Naar inhoud springen
sasun-bughdaryan-ozS0tPf8QT0-unsplash

Waarom Nederland het strenge Belgische gokbeleid absoluut niet moet overnemen

Economie•

Wilt u DDS vaker zien?

Stel DDS in als voorkeursbron op Google.

Voeg DDS toe op Google
Volg ons op Google Nieuws
In Den Haag kijken politici met bewondering naar België. Gokreclame is daar grotendeels verboden, bonussen zijn geschrapt, de minimumleeftijd is 21 jaar en online geldt standaard een stortingslimiet van 200 euro per week per spelersaccount. Daadkrachtig, zeggen de voorstanders. Maar het Belgische model heeft een groot nadeel. Het regelt vooral de markt die al gereguleerd was, terwijl een groeiend deel van de spelers buiten beeld verdwijnt.

Regels gelden alleen voor wie meedoet

Een Belgische aanbieder met een vergunning van de Kansspelcommissie houdt zich aan het reclameverbod en de limieten. Een site met een licentie uit Curaçao doet dat niet. Die blijft adverteren via sociale media, schermt met bonussen en vraagt niet naar je leeftijd. Het aantal illegale goksites dat zich op Belgische spelers richt, is de afgelopen jaren sterk gegroeid. Elk nieuw verbod raakt de bedrijven die al gecontroleerd worden, en laat de rest ongemoeid.

In Nederland zien we hetzelfde

Ook hier wordt de keerzijde zichtbaar. Sinds oktober 2024 moeten spelers contact opnemen met hun aanbieder als ze meer dan 350 euro per maand willen storten, en onder de 24 ligt die grens op 150 euro. Volgens de Kansspelautoriteit is het gemiddelde verlies per speler op de legale markt daardoor gedaald. Dezelfde toezichthouder meldde ook dat er in een half jaar voor het eerst meer geld illegaal dan legaal online werd vergokt. Dat is een alarmsignaal, en het wordt in Den Haag te makkelijk weggewuifd.

Betutteling met een prijs

Achter het Belgische beleid zit het idee dat de overheid beter weet wat goed is voor de burger. Een twintigjarige mag in België een auto kopen, een lening afsluiten en stemmen, maar geen tientje inzetten op een voetbalwedstrijd. Dat is lastig uit te leggen. De rekening komt ook nog twee keer. De staat loopt kansspelbelasting mis op geld dat naar het buitenland verdwijnt, en spelers die in de problemen raken, kunnen bij een illegale aanbieder nergens aankloppen.

De belofte van de Wet Koa

Bij de invoering van de Wet Koa in 2021 was het doel duidelijk. Minstens tachtig procent van de Nederlandse spelers moest bij legale aanbieders spelen. Dat heet kanalisatie, en het hele systeem van vergunningen en regels is erop gebouwd. Als spelers massaal naar illegale sites gaan, valt de basis onder het beleid weg.
De Kansspelautoriteit heeft op papier middelen om illegale aanbieders aan te pakken, zoals boetes en het blokkeren van betalingen. In de praktijk zitten veel van die aanbieders in het buitenland en zijn ze moeilijk te bereiken. Elke nieuwe regel voor de legale markt kost de toezichthouder ook capaciteit, die dan niet naar de illegale markt gaat.

Eerst handhaven

Spelers worden beter beschermd door een legale markt waar ze ook echt willen spelen. Aanbieders met een vergunning controleren leeftijd en identiteit, zijn aangesloten op uitsluitingsregisters en moeten ingrijpen bij risicovol gedrag. Dat werkt alleen als spelers daar blijven. Hoe sober het bij een legale aanbieder in België is geworden, zie je bij een Belgisch online casino als dat van 711. Geen welkomstbonus, geen reclame en standaard een stortingslimiet van 200 euro per week per spelersaccount, die onder voorwaarden omhoog kan. Voor de gemiddelde speler prima, maar wie meer zoekt, vindt het alternatief met één klik.
Voordat Den Haag nog meer regels bedenkt voor bedrijven die zich al aan de wet houden, moet de handhaving op orde. Blokkeer betalingen aan illegale aanbieders, haal hun advertenties van sociale media en geef de Kansspelautoriteit genoeg mensen en middelen om dat structureel te doen. Dat levert minder krantenkoppen op dan een nieuw verbod, maar het pakt het probleem wel aan bij de bron.
Ga verder met lezen
loading
Dit vind je misschien ook leuk
Laat mensen jouw mening weten

Loading