Wie weinig of helemaal geen inkomstenbelasting betaalt, kan denken dat het aftrekken van zorgkosten nauwelijks iets oplevert. Toch kan er na de gewone belastingafrekening nog een afzonderlijk bedrag worden uitgekeerd. Deze tegemoetkoming hoef je niet apart aan te vragen, maar je moet de zorgkosten wel correct in je aangifte hebben ingevuld. Medicijnen, vervoer naar een arts, een medisch hulpmiddel of extra kosten voor kleding en beddengoed: ziekte of een beperking kan ongemerkt tot flinke uitgaven leiden. Een deel van die kosten kan onder voorwaarden worden afgetrokken in de aangifte inkomstenbelasting.
Normaal gesproken verlaagt een aftrekpost het inkomen waarover
belasting wordt berekend. Maar wat als je inkomen zo laag is dat je al nauwelijks belasting betaalt? Dan zou een fiscale aftrek op papier bestaan, zonder dat je daar financieel veel van merkt.
Voor die situatie bestaat de tegemoetkoming specifieke zorgkosten. Daardoor kunnen mensen die door hun lage belastingbedrag niet volledig profiteren van de aftrek, toch geld ontvangen.
Het is geen gewone belastingteruggave
De tegemoetkoming specifieke zorgkosten wordt afzonderlijk van de normale belastingteruggave berekend en uitbetaald. Het kan dus gebeuren dat je eerst de definitieve aanslag inkomstenbelasting ontvangt en pas later bericht krijgt over deze tegemoetkoming.
Dat maakt de regeling verwarrend. Wie zijn belastingaangifte al heeft afgerond en een bedrag heeft ontvangen, verwacht meestal niet dat er maanden later nog een tweede berekening kan volgen.
Toch is dat precies hoe het systeem kan werken. De Belastingdienst bekijkt eerst hoeveel belasting je verschuldigd bent en hoeveel voordeel de zorgkostenaftrek daadwerkelijk heeft opgeleverd. Als je door heffingskortingen of een laag inkomen onvoldoende belasting betaalde om de aftrek volledig te benutten, kan een aanvullende tegemoetkoming ontstaan.
Het is dus geen extra aftrekpost die je zelf ergens moet aankruisen. De berekening volgt uit de zorgkosten die al in de aangifte zijn opgegeven.
Aan deze voorwaarden moet je voldoen
Niet iedereen die zorgkosten heeft gemaakt krijgt automatisch geld. Volgens de
Belastingdienst gelden drie belangrijke voorwaarden.
Je moet specifieke zorgkosten hebben afgetrokken in je aangifte inkomstenbelasting. Daarnaast moet de aftrek ertoe leiden dat het berekende belastingbedrag lager is dan de heffingskortingen waarop je recht hebt. Ten slotte moet de berekende tegemoetkoming hoger zijn dan 15 euro.
Heb je een fiscale partner? Dan kijkt de Belastingdienst naar de gezamenlijke bedragen. De verdeling van de zorgkosten tussen partners kan invloed hebben op de belastingaangifte, maar voor de tegemoetkoming wordt de gezamenlijke situatie beoordeeld.
Zonder ingevulde aftrek voor specifieke zorgkosten komt er geen automatische tegemoetkoming. Bonnetjes bewaren zonder de bedragen in de aangifte te verwerken is dus niet genoeg.
Niet iedere medische uitgave is aftrekbaar
Hier zit de belangrijkste valkuil. Dat een rekening met gezondheid te maken heeft, betekent nog niet dat deze fiscaal aftrekbaar is.
Het verplichte en vrijwillige eigen risico van de zorgverzekering mag bijvoorbeeld niet worden afgetrokken. Ook premies voor de zorgverzekering en kosten die door een verzekeraar zijn vergoed, kunnen niet nogmaals als aftrekpost worden opgevoerd.
Kosten die onder voorwaarden wel in aanmerking kunnen komen, zijn onder meer bepaalde medische en paramedische behandelingen, voorgeschreven medicijnen, hulpmiddelen, dieetkosten, vervoer vanwege ziekte of invaliditeit en extra uitgaven voor kleding en beddengoed.
Bij iedere categorie gelden eigen regels. Soms is alleen een vast bedrag aftrekbaar en soms moet er een medische verklaring zijn. Bovendien geldt er een inkomensafhankelijke drempel. Alleen het deel van de aftrekbare uitgaven boven die drempel telt mee.
De Belastingdienst publiceert daarom ieder belastingjaar een
overzicht van de aftrekbare zorgkosten. Controleer daarbij altijd het jaar waarop de aangifte betrekking heeft.
Wanneer wordt het bedrag uitbetaald?
De tegemoetkoming verschijnt niet noodzakelijk tegelijk met de definitieve belastingaanslag. Eerst moet de aanslag vaststaan en moet de wettelijke bezwaartermijn zijn verstreken.
Als je recht hebt op de regeling, krijg je volgens de
Belastingdienst normaal gesproken binnen zes maanden na de definitieve aanslag automatisch bericht. Het bedrag wordt vervolgens afzonderlijk overgemaakt.
Dat betekent dat je geen apart aanvraagformulier hoeft in te vullen. Je hoeft na de aangifte ook niet preventief te bellen om de tegemoetkoming te laten berekenen.
Is de termijn verstreken en denk je dat je wel aan de voorwaarden voldoet? Dan kun je de Belastingdienst schriftelijk vragen om alsnog naar de tegemoetkoming te kijken. Controleer voor die tijd of de zorgkosten daadwerkelijk in de aangifte zijn verwerkt en of er geen gewijzigde aanslag onderweg is.
Bewaar rekeningen, verklaringen en betaalbewijzen
De Belastingdienst vraagt bewijsstukken meestal niet direct mee te sturen met de aangifte. Dat betekent niet dat ze onbelangrijk zijn.
Bewaar facturen van behandelaars, apotheekoverzichten, betaalbewijzen, kilometerberekeningen en eventuele dieet- of medische verklaringen. Als de aangifte wordt gecontroleerd, moet aannemelijk kunnen worden gemaakt dat de kosten zijn betaald en aan de voorwaarden voldoen.
Wie achteraf ontdekt dat aftrekbare zorgkosten niet zijn ingevuld, kan een aangifte binnen de daarvoor geldende termijnen vaak nog aanpassen. Bij oudere belastingjaren kan soms een verzoek om ambtshalve vermindering mogelijk zijn.
DDS schreef eerder over de plannen rond het mogelijk
afschaffen van de aftrek voor specifieke zorgkosten. Zolang de regeling nog bestaat, blijft het belangrijk om gemaakte kosten zorgvuldig te controleren.
De kern is eenvoudig: ook als je weinig belasting betaalt, kunnen aftrekbare zorgkosten geld opleveren. Maar alleen wanneer ze correct in de aangifte staan.