Ordinaire moddergooierij in Bloemendaal: elitaire politici rollen over straat in drankrel

Laten we beginnen met de walgelijke afrekening die hier plaatsvindt. Raadslid Gerard Metselaar besluit, om wat voor reden dan ook, uit de lokale partij Hart voor Bloemendaal te stappen en neemt zijn zetel mee. Wat is dan de reactie van zijn voormalige fractievoorzitter Marielys Roos? Die gooit hem direct publiekelijk voor de bus op Facebook en beschuldigt de man van fors alcoholmisbruik.

Zelfs als het waar zou zijn, is de timing ronduit kwaadaardig. Zoals VVD-raadslid Rolf Harder terecht opmerkt: dit is je reinste karaktermoord. Je kunt het verlies van een zetel blijkbaar niet verkroppen, dus besluit je uit blinde wraakzucht iemand die al op leeftijd is, publiekelijk aan de hoogste boom te hangen als dorpsdronkaard. Het toont de grenzeloze giftigheid en de narcistische rancune die in de haarvaten van de politiek is gekropen.

Maar we moeten ook niet naïef zijn: alcohol en de politiek gaan helaas vaak hand in hand. Terwijl Roos een smerig spelletje speelt, onthult de verdediging van VVD'er Harder een minstens zo stuitende realiteit. Hij probeert het drankgebruik goed te praten door uit te leggen dat de politici na afloop van commissievergaderingen in het gemeentehuis een zogenaamde 'portsociëteit' houden.

Laat dat even bezinken. "Bij toerbeurt een flesje port en wat kaas," noemt hij het vergoelijkend. Zelfs de burgemeester en de griffier doen gezellig mee om "elkaar als mens te zien".

Ze creëren hun eigen, elitaire bubbel vol alcoholische versnaperingen binnen de muren van het gemeentehuis om politieke dealtjes te beklinken en de 'giftige sfeer' te verdrijven. Dit is precies het incestueuze old-boys-network waar de gewone Nederlander zo kotsmisselijk van wordt.

Dit Bloemendaalse dieptepunt illustreert haarfijn waarom het vertrouwen in de politiek tot het absolute nulpunt is gedaald. We hebben te maken met narcistische ego's, ex-fractievoorzitters met een strafblad (Roos is nota bene veroordeeld voor het lekken van geheime documenten!), en politici die liever port drinken en elkaar zwartmaken dan daadwerkelijk de gemeente besturen.

Als puntje bij paaltje komt, zitten deze mensen er uitsluitend voor zichzelf, voor hun eigen aanzien en voor hun eigen clubje. Terwijl zij over straat rollen en de gemeentehuizen veranderen in een veredelde kroeg voor de lokale elite, is er he-le-maal niemand meer die opkomt voor de belangen van de hardwerkende burger. Het pluche kleeft, het verstand is in de portfles verdronken, en de kiezer is en blijft de eeuwige verliezer.