Nog maar enkele weken geleden werd Mario Monti binnengehaald als de verlosser van Italië. Nu hij echt werk lijkt te gaan maken van het hervormen van de Italiaanse economie zijn de mensen plots minder enthousiast.
De premier, die eerder Eurocommissaris voor Mededinging was, heeft tientallen miljarden aan bezuinigen en belastingverhogen afgekondigd. Italië kan daardoor weer tegen een betaalbare rente lenen op kapitaalmarkten maar belangrijker is dat de Italiaanse economie op de lange termijn weer gaat groeien. Het land is nu zo corrupt en de markt zo verstoord dat het voor veel jonge Italianen totaal niet aantrekkelijk is om een bedrijf te starten.
Monti heeft zijn plannen nog niet formeel gepresenteerd maar veel is al bekend. Volgens het FD gaat de premier "een poging doen de markt voor benzine, gas, water, licht, geneesmiddelen, professionele diensten (van advocaten en notarissen), taxi's, de trein en banken competitiever te maken." De overheid houdt al deze sectoren nu gesloten met monopolies, minimumtarieven en vergunningseisen waaraan jonge ondernemers niet kunnen voldoen.
Een voorbeeld: de negentienduizend apotheken in Italië krijgen concurrentie van supermarkten die voortaan ook geneesmiddelen zonder recept mogen gaan verkopen. Schande! roepen de apothekers. Zij vrezen dat "supermarkten klanten zullen aanzetten tot overmatige aankoop van medicijnen."
De kritiek is even belachelijk als voorspelbaar. Bijna niemand lijkt echter de vraag te stellen waarom consumenten niet de keuze zouden moeten kunnen hebben tussen apotheken, drogisterijen en supermarkten. Alleen de Italiaanse consumentenorganisatie juicht de toenemende concurrentie toe.
De liberaliseringspogingen van premier Monti zijn ondanks de kritiek hoog nodig. Volgens de Index of Economic Freedom die jaarlijks door de conservatieve Heritage Foundation en The Wall Street Journal wordt samengesteld is Italië vorig jaar nog minder vrij geworden. Het moet landen als Jamaica, Saoedi-Arabië en Azerbeidzjan voor zich laten, niet bepaald staten die bekend staan om hun vrijemarktbeleid.
Volgens de index schort het mate bij de rechterlijke macht aan transparantie en onafhankelijkheid. Italië is één van de meest corrupte landen in Europa. Overheidsuitgaven zijn goed voor meer dan de helft van het bruto binnenlands product. De Italiaanse schuldenlast is een vijfde groter dan de economie. De arbeidsmarkt zit volledig op slot. De jeugdwerkloosheid ligt op 30 procent maar het is dan ook zeer lastig om mensen te ontslaan waardoor bedrijven wel twee keer nadenken voor ze iemand aannemen.
Er moet dus flink wat gebeuren wil Italië er weer bovenop komen. Hopelijk heeft Mario Monti meer doorzettingsvermogen dan zijn voorgangers want het maatschappelijk verzet tegen zijn liberaliseringsagenda is al op gang gekomen. Taxichauffers hebben stakingen aangekondigd. Advocaten mopperen en parlementsleden van de populistische partij van oud-premier Berlusconi dreigen tegen te stemmen. Monti geniet nu nog brede steun in het parlement maar zo gauw mensen de straat op gaan zijn de dames en heren politici snel minder dapper.
Foto: Friends of Europe / Philippe Molitor
Liberalisering
Dit is nu precies de reden dat Eurofoben als van de SP zo'n hekel hebben aan de EU. Liberalisering en vrije marktwerking zonder grenzen zijn funest voor de socialistische heilstaat. Eerder zijn de heilstaten van Griekenland, Spanje, Portugal en Ierland al deels gesloopt door de EU en nu die van Italie.Uiteindelijk is deze liberalisering goed voor de Italiaanse consument die lager prijzen krijgt en goed voor ons, omdat het meer export op levert.
Monti
Italianen zijn geen Duitsers en zullen dat ook nooit worden. Een gezamenlijke munt voor volkeren met een volstrek verschillende mentaliteit is dan ook gedoemd om te mislukken. Monti kan niet meer dan wat aanrommelen in de marge, uiteindelijk blijft Italië een corrupt land en verlaten ze toch de Eurozone.
Protestanten en Katholieken
Binnengehaald is niet helemaal accuraat in het geval van Monti's entree, geparachuteerd lijkt er meer op. Opvallend hoe weinig marktwerking zo'n zogenaamd rechtse premier als Berlusconi heeft doorgevoerd. Zo blijkt maar weer dat het meer vriendjespolitiek en machtspelen zijn dan deugdelijk beleid gebaseerd op bewezen politiek-economische doctrines. Het grote voordeel van Italie is dat de mensen daar goed begrijpen dat je de overheid niet moet vertrouwen en de legale maffia dan ook zo weinig mogelijk geld moet doen toekomen. Als gevolg daarvan is er een flinke schaduweconomie, dat zijn economische handelingen die buiten het zicht- en meetveld van de staat plaatsvinden, die maakt dat Italianen over het algemeen een stuk welvarender leven dan ze volgens de cijfers zouden moeten kunnen.
Dit principe vindt je terug in heel Zuid-Europa waar mensen na eeuwen van misbruik en uitbuiting wel beter weten dan hun vertrouwen te schenken aan de loze beloftes van de volgende politicus. Dit in tegenstelling tot goedgelovige protestanten die nog immer gevoelig zijn voor de wens dat iedereen, dus ook politici, zich heeft te verantwoorden voor God en daarom wel goed zijn best zal doen God niet teleur te stellen en voor een sober en ijverig leven zal kiezen, doorploeterend in het zweet des aanschijns. Dan kun je inderdaad nog hopen op deugdelijk en verantwoord bestuur, zoals dat misschien ook nog wel lang aanwezig is geweest. Helaas is ook deze culturele excentriciteit door onze alom geliefde EU uit de wereld gemanaged.
Dat dan weer niet.
Ik lees niets over minder geld uitgeven. Jammer.
Italianen weten hoe het werkt
Ze hebben immers eeuwen het Romeinse Rijk bestuurd. Onderschat ze niet, het zijn handige jongens die Romeinen.