Samsom en Asscher serveren slappe hap bij laatste PvdA-lijsttrekkersdebat

Vanmiddag mochten Diederik Samsom en Lodewijk Asscher voor het laatst in debat om uit te maken wie de PvdA-lijsttrekker wordt in maart 2017. De vonken vlogen er niet bepaald vanaf.

De locatie van het laatste PvdA-lijsttrekkersdebat was een Amsterdamse zaal genaamd Roest. Die naam zegt eigenlijk alles: het is een vervallen loods, waar vroeger een fabriek gehuisvest is geweest. Stalen kranen hangen nog aan de muur, en de muren zijn inmiddels overgespoten met graffiti. Als eerbetoon aan heftrucks, hijskranen en andere werktuigen uit een vervlogen tijd. Het doet denken aan de romantiek uit Oost-Duitse propaganda vervlochten met hiphopinvloeden van de jaren ’80. Maar alleen de geschilderde werklieden op de muur verrichten nog noeste arbeid: de mensen in de zaal die het debat kwamen opluisteren waren vrijwel allemaal universitair geschoolden met hun dassen, geruite overhemden en lakschoenen. Driekwart was 55+: veel kale grijzende koppen.

De hele setting was een perfecte metafoor voor de PvdA van tegenwoordig: alles ademde hier verval. En op de puinhopen van dit voormalige symbool van arbeid en arbeiders mochten Asscher en Samsom de degens gaan kruisen. Kan een van de twee deze teloorgang stoppen? De vraag die mij door het hoofd spookte was echter: is er hier nog iemand die er nog oprecht in gelooft? Ik vroeg het me af.

Zelfs de kandidaat-lijsttrekkers zijn open over hun eigen tekortkomingen. Asscher vertelt dat hij eigenlijk schrijver had willen worden, maar had naar eigen zeggen niet genoeg discipline. Samsom vertelde dat hij eigenlijk wetenschapper had willen zijn, maar hij was “niet slim genoeg.” Beide heren concludeerden: “En dan sta je dus hier.”

Tijdens het debat is duidelijk te merken dat de heren elkaar zoveel mogelijk ontzien. Asscher en Samsom vallen elkaar constant bij. Over het meer betrekken van de vakbonden bij de sociaal-democratische opgave – Asscher: “Ze moeten terug in het centrum van de polder!” – maar ook over het vechten tegen de Brusselse bierkaai als het gaat om de afkalving van rechten van Nederlandse werknemers – Samsom: “We moeten het vliegtuig pakken en van land naar land in Oost-Europa vliegen om iedereen te overtuigen!”.

Het enige thema waarop de twee elkaar echt weerwoord geven, is vrouwenrechten. Samsom benadrukt dat er wat hem betreft weer een “goede vrouw” op plek 2 van de PvdA-kieslijst komt te staan, terwijl Asscher zegt: “Misschien komt er wel een man op 2”, om vervolgens verder uit te wijden over het oprekken van het vaderschapsverlof.

Maar als een donkere wolk boven het debat hing toch die slechte uitgangspositie van de PvdA. Kiezen de PvdA-leden straks hun fiere nieuwe leider, of de man die met de meeste waardigheid straks de deur achter zich mag dichttrekken? Asscher tekent een somber beeld: “We moeten eerlijk zijn over onze partij. We staan er niet goed voor. Dat blijkt niet alleen uit de peilingen maar ook laatste paar verkiezingen. Er heerst een grote woede in Europa.” Asscher probeert de optimistische toon aan te slaan door gebeurtenissen als de Brexit als kans te presenteren.

Samsom probeert er wat meer pit in te gooien, door te wijzen op het feit dat vlak voor de verkiezingen van 2012 de PvdA er óók slecht voorstond. Toch werden er toen uiteindelijk 38 zetels in de wacht gesleept. De PvdA-fractievoorzitter roept op tot strijdlust: “Er stemt straks niemand op de PvdA, als de PvdA er zelf niet meer in gelooft en wij met de kopjes naar beneden gaan hangen.” Het luidste applaus van de middag klinkt dan voor Samsom, die PvdA’ers geeft waar ze kennelijk om smachten: een optimistische blik op de éigen toekomst. “We moeten niet in de koplampen van de peilingen blijven staren,” vervolgt de Leidse parlementariër, waarmee hij ook op instemmende gebaren uit de zaal kan rekenen.

De controversiële polemist Thomas von der Dunk was echter ook van de partij, en de man weet de zaal weer te laten landen: “De PvdA wordt in de peilingen momenteel gevierendeeld. Als je dat overkomt als partij doe je iets fundamenteel fout.” Zelf overweegt hij op een andere partij te gaan stemmen in maart, voegt Von er Dunk toe Die zit. Asscher probeert hem van repliek te dienen door te spreken over een PvdA die als enige een alternatief kan bieden tussen het neoliberalisme van Mark Rutte en de ‘neohaat’ van Geert Wilders, maar Von der Dunks opmerking blijft hangen.

De PvdA is als een bange partij in de schuilkelders, in afwachting van een verschrikkelijk bombardement. Wat de sociaal-democraten nu nog mogen beslissen, is wie straks als eerste het kelderluik mag openen om te kijken wat er boven nog overeind staat.

Ik geef het ze te doen.

Abonneer je gratis en voor niets op het Telegram-kanaal van De Dagelijkse Standaard, en word lid van onze spiksplinternieuwe Facebookgroep!

Waardeer jij de artikelen op DagelijkseStandaard.nl? Volg ons dan op Twitter!

In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

Reacties

2 reacties

  1. Ni28

    De PvdA Comedy Capers in het land met hun laatste show. Hopelijk de allerlaatste.

  2. Seneca

    Wat kan men anders verwachten van slappe lullen? Zij zijn bovendien ook zeer onbetrouwbaar en liegen de boel bij elkaar. Over de ‘kwaliteiten’ van deze lieden om ons te regeren zullen wij deze keer niet praten.

e-mail:

 
Ja, ik ga ermee akkoord dat Dagelijkse Standaard mij incidenteel commerciële emails stuurt.