Onderwijsinspectie stelt wanbeheer vast bij Cornelius Haga Lyceum

De echte slachtoffers zijn de leerlingen.

Zij hebben maar één schooltijd en één kans om met een degelijk diploma aan hun volwassen leven te beginnen. Die kans wordt hen afgenomen door een bestuur dat jarenlang weigerde de meest elementaire verbeteringen door te voeren.

Sinds 2022 weet het bestuur dat de onderwijskwaliteit zwaar tekortschiet. Herstelopdrachten werden nauwelijks uitgevoerd. Een werkend systeem om de kwaliteit van lessen te controleren ontbreekt nog altijd.

De inspectie schrijft dat leerlingen “nodeloos en voortdurend” worden blootgesteld aan onderwijs van onvoldoende kwaliteit.

Harder kan een oordeel nauwelijks zijn.

Het vernietigendste cijfer is het slagingspercentage op de mavo.

Ongeveer 35 procent van de leerlingen slaagde de afgelopen drie schooljaren. Landelijk is dat meer dan 91 procent.

Dat is geen kleine achterstand. Dat is geen tijdelijk probleem na een lastig schooljaar. Dat is een complete instorting van de primaire taak van de school.

Bijna twee op de drie mavoleerlingen halen hun diploma dus niet. Hun leeftijdsgenoten op andere scholen gaan studeren, werken en bouwen een toekomst op. De leerlingen van het Haga Lyceum blijven achter met vertraging, teleurstelling en gemiste kansen.

En dan durft het bestuur de kwalificatie ‘wanbeheer’ nog te bestrijden.

Ook intern is de organisatie een puinhoop.

Verantwoordelijkheden zijn onduidelijk verdeeld. Het verplichte professionele statuut voor leraren ontbreekt. De medezeggenschap functioneert niet volgens de wet. Het interne toezicht schiet tekort en te veel lessen worden gegeven door onbevoegde docenten.

Het wordt nog absurder: het bestuur wist niet eens van een intern onderzoek waaruit bleek dat een deel van het personeel zich onveilig voelt en vindt dat zorgen niet serieus worden genomen.

Een bestuur dat geen zicht heeft op het eigen personeel, de kwaliteit niet bewaakt en herstelopdrachten laat liggen, heeft de controle volledig verloren.

Bij een commerciële onderneming zou de directie worden ontslagen. Bij een zorginstelling zou de inspectie ingrijpen. Maar in het islamitische onderwijs volgt opnieuw een hersteltermijn, nieuw overleg en nog meer bestuurlijk geduld.

Het Haga Lyceum ligt sinds de opening in 2017 overhoop met de overheid. Er waren waarschuwingen over salafistische invloeden, bestuurlijke conflicten en slechte onderwijskwaliteit.

De school kreeg later bij de rechter gelijk dat de staat haar ten onrechte als een radicaalislamitisch bolwerk had neergezet. Dat oordeel moet worden gerespecteerd.

Maar dat juridische gelijk wist de huidige resultaten niet uit.

De inspectie baseert het nieuwste oordeel niet op politieke verdachtmakingen of angst voor de islam. Het gaat om examenresultaten, bevoegdheden, kwaliteitszorg, medezeggenschap en wettelijk bestuur.

De cijfers zijn objectief. Het wanbeheer is vastgesteld. De leerlingen worden aantoonbaar benadeeld.

De gebruikelijke slachtofferretoriek van het bestuur kan daar niets aan veranderen.

De inspectie heeft het dossier opgeschaald naar de zwaarste fase en vraagt staatssecretaris Tielen om in te grijpen. Tegelijkertijd krijgt het bestuur wederom een jaar om de problemen op te lossen.

Waarom?

Hoeveel cohorten leerlingen moeten nog worden opgeofferd voordat de overheid werkelijk doorpakt? Hoeveel jongeren moeten zonder diploma vertrekken? Hoeveel herstelopdrachten mogen worden genegeerd?

Een school is geen cultureel prestigeproject en geen ideologisch bolwerk dat koste wat kost overeind moet blijven. Een school bestaat om kinderen goed onderwijs te geven.

Als een bestuur dat structureel niet kan, moet het bestuur verdwijnen. Niet over een jaar. Nu.

De Nederlandse overheid is doodsbang om hard in te grijpen bij islamitische instellingen. Iedere stevige maatregel kan immers worden uitgelegd als discriminatie, islamofobie of institutioneel racisme.

Het gevolg is verlamming.

Bestuurders krijgen kans na kans. De overheid praat, onderzoekt en stelt hersteltermijnen vast. Ondertussen betalen jonge leerlingen de prijs voor de politieke lafheid van volwassenen.

De toekomst van kinderen moet zwaarder wegen dan de reputatie van een islamitisch schoolbestuur.

Bij 35 procent geslaagden is de grens allang overschreden. Ontsla het bestuur, plaats de school onder direct toezicht en garandeer dat iedere leerling les krijgt van bevoegde docenten.

Alles minder dan dat is medeplichtigheid aan verder onderwijsverval.