Koningin Máxima te kijk gezet in Amsterdam-Noord: burka en handenschudweigering tijdens buurthuisbezoek

Maar wat de beelden laten zien, is weer een perfect staaltje multiculturele realiteit in de hoofdstad. Terwijl Máxima rondloopt met de strengste beveiliging die Nederland te bieden heeft – zwaarbewapende agenten, bodyguards en een heel circus aan maatregelen – paradeert er doodleuk een vrouw in volledige burka rond in het buurthuis. Alsof gezichtsbedekkende kleding in de publieke ruimte in Nederland niet al jaren een discutabel iets is. Sterker nog: de vrouw staat daar ook nog eens model voor “vrouwenemancipatie”. Ja, dat lees je goed.

Dit was geen hofdame in traditionele klederdracht. Dit was geen folkloristisch uitje. Dit was een radicaal islamitisch symbool in een “kopschop-opleidingscentrum” waar integratie blijkbaar nog steeds optioneel is. En dan was er ook nog de handenschudweigering van een bokser. Geen handje voor de koningin? Dan maar een boks. Geweldig.

De koningin werd daar even lelijk te kijk gezet. Terwijl zij het symbool is van ons koningshuis en ons land, wordt ze geconfronteerd met een parallelle samenleving die geen enkele moeite doet om zich aan te passen. Burka in het buurthuis? Handen weigeren? Geen probleem in Amsterdam-Noord. Maar probeer als gewone Nederlander eens kritiek te leveren op diezelfde importcultuur en je bent binnen no time “racist” of “extreemrechts”.

Dit kan natuurlijk allemaal in de D66-clownworld die grote delen van Amsterdam en Den Haag nog steeds regeert. Daar waar gezichtsbedekking “culturele diversiteit” heet, handenschudweigering “religieuze vrijheid” is en de koningin gewoon even door de ogen van de multiculti-bril moet kijken. Realiteit? Die telt niet. Symboliek van inclusie gaat voor alles.

Nederland heeft een koningin die symbool staat voor eenheid en saamhorigheid. Maar in buurthuizen als De Bol zie je vooral hoe diep de integratiecrisis inmiddels zit. Een vrouw in burka die “emancipatie” vertegenwoordigt terwijl ze haar eigen gezicht verbergt voor de buitenwereld – het is een lachertje als het niet zo treurig was.

Dit werkbezoek was geen succesverhaal. Het was een pijnlijk signaal: in grote delen van Amsterdam gelden de Nederlandse normen en waarden niet meer als leidend. En ons koningshuis mag daar braaf aan meedoen, streng beveiligd, terwijl de rest van Nederland de rekening betaalt.

Tijd dat we stoppen met dit toneelstukje. Integratie is geen optioneel extraatje. Het is een vereiste. Anders blijft de koningin niet de enige die te kijk wordt gezet.