Den Haag Javastraat 86: 45 AMV's in woonwijk – Hart voor Den Haag noemt het schande en dendert college over bewoners heen

Volgens omwonenden kwam de informatie laat of helemaal niet. Honderden mensen kregen geen brief of uitnodiging en misten daardoor de inspraakavond. En wie er wél bij was, hield er een wrang gevoel aan over. “Het besluit stond al vast,” klinkt het. “Die avond voelde als toneel, niet als echte participatie.”

Bij Hart voor Den Haag, de partij van Richard de Mos, melden zich inmiddels veel bezorgde bewoners. Ze maken zich zorgen over mogelijke overlast, extra druk op scholen en voorzieningen, en de veiligheid in de wijk. Maar vooral overheerst het gevoel dat ze compleet zijn overvallen door het college.

De Mos is duidelijk: “Dit college dendert weer eens over bewoners heen. Vijfenveertig alleenstaande minderjarige asielzoekers in één pand, midden in een woonstraat, zonder fatsoenlijke inspraak? Dat is een schande.”

Hij vervolgt: “Als je een inspraakavond organiseert terwijl het besluit al vaststaat, speel je toneel. En als je vervolgens ook nog nalaat om honderden bewoners te informeren, dan slaat die hele inspraak natuurlijk nergens op. Zo jaag je bewoners keihard tegen je in het harnas.”

Hart voor Den Haag laat het hier niet bij zitten en kondigt aan het plan stevig te bevechten met schriftelijke vragen. Daarbij wil de partij onder meer weten:

1) Wanneer en op welke momenten zijn omwonenden van Javastraat 86 voorafgaand aan het voornemen om 45 alleenstaande minderjarige vreemdelingen (amv’s) te huisvesten daadwerkelijk betrokken bij de planvorming?

2) Klopt het dat er een inspraakavond is georganiseerd terwijl er feitelijk al sprake was van een voorgenomen besluit? Zo ja, waarom is bewoners niet vooraf duidelijk gemaakt welke ruimte er nog daadwerkelijk was voor invloed?

3) Hoeveel huishoudens in de directe omgeving zijn aantoonbaar per brief geïnformeerd over de plannen en de inspraakavond, en hoe verklaart het college dat honderden bewoners aangeven nooit een bericht te hebben ontvangen?

4) Acht het college het zorgvuldig en democratisch om een participatietraject te laten plaatsvinden waarbij een groot deel van de buurt niet eens op de hoogte was van de inspraakmogelijkheid?

5) Waarom is gekozen voor de huisvesting van maar liefst 45 amv’s op één locatie in een dichtbevolkte woonstraat, in plaats van kleinschaliger opvang met beter toezicht?

6) Welke risicoanalyse is gemaakt op het gebied van veiligheid, leefbaarheid, toezicht en druk op voorzieningen? Is deze analyse gedeeld met bewoners en zo nee, waarom niet?

7) Is het college bereid verdere voortgang en besluitvorming op te schorten totdat er wél sprake is van échte inspraak, volledige informatievoorziening en aantoonbaar draagvlak in de buurt?

De partij roept bewoners op hun ervaringen en signalen te delen via [email protected] en maakt er meteen een verkiezingspunt van. De Mos: “Na 18 maart moet dit plan de prullenbak in. Er valt écht wat te kiezen. Wie wil dat dit soort besluiten stoppen, weet waar hij moet zijn.”

Volgens Hart voor Den Haag past dit besluit in een breder patroon. De stad staat al onder zware druk: scholen zitten vol, de jeugdzorg is overbelast en de leefbaarheid staat in veel wijken onder spanning. Toch blijft het college opvanglocaties aanwijzen zonder serieus overleg met bewoners.

Het resultaat: inwoners voelen zich niet gehoord, niet serieus genomen en steeds minder betrokken bij wat er in hun eigen straat gebeurt. Dit is Den Haag anno nu: grote besluiten over woonwijken, genomen vanaf het stadhuis, met minimale inspraak achteraf. Voor veel bewoners is de maat vol. De boodschap vanuit de wijk is helder: stop met deze bestuurlijke arrogantie en ga eindelijk luisteren naar de mensen die hier wonen, voordat Den Haag daadwerkelijk verandert in één groot openlucht-AZC.