De gift van vooruitzicht

Kijk naar Barroso – eerst voorzitter van de EU, recent overgestapt naar Goldman Sachs – maar ook naar Geert Wilders: die wordt nu in de rechtbank vervolgd. Als die veroordeling er komt dan zijn de kleinere spelers, neem nu Joost Niemöller, de volgende. “We are free and fearless and will never be silenced”, zei Wilders over zijn proces. Welnee, het opgeven van onze vrijheden gaat stap voor stap en het volk is daartoe bereid omdat het hedonistische waarden aanhangt. Om de rust en vrede te bewaren geven we publieke en politieke vrijheden op want we denken dat we nog in het privédomein kunnen blijven genieten. Deze waarheid had Wilders kunnen lezen in Brave New World (1932) nog vóórdat hij de politiek in ging.

Opkomend populisme
Het ontvluchten van West-Europa hangt niet enkel samen met opkomend populisme. Daarover moet allereerst gezegd worden dat het woord ‘populisme’ uitdrukt dat inspelen op de ‘onderbuik’ meer electoraal voordeel oplevert dan inspelen op het verstand. Maar als dat je mensbeeld is – als je het woord populisme gebruikt om aan te geven dat je de democratie wil beschermen tegen de kiezer – dan heb je wellicht een realistisch mensbeeld, echter dan kun je jezelf niet consequent ‘democraat’ noemen.

Er komt dus een balkanisering op gang in de hooggeprezen Westerse democratie. Een polarisering en verkaveling van het landschap in onverzoenbare groepen: diepe breuklijnen die bestuurders slechts kunnen bedekken met ‘brood en spelen’: een cultuur die draait om spektakel en vermaak. David Engels schreef hierover het boek Auf dem Weg ins Imperium (2014), waarin hij deze wankele situatie vergeleek met het wankelende Romeinse Rijk.

Enjoy the decline?
Wat ontstaat is een levenshouding die ene ‘Captain Capitalism’ ooit omschreef als ‘enjoy the decline‘. Lachen om de domheid van anderen en inspelen op de tekortkomingen van het systeem. Gebruik maken van de overtollige staatsuitgaven en van de seksuele uitspattingen die mogelijk zijn door de opeenhoping van ontwortelde jonge vrouwen in anonieme grote steden. Cynisme en trolling. Met als voorbeeld brieven en Twitter-accounts op naam van niet-bestaande verenigingen, die worden gebruikt om lokale politici over te halen tot lachwekkende moties als “verplichte discoballen in ieder overheidsgebouw.”

Toch is dit geen benadering die geesten aanspreekt die er op uit zijn om iets met eeuwigheidswaarde op te bouwen. Maar echt iets opbouwen op eigen leest kan ook niet meer in West-Europa. Daarvoor is alles juridisch-bureaucratisch dichtgetimmerd en omgeven met sociale fijngevoeligheden. Niet dat Oost-Europa geen onvolkomenheden kent, maar wel zal het daar beter voor je kinderen en kleinkinderen zijn. We moeten vooruitdenkend zijn en hiervoor kijken naar Menno Simons.

Mennonieten zijn genoemd naar Menno Simons, een Friese priester uit Witmarsum die in 1536 de wereld in trok om zijn eigen beweging te stichten. Vandaag wonen er 1775 mensen in Witmarsum: wereldwijd zijn er wereldwijd meer dan twee miljoen mennonieten. Friezen en Zeeuwen – volkeren die eeuwen geleden de Gouden Eeuw inluidden – sterven vandaag langzaam uit. Maar mennonieten leven voort. Want Menno was gezegend met vooruitzicht.

Verlaat voortijdig een zinkend schip
Je moet dit hele landschap bekijken als een real time strategy game. Vergelijk de strijdende partijen, hun middelen en tactische posities. Dan zie je een duidelijk postmodern-progressieve vooringenomenheid in de nieuwszenders en kranten; je ziet dat de aankomende lichting jonge journalisten is ingeprent met een sociaal-liberaal wereldbeeld. Zij beheersen samen de zendtijd en subsidiestromen. Een handjevol ‘relicten’ moet tegen hen het fort bewaken: mensen die uit een andere tijd zijn overgebleven als Derk Jan Eppink, Leon de Winter en Theo Hiddema. Er was een zeker momentum voor een helder ontwaken van het volk: aangezwengeld door Brexit, de nationalistische Turkse manifestaties, de vluchtelingencrisis, het Oekraïne-referendum, het TTIP-verdrag en de oprichting van Baudets ‘Forum voor Democratie’. Maar ondanks de convergentie van deze momenten bleef een omslag uit.

Brave New World zal dus de toekomst zijn – het is zodoende tijd voor een strategisch terugtrekken naar Oost-Europa. Om daar stukken land te kopen en een eigen levenswijze in te richten, zonder die voortdurende doorsijpelende sociale infiltraties om je heen. Er zijn vele voorbeelden mogelijk maar het punt is duidelijk: er is geen ontsnappen mogelijk tenzij je jezelf fysiek verplaatst naar een land waar het niemand wat kan schelen.


Waardeer jij de artikelen op DagelijkseStandaard.nl? Volg ons dan op Twitter!

In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

Reacties

3 reacties

  1. Norman Corinth

    De genoemde voorbeelden zijn inderdaad zo triviaal dat het betoog ermee belachelijk wordt. Probeer het eens met echte problemen, zou ik zeggen, mogelijk kan dan uit smaad en schande iets groots en zuivers geboren worden.

    1. umhz

      Gezien de inhoud van het artikel verwacht ik weinig reacties.

  2. Ni28

    Onze Westerse leiders zijn niet gezegend met vooruitzicht en de bevolking is murw geworden door het niet zien van een sprankje licht in deze lange tunnel vol sociale fijngevoeligheden.Of midden Europa(wat hier Oost genoemd wordt) de hoop voor ons is betwijfel ik want het Westen heeft nog nooit een hoge pet van gehad en het zijn landen die uiteindelijk altijd afhankelijk van anderen(Westen voornamelijk om Oosten te weren) zullen blijven. Een neergezette beeld van pessimisme zonder een sprankje hoop tenzij je links wordt en alles kritiekloos accepteert en goedpraat. Het lachen vergaat je dan later.

e-mail:

 
Ja, ik ga ermee akkoord dat Dagelijkse Standaard mij incidenteel commerciële emails stuurt.