MKB-Nederland eist keiharde streep door extra loon bij ziekte en werkloosheid in cao’s

De nieuwe mkb-voorzitter windt er in een groot interview met De Telegraaf geen doekjes om. Cao’s zijn in de loop der jaren veranderd in onleesbare, loodzware boekwerken vol met aanvullende eisen en extra financiële verplichtingen. Vuik noemt deze wildgroei aan regelingen goud eerlijk „niet wenselijk” en „te ingewikkeld”. In veel sectoren is afgesproken dat werkgevers bij ziekte, werkloosheid of arbeidsongeschiktheid nóg meer moeten doorbetalen dan de wet al dwingend voorschrijft. Denk aan extra loon bij ziekte of het verplicht meebetalen aan een aanvullende verzekering voor een derde WW-jaar.

Vuik kiest voor de weg van het gezonde verstand en wil hier tijdens de komende onderhandelingen voor een nieuw sociaal akkoord harde afspraken over maken:

🔗 Doneren kan veilig en rechtstreeks via bankoverschrijving:

IBAN: NL95RABO0159098327

T.n.v.: Liberty Media

De absolute topprioriteit voor MKB-Nederland is het zetten van het mes in de absurde regel dat kleine ondernemers verplicht twee jaar lang het loon van een zieke werknemer moeten doorbetalen. Het is een moordend systeem dat menig klein bedrijf aan de rand van de afgrond heeft gebracht. „Het schrappen van het tweede jaar loondoorbetaling bij ziekte staat voor mij echt bovenaan”, aldus een strijdbare Vuik.

Daarnaast moet de instroom in de WIA drastisch omlaag. Het kan niet zo zijn dat kostbare arbeidskrachten zomaar langdurig aan de kant worden gezet terwijl de economie schreeuwt om mensen. Vuik eist bovendien dat ministers stoppen met het ad-hocbeleid waarbij structurele ondernemersregelingen, zoals de startersaftrek, plotseling worden geofferd om tijdelijke crisispotjes in het Midden-Oosten te spekken. Politici draaien voortdurend aan allerlei fiscale knoppen waardoor het ondernemerschap bewust minder aantrekkelijk wordt gemaakt.

Ook de torenhoge loonkostenkloof - de zogeheten wig tussen wat een werkgever betaalt en wat de werknemer daadwerkelijk netto overhoudt - moet dringend worden verkleind. Vuik legt de vinger op de zere plek door te onthullen hoe Den Haag met de premies sjoemelt.

De arbeidsongeschiktheidspremie wordt door de politiek schaamteloos misbruikt als een „duizenddingendoekje” voor allerlei andere overheidsuitgaven, en het kabinet wilde werkgevers via de premies zelfs laten meebetalen aan defensie. Dit soort oneigenlijk gebruik moet stoppen; de premies moeten terug naar een normaal, kostendekkend niveau zodat het werkgeverschap weer interessant wordt.

Dat de vakbonden ondertussen de boel platgooien met stakingen, noemt de MKB-voorzitter ronduit „onverstandig”. „Wij worden gebruikt om de politiek te raken”, sneert ze richting de bonden.

Ondanks de pijnlijke acties wil Vuik deze zomer nog tot een principeakkoord komen om de regeldruk netto te verlagen per ministerie en de ondernemer uit het verstikkende web van regels te bevrijden. Het roer moet radicaal om: minder staat, minder regels en geef het mkb eindelijk de ruimte die het goud eerlijk verdient!