen deze partijen hem fijntjes aan deze uitspraken herinneren. In het meest gunstige geval zullen zijn van hem eisen zijn woorden terug te nemen; zo niet dan laten ze het hem allemaal zelf uitzoeken.

Wilders vindt dat niet erg. Niet regeren betekent voor hem geen verantwoordelijkheid nemen. Niet regeren betekent niet terugkomen op beloftes. Dat heeft hij één keer meegemaakt (zijn eis om de pensioenleeftijd op 65 houden gaf hij in een vloek en een zucht op) en dat wil hij niet nogmaals meemaken. Hij weet namelijk wat er gebeurt met politici die beloftes niet nakomen, hij hoeft alleen maar naar Mark Rutte te kijken.

De kans dat hij zijn woorden terugneemt is dus uitermate klein. Dat zagen we ook al tijdens het Prinsjesdagdebat. De kans is daarom groot dat de PVV ook na de volgende verkiezingen weer in de oppositiebankjes belandt, klagend dat de rest geen zaken met hen wil doen. De PVV kan haar ideeën dan wederom niet verzilveren. Heeft de PVV dit dan aan de rest te danken? Nee. Aan wie wel? Aan de man aan wie de partij haar virtuele (en straks waarschijnlijk ook werkelijke) electorale succes te danken heeft.

De Wilders Paradox 2

Voor de PVV geldt dan ook: Wilders, you can’t live with him, you can’t live without him. Zonder Wilders is de partij een verzameling dode vogels, met Wilders is de partij vleugellam. En dat vind ik oprecht jammer, want nogmaals, de PVV heeft een aantal uitstekende ideeën die het meer dan waard zijn om in daden omgezet te worden.

Waardeer jij de artikelen op DagelijkseStandaard.nl? Volg ons dan op Twitter!

In dit artikel
Dagelijksestandaard.nl gebruikt cookies en vergelijkbare technologieën (cookies) onder andere om u een optimale gebruikerservaring te bieden. Ook kunnen we hierdoor het gedrag van bezoekers vastleggen en analyseren en daardoor onze website verbeteren. Cookies van onszelf en van derden kunnen worden gebruikt om advertenties te tonen en artikelen aan te bevelen op dagelijksestandaard.nl die aansluiten op uw interesses. Ook derden kunnen uw internetgedrag volgen. Cookies kunnen gebruikt worden om op sites van derden relevante advertenties te tonen. Cookies van derde partijen maken daarnaast mogelijk dat u informatie kunt delen via social media zoals Twitter en Facebook.

Like nu onze nieuwe pagina voor nieuws en opinie!