Jeugdbescherming weigert pottenkijkers: FVD-Kamerleden verboden bij uithuisplaatsingsgesprekken

De verhalen van de gedupeerde ouders die door FVD zijn gesproken, zijn stuk voor stuk hartverscheurend en vertonen een ijskoude rode draad. Er wordt in de praktijk nauwelijks naar de ouders geluisterd. In plaats van een gezin tijdig en fatsoenlijk te ondersteunen, lijkt er met oogkleppen op puur te worden toegeredeneerd naar het kille einddoel: een gedwongen uithuisplaatsing.

De kinderrechter, die als onafhankelijke controleur zou moeten fungeren, gaat daar volgens de geluiden vaak zonder noemenswaardige inhoudelijke toetsing in mee. Kind en gezin lopen hierdoor onherstelbare, traumatische schade op. Hoewel de jeugdbescherming en Veilig Thuis zelf beweren "heel zorgvuldig en terughoudend" te werk te gaan, weigeren ze elke vorm van onafhankelijke controle bij deze loodzware gesprekken.

Om te bepalen wat er nu werkelijk waar is van de claims van de jeugdbescherming, wilden de FVD-Kamerleden simpelweg aanwezig zijn bij de gesprekken tussen de wanhopige ouders en de instanties in het zogeheten "gedwongen kader". Een logisch verzoek, dat bovendien op uitdrukkelijk verzoek en met volledige instemming van de doodsbange ouders zelf zou gebeuren.

Maar de bureaucratie sloeg direct in paniek toe. Zoals te lezen is in de officiële brief van de Jeugd- en Gezinsbescherming (Regiecentrum Bescherming en Veiligheid), weigert de instantie resoluut om Tweede Kamerleden toe te laten. In de brief staat zwart-op-wit: "Het Regiecentrum bespreekt geen individuele casuïstiek met Tweede Kamerleden."

Dit is de absolute waanzin ten top en een directe aanval op de democratische controle. Volgens de eigen richtlijnen van de jeugdbescherming is een cliënt namelijk volkomen vrij in zijn keuze door wie hij zich laat ondersteunen en mag er te allen tijde een "ondersteuner" uit het netwerk worden meegenomen naar de gesprekken. Dat Kamerleden hier expliciet van worden uitgesloten, is constitutioneel gezien volstrekt geschift.

"Sterker nog, om onze controlerende taak te kunnen uitoefenen mogen Kamerleden in principe bijvoorbeeld op elk moment met elke gedetineerde in de gevangenis spreken", stelt Van Houwelingen terecht vast. Maar een bak koffie drinken om een wanhopige vader of moeder in een overheidsgebouw bij te staan, dat mag opeens niet.

De verstikkende omerta die hier wordt toegepast, past naadloos in de bredere bestuurscultuur die we in het Nederland van premier Rob Jetten zien. Onder zijn minderheidsregime van D66, VVD en CDA - dat volledig overgeleverd is aan de dwingende retoriek van Progressief Nederland - worden kritische vragenstellers en volksvertegenwoordigers steevast buiten de deur gehouden. Of het nu gaat om het toeslagenschandaal, de asielcrisis of de jeugdzorg: de zittende macht verschuilt zich het liefst achter de dwingende dekmantel van "de privacy van de kinderen" om te voorkomen dat hun eigen falen en institutionele misstanden op straat komen te liggen.

Het feit dat de jeugdbescherming zelfs al aankondigt dat zij bij de rechtbank bezwaar zullen maken tegen de aanwezigheid van Kamerleden als vertrouwenspersoon, bewijst dat de angst voor openheid diep zit. Als de instanties werkelijk zo zorgvuldig en rechtvaardig te werk zouden gaan als ze zelf beweren, dan zouden ze de aanwezigheid van een controlerend Kamerlid juist moeten toejuichen om hun gelijk te bewijzen.

Deze angstvallige weigering is het ultieme bewijs dat er achter de schermen zaken gebeuren die het daglicht absoluut niet kunnen verdragen. FVD pikt deze uitsluiting niet en zal dit totalitaire machtsmisbruik in de Tweede Kamer tot op het bot blijven fileren. De overheid hoort gezinnen te beschermen, niet te slopen in de anonimiteit!