Amerikaanse blokkade ontketent ramp: gigantische tekorten aan kunstmest leiden tot onbetaalbaar voedsel

De realiteit is dat de wereldbevolking niet gevoed kan worden met linkse luchtkastelen of een paar biologische moestuintjes. De afhankelijkheid van kunstmest is simpelweg een keihard feit. "Kunstmest draagt bij aan ongeveer de helft van alle voedseloogsten ter wereld", zegt Doriana Milenkova, economisch onderzoeker bij de Rabobank, uiterst treffend.

Landen rondom de Perzische Golf produceren dankzij hun aardgas enorme hoeveelheden van deze onmisbare meststoffen. Normaal gesproken stroomt ruim een kwart van de wereldwijde export door de strategische Straat van Hormuz. Nu deze vitale handelsroute door de Amerikaanse zeeblokkade en het conflict muurvast zit, droogt de aanvoer simpelweg op.

Zelfs als het conflict vandaag nog stopt, is de schade al aangericht. "Als de Straat van Hormuz weer volledig open is, duurt het zeker nog twee maanden voordat de handel terug is op normaal niveau", zegt Milenkova stellig. Ze voegt daar een schokkende constatering aan toe: "Sinds de wapenstilstand is er nog geen één schip met kunstmest doorheen gevaren."

Terwijl westerse politici zich vooral druk maken om klimaatdoelen, dreigt er in grote delen van de wereld een regelrechte ramp. Het Wereldvoedselprogramma van de VN kwam al met een huiveringwekkende waarschuwing: als de olieprijs hoog blijft en de blokkades doorzetten, krijgen dit jaar wereldwijd naar schatting 45 miljoen extra mensen met acute honger te maken.

Het Duitse Kiel Instituut heeft berekend dat de voedselprijzen in landen als Zambia met zo'n 30 procent de lucht in kunnen schieten, en in Zuid-Azië met meer dan 10 procent. Boeren in landen als Sri Lanka, India en zelfs het welvarende Australië slaan al in blinde paniek alarm. Zonder kunstmest is de oogst simpelweg een fractie van wat het moet zijn, met torenhoge prijzen en lege schappen als onvermijdelijk gevolg.

Deze gigantische crisis legt genadeloos de kwetsbaarheid van onze moderne wereld bloot. Het toont aan hoe levensgevaarlijk het is om de voedselzekerheid afhankelijk te maken van wispelturige geopolitieke machtsspelletjes en toeleveringsketens die in één klap kunnen worden doorgesneden.

Tegelijkertijd is het een keiharde les voor de heersende politiek in Nederland en Europa: stop met het wegpesten van onze eigen boeren en het demoniseren van de agrarische sector! Als de wereldwijde ketens haperen en de kunstmest onbetaalbaar wordt, moeten we kunnen vertrouwen op een sterke, soevereine en productieve eigen landbouwsector.

Het is hoog tijd dat de oorlogshitsers tot de orde worden geroepen, de blokkades worden opgeheven en we de boeren wereldwijd weer de middelen en vrijheid geven om de monden te voeden.