Afbeelding gemaakt met ChatGPT van OpenAI

Waarom Kruidvat en Die Grenze hun winkels expres zo vol zetten - en u daardoor meer koopt

Economie16 aug , 10:30

Wilt u DDS vaker zien?

Stel DDS in als voorkeursbron op Google.

Voeg DDS toe op Google
Wie met een kinderwagen, rollator of iets te brede boodschappentas door een Kruidvat probeert te manoeuvreren, kent het verschijnsel. Overal staan dozen, manden, kartonnen displays en stapels aanbiedingen. Je loopt naar binnen voor tandpasta en komt buiten met shampoo, batterijen, drie zakken snoep en een apparaat waarvan je bij thuiskomst niet meer precies weet waarom je het hebt gekocht.
Slordige winkelplanning?
Nee. Het is grotendeels de bedoeling.
Prijsvechters als Kruidvat, Die Grenze, Normal, SoLow en Kik gebruiken een volle, enigszins rommelige uitstraling om klanten het gevoel te geven dat er overal koopjes liggen. Hoe meer u moet zoeken, hoe meer producten u onderweg tegenkomt. En hoe groter de kans dat er iets extra’s in het mandje belandt.
De chaos heeft een verdienmodel.

Een nette winkel kan juist te duur aanvoelen

Een strak ingerichte winkel met brede gangpaden, exclusieve verlichting en zorgvuldig uitgestalde producten ziet er misschien prettig uit, maar roept ook een bepaalde associatie op: hier zal het wel duur zijn.
Bij een prijsvechter moet de omgeving een andere boodschap afgeven. Hier is geen geld verspild aan marmeren vloeren, designmeubilair en peperdure verlichting. Hier vindt u stapels producten tegen lage prijzen.
Retailexperts leggen bij RTL Z uit dat een volle winkel consumenten het gevoel geeft dat zij op koopjesjacht zijn. Zij moeten iets meer zoeken, zien onderweg artikelen waarvoor zij niet kwamen en nemen die vervolgens toch mee.
Dat proces wordt “schatzoeken” genoemd.
U koopt niet zomaar een fles wasmiddel. U hebt hem ontdekt.
En dat kleine psychologische verschil is goud waard.

Alles bij de kassa is berekend

De bekendste verleiding bevindt zich natuurlijk bij de kassa.
Daar staat u stil. Misschien moet u wachten. En precies daar liggen chocoladerepen, kleine verzorgingsproducten, opladers, batterijen en andere artikelen die weinig kosten maar gemakkelijk worden meegenomen.
Het bedrag lijkt onschuldig. Twee euro hier, drie euro daar. Maar juist die kleine aankopen maken het verschil tussen de rekening die u verwachtte en het bedrag dat uiteindelijk wordt afgerekend.
Een afzonderlijke impulsaankoop maakt niemand arm. Het probleem ontstaat wanneer het iedere week opnieuw gebeurt.
Een klant die voor zeven euro kwam winkelen en met zeventien euro aan spullen vertrekt, heeft de omzet van de winkel ruimschoots verdubbeld.
De ondernemer hoeft u niet te dwingen. Hij hoeft alleen de juiste producten op het juiste moment binnen handbereik te leggen.

Ook de beperkte voorraad speelt mee

Prijsvechters werken vaak met tijdelijke partijen en wisselende actieproducten. Daardoor ontstaat schaarste. Het artikel dat er vandaag ligt, is er volgende week misschien niet meer.
Dat gevoel zet aan tot sneller beslissen.
“Misschien heb ik dit ooit nodig.”
“Voor die prijs kan ik het eigenlijk niet laten liggen.”
“Ik neem er voor de zekerheid twee.”
De verstandige vraag zou zijn: zou ik dit product vandaag ook kopen wanneer het geen aanbiedingssticker had?
Als het antwoord nee is, bespaart u geen geld. U geeft geld uit aan iets dat u anders niet had gekocht.
Dat klinkt vanzelfsprekend, maar miljoenen consumenten laten zich dagelijks door precies die denkfout verleiden.

De formule is buitengewoon succesvol

Kruidvat heeft inmiddels bijna duizend Nederlandse filialen. Ook Die Grenze, Normal, SoLow en Kik groeien. De formule sluit perfect aan bij een tijd waarin huishoudens steeds scherper op de prijzen moeten letten.
Na jaren van inflatie, hogere energierekeningen en gestegen woonlasten is het koopjesgevoel aantrekkelijker dan ooit. Mensen willen het idee hebben dat zij het systeem te slim af zijn.
Dat maakt de strategie niet automatisch kwaadaardig. Winkels mogen producten aantrekkelijk presenteren. Klanten blijven zelf verantwoordelijk voor wat zij kopen. Bovendien kunnen discounters werkelijk uitstekende aanbiedingen hebben.
Maar het helpt om te begrijpen dat de omgeving niet toevallig zo is ingericht.
De volle gangpaden, felle prijskaartjes en stapels tijdelijke producten hebben allemaal hetzelfde doel: u langer laten kijken en meer laten meenemen.

Zo voorkomt u dat de koopjesjacht duur wordt

De eenvoudigste verdediging is ouderwets: maak vooraf een lijst en wijk daar niet zomaar van af.
Bepaal ook een bedrag dat u maximaal wilt besteden. Een mandje werkt vaak beter dan een grote winkelwagen, omdat u letterlijk merkt hoeveel u verzamelt.
Twijfelt u bij een actieproduct? Loop eerst verder. Als u het aan het einde van de winkel nog steeds nodig vindt, kunt u teruggaan. Vaak is het plotselinge enthousiasme dan alweer verdwenen.
En kijk altijd naar de normale prijs per stuk of per liter. Een grote gele sticker maakt een product nog geen werkelijk goede aanbieding.
Prijsvechters zijn uitstekend in wat zij doen. Daar is op zichzelf niets mis mee.
Maar zorg dat u minstens even goed wordt in wat ú hoort te doen: alleen kopen wat u werkelijk nodig hebt.
Anders heeft de winkel zijn schat gevonden.
En die schat is uw portemonnee.
Ga verder met lezen
loading
Dit vind je misschien ook leuk
Laat mensen jouw mening weten

Loading