30 maanden cel na hersenletsel

Het gevolg van deze gewetenloze daad? Het slachtoffer liep zwaar en blijvend hersenletsel op. Zijn leven zoals hij dat kende is definitief voorbij. Zijn gezin is getraumatiseerd en moet de rest van hun leven zorgen voor een man die nooit meer de oude wordt. Werken, functioneren, genieten van het leven: alles is kapotgeslagen in een fractie van een seconde.

En wat vindt het Openbaar Ministerie een passende strafeis voor de 32-jarige dader die dit leed op zijn geweten heeft? Houd u vast: dertig maanden gevangenisstraf. Tweeënhalf jaar brommen.

Tegen de 42-jarige medeverdachte die aan de eerdere vechtpartij meedeed, eist justitie zelfs een lachwekkende taakstraf van 120 uur schoffelen in het plantsoen.

Hoe durft het Openbaar Ministerie dit met een stalen gezicht te presenteren als gerechtigheid? Waar is het morele kompas van ons justitiële apparaat gebleven als het toebrengen van onomkeerbaar hersenletsel aan een onschuldige vader wordt afgedaan met een strafmaat die je na aftrek van het voorarrest en vervroegde invrijheidstelling binnen anderhalf jaar weer op vrije voeten zet?

👉 Steun ons direct via BackMe:

📬 Wilt u zich liever zelf direct inschrijven voor onze gratis column op Substack? Dat kan uiteraard ook (en staat open voor iedereen, ook als u niet doneert): https://dagelijksestandaard.substack.com/

Het is het zieke, doorgeschoten daderknuffelen dat de Nederlandse rechtspleging al decennialang teistert. Justitie redeneert puur vanuit kille ambtelijke richtlijnen en zoekt altijd naar verzachtende omstandigheden voor de dader. Men kijkt naar de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, zijn jeugd, zijn baantje, zijn reclasseringsrapportje en het feit dat hij spijt betuigt als de camera's draaien.

Maar wie kijkt er werkelijk naar het slachtoffer? Voor deze man en zijn familieleden is er immers geen vervroegde invrijheidstelling. Zij hebben levenslang gekregen. Hersenletsel geneest niet na dertig maanden. De constante hoofdpijn, de concentratieproblemen, het verlies van inkomen en de emotionele uitputting duren voort tot de kist in de grond zakt.

Waarom hanteert de wetgever zulke lage strafmaxima voor zware mishandeling met blijvende invaliditeit tot gevolg? Als je iemand van achteren tegen het hoofd mept op een betonnen vloer, weet je dat de kans levensgroot is dat je iemand vermoordt of voor het leven invalide maakt. Dat is geen tragisch ongelukje; dat is een bewuste keuze voor bruut, potentieel dodelijk geweld. In een functionerende rechtsstaat hoort daar een straf op te staan van minstens acht tot tien jaar onvoorwaardelijke celstraf, zonder enige kans op een softe enkelbandregeling.

De rechtbank moet over enkele weken vonnis wijzen. De rechters hebben de mogelijkheid om af te wijken van deze veel te slappe eis van het OM en een keihard signaal af te geven. Laat de Bossche rechters voor één keer hun ivoren toren verlaten en rechtspreken namens de samenleving. Wie andermans leven verwoest, hoort zelf jarenlang achter de tralies te verdwijnen.

👉 Steun ons direct via BackMe:

📬 U kunt zich ook altijd direct en geheel gratis inschrijven voor onze Substack via: https://dagelijksestandaard.substack.com/