Haagse doofpot barst open: Defensie liegt glashard om slachtoffers Hawija-bloedbad niet te compenseren

In januari reisde toenmalig demissionair minister Ruben Brekelmans nog speciaal naar Irak voor een aandoenlijke pr-show. Hij bood voor de bühne zijn excuses aan en trok 10 miljoen euro uit voor een algemeen wederopbouwfonds, maar weigerde pertinent om de daadwerkelijke slachtoffers en nabestaanden een persoonlijke schadevergoeding te betalen.

Zijn harteloze excuus was een kille leugen. Brekelmans stelde destijds: "Ik beschik niet over genoeg informatie om vast te kunnen stellen wie welke schade heeft ondervonden van de aanval." Ook beweerde het ministerie doodleuk dat er lokaal helemaal geen autoriteit bestond die deze noodzakelijke gegevens überhaupt in bezit had.

Dit blijkt nu klinkklare onzin te zijn. Onderzoek van Investico, BOOS en De Groene Amsterdammer toont onomstotelijk aan dat er in de hoofdstad van de betreffende provincie gewoon een officieel compensatiekantoor staat. Dat kantoor beschikt over álle gedetailleerde informatie van de slachtoffers. Maar de arrogante Nederlandse overheid heeft simpelweg nooit de moeite genomen om er ook maar één telefoontje aan te wagen.

Het wordt echter nog veel schrijnender. De Iraakse ngo Ashor, die samen met de Universiteit Utrecht en vredesorganisatie Pax jarenlang nauwgezet werkte aan een gigantisch dossier over de getroffenen, werd door Den Haag als grofvuil behandeld.

Directeur Mohammed Al-Bayati is in de media glashelder over de tegenwerking. Hij zegt: "Ik heb de informatie meermaals aan de Nederlandse overheid aangeboden." En wat was de reactie vanuit de ivoren torens in Den Haag? De directeur voegt daar bitter aan toe dat "Defensie er verder nooit naar heeft gevraagd."

Dit is absoluut geen ambtelijke slordigheid meer, dit is het moedwillig in stand houden van een doofpot om te voorkomen dat de Staat individueel bloedgeld moet betalen voor haar eigen gigantische militaire blunders. In 2025 concludeerde een commissie immers al dat Defensie blind en gemakzuchtig leunde op foutieve Amerikaanse inlichtingen, zonder zelf überhaupt na te denken over de explosieve gevolgen, waardoor een complete woonwijk werd weggevaagd.

En hoe reageert de huidige minister van Defensie, Dilan Yesilgöz, op deze ontluisterende onthullingen? Met de dodelijke kilte die we inmiddels van het kartel gewend zijn. Ze weigert überhaupt inhoudelijk in te gaan op het schandaal rond de weggemoffelde dossiers. In plaats daarvan stelt ze ijskoud: "De staat is vrij om te kiezen hoe slachtoffers worden gecompenseerd."

Met andere woorden: het kabinet bepaalt zelf wel even of ze de slachtoffers van hun eigen bommen serieus nemen, en in dit geval is het antwoord een snoeihard 'nee'. Het is pure willekeur en hypocrisie ten top. Voor andere, kleinere bombardementen in Irak en Afghanistan trok Defensie recentelijk wél de portemonnee voor individuele nabestaanden.

Dat dit kabinet willens en wetens hard bewijsmateriaal negeert om onder een terechte schadevergoeding voor het gigantische falen in Hawija uit te komen, is een internationale blamage die het failliet van onze zogenaamde 'democratische rechtsstaat' nog maar eens pijnlijk onderstreept.