Kritiek op de voorspellende waarde van klimaatmodellen

“Er valt niks te toetsen”, vat Bakker het grootste probleem van de klimaatmodellen samen. Je kan de vergelijkingen die de stromingen beschrijven van de atmosfeer en de oceanen aan elkaar koppelen, je kan bestuderen hoe die veranderen onder invloed van temperatuurschommelingen, je kan de invloed van wolken, sneeuw, en luchtvervuiling meenemen – maar je kan nooit controleren of je resultaten overeenkomen met de werkelijkheid.

Wat je wel kan doen is kijken of de modellen het klimaat uit het verleden kunnen nabootsen. “Maar we hebben bijna geen verleden”, zegt Bakker. De periode waar metingen van zijn is zo kort, en de metingen zelf zijn zo schaars, dat ook dat voornamelijk een kwestie van interpreteren is.

Uiteindelijk leidt dit, meestal onbewust, tot modellen die je vertellen wat je zelf al dacht, stelt Bakker. Als er iets uit het model komt dat tegen de intuïtie van de onderzoeker ingaat, zal deze het model immers vaak bijstellen of verwerpen. “En wat we uiteindelijk te zien krijgen is het eindresultaat. Hoe en waarom het model ge’tuned’ is, wordt nauwelijks gedocumenteerd.” ….

Een klimaatscepticus is Bakker niet. “Ik denk wel dat de aarde op gaat warmen – ergens tussen 0,5 en 10 graden. Noem me liever een klimaat–wetenschaps–scepticus. Dat wordt me niet altijd in dank afgenomen, er kwam veel kritiek op mijn proefschrift. Maar uiteindelijk brengt overpredictie de hele klimaatwetenschap in diskrediet, is mijn overtuiging.” …

Aldus Marlies ter Voorde.

Lees verder hier.

Dat laatste lijkt mij een voor de hand liggende en juiste conclusie. In dat licht is zijn uitspraak dat er mogelijk een opwarming van tussen de 0,5 en 10 (!) graden zal komen, erg wonderlijk. Logischerwijs heeft hij dat uit zijn duim gezogen. Immers, volgens zijn opvatting zijn er geen modellen die terzake houvast bieden!?

Maar een kniesoor die daar op let. Per saldo lijkt me dit toch een taboedoorbrekend proefschrift, dat blijk geeft van het zelfreinigend vermogen van de wetenschap. De auteur verdient daarvoor alle lof.

En zo kantelt de consensus van de mainstream klimatologen steeds verder in de richting van de klimaatsceptici.

Voor mijn eerdere DDS–bijdragen zie hier.

Abonneer je gratis en voor niets op het Telegram-kanaal van De Dagelijkse Standaard, en like onze spiksplinternieuwe Facebook-pagina!
In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

9 reacties

  1. Hetzler

    Ik herinner mij een gevleugeld uitspraak van mijn hoogleraar statistiek: wordt nooit verliefd op je model!
    Inderdaad worden modellen te veel aanbeden.

  2. G-krul

    En wat dacht je van die andere ‘gevleugelde’ uitspraak, te weten van die vlindervleugel.
    Een vulkaanuitbarsting kan alles in de war gooien.

  3. NemTudom

    Kunnen nu de miljarden ook een betere gevleugelde uitspraak en verdeling krijgen.

    1. cmsuijkerbuijk

      Is deze “gevleugeld” genoeg? “Laat die miljarden maar deze kant op komen!” (Bankrekeningnr. 11.11.11.111)

  4. Jacobus

    Labohm is verheugd over een wetenschapper die de betrekkelijkheid van klimaatmodellen aangeeft maar helaas geeft diezelfde wetenschapper aan dat hij een temperatuurstijging van tussen de 0.5 en 10 graden verwacht. De manier waarop deze cognitieve dissonantie wordt opgelost is weer vermakelijk.

  5. Ook Boos

    Alexander Bakker maakt op eenvoudige wijze duidelijk dat modellen nogal heel betrekkelijk zijn. Op verholen wijze maakt hij duidelijk dat hij zelf helemaal niks gelooft. De bandbreedte die hij aangeeft (0,5 tot 10 graden) is gewoon een subtiele schop onder de reet van de opwarmingsgelovigen.

    1. Jacobus

      Zo kun je ook oplossen, hij beweert het wel maar Ook Boos weet zeker dat het satire is.

      Labohm was minder amused en dat kwam omdat hij heel goed begreep dat Bakker helemaal geen grapje maakte maar vanuit zijn wetenschappelijke inzicht een stijging tussen 0.5 en 10 graden verwacht.

  6. Hetzler

    Inderdaad: op verholen wijze… Als je deze satire niet doorziet… Het IPCC gist er vrolijk op los, maar verzuimt tactisch de natuurlijke variatie sinds de laatste ijstijd erbij te vermelden waarbinnen al die speculaties van de afgelopen 20 jaar ruimschoots vallen. Ik zou dus het hierop wijzen niet als cognitieve dissonantie willen zien, maar als gebruik van gezond verstand en degelijk huiswerk. Zo simpel is het en niet anders. Die rampen bewaren we maar voor Roodkapje en de Boze Wolf in alarmistische schaapskleren.

  7. APvdHoeven

    Het probleem is dat er op grond van de uitkomst dezer foutieve modellen verstrekkende beleidsbeslissingen worden genomen die handen vol geld kosten en zeer weinig opleveren.
    Er zijn geen of zeer weinig modellen die gevoed met de gegevens van begin 70’er jaren (deze zijn al redelijk betrouwbaar, althans kunnen dat worden gemaakt) een opwarmingsstop produceren beginnende bij ongeveer 2000.
    Al deze modellen zijn dus niet juist.
    Dit ondanks dat sinds 1900 al meer perioden zijn geweest ZONDER temperatuurstijging,
    bijvoorbeeld: 1880 tot 1910 en 1940 tot 1975
    Uiteraard zijn deze jaren wat afhankelijk van welk temperatuurlijstje men neemt (van een algemeen erkende wetenschappelijke instelling).

Reacties zijn gesloten.

e-mail:

 
Ja, ik ga ermee akkoord dat Dagelijkse Standaard mij incidenteel commerciële emails stuurt.