Mooi.
Het heeft er zowaar alle schijn van dat Italie iets wil doen aan z'n problemen. Het zou wat wezen zeg, een Zuid-Europees land dat verantwoordelijkheid durft te nemen voor zijn eigen economische toekomst:
Het kabinet van premier Mario Monti is vrijdag akkoord gegaan met een ambitieus en omstreden plan om de economie te liberaliseren. Monti wil met zijn regering de Italiaanse economie een impuls geven en de concurrentie van onder meer de transport- en energiesector vergroten.
Iemand in de straat roept "Maar het is allemaal waarschijnlijk toch te laat!" Misschien wel inderdaad. Aan de andere kant houden ze zo in ieder nog een beetje hoop op een goede afloop. Belangrijker is wellicht dat het zo gemakkelijker wordt voor Italie om de boel weer op te pakken als het inderdaad verder bergafwaarts gaat met Europa. Verdere liberaliseringen zullen ervoor zorgen dat de Italiaanse economie straks na een mogelijke zware crisis sneller en vlotter uit het economische dal kan klimmen.
jezus
dit meen je toch niet...
liberalisering heeft tot doel dat de macht van de (internationale) elite en Brussel wordt vergroot en dat samenlevingen worden ontwricht, wat het eerste weer versterkt emz.
Monti is onderdeel van de (banken)elite en wat Italie nodig heeft is niet liberaliseringen maar een eigen munt!
(en houdt eens op met dat gruwelijk infantiele -VVD/D66/GL-economische denken dat landen, culturen en situaties NIET verschillend zouden zijn of dat liberalisering ooit een ECHT probleem heeft opgelost, wel vele gecreeerd zoals het verleden heeft bewezen!)
Tja...
Waarschijnlijk bedoelen de Italiaanse politici met "liberalisering" dat dik gesubsidieerde overheidsorganisaties vrij spel krijgen om het geld van de belastingbetalers over de balk te smijten. Dat ze echt de rol van de overheid gaan beperken, daar geloof ik namelijk niks van. Ze begonnen, zoals wel vaker bij politici, hun ambtstermijn met belastingverhogingen. Uiteraard werden die gebracht met de term "bezuiniging". Deze mensen hebben helemaal niets met een klein overheidsapparaat. Alleen weten politici hun eigen wanbeleid vaak mooi verpakken.... Duidelijker wordt het er vaak niet op!
cultuurverschillen
Je hoeft cultuurverschillen niet te miskennen om toch te snappen dat economische wetten in allerlei landen en culturen opgaan. De industrialisering van landen als Engeland en Duitsland lijkt in heel veel opzichten op de industrialisatie van in cultureel opzicht enorm verschillende landen als Japan en Korea. Wat goed is voor een economie in bepaalde omstandigheden, is goed ongeacht de culturele omgeving. Dat ontkennen is een vorm van multicultureel relativisme dat we onder andere omstandigheden altijd zouden afwijzen.
Ik ben ook niet erg optimistisch over Zuid-Europa maar wat wel positief kan stemmen is dat we in ieder geval weten wat er moet gebeuren. En we weten dat de meest hardnekkige culturele en politieke tradities na een tijd wel degelijk veranderen en in een crisis soms veel sneller. Er is geen predestinatie voor socialisme, blind staatsgeloof, klaplopen en potverteren in Zuid-Europa. Ook Zuid-Europa kan veranderen.
Of het verandert moet nog blijken - en zoals gezegd ben ik daar niet optmistisch over. Maar het minste wat je kunt en moet doen en stappen in de goede richting erkennen en steunen. Ik ben het wat dat betreft dus geheel met Michael eens.
cultuur bepaalt economische ontwikkeling
Economische wetten zijn geen natuurwetten en een economische ontwikkeling wordt gestuurd door de cultuur (in brede zin) van het land of volk en niet andersom (ook de industrialisatie). Wat landen als Singapore, Korea, Taiwan, Japan ed. de laatste decennia hebben laten zien zijn daar juist een mooi voorbeeld van. Bovendien moet ieder land/volk de baas zijn over haar eigen toekomst en die van haar kinderen. Het probleem van Nederland als geheel (de eenheid) is dat we cultuurrelativistisch zijn geworden en niet meer uitgaan van onszelf, van onze eigenheid, van onze kracht, met als gevolg de leegte die 'liberalisering' heet en wie dan de (uiteindelijke) winnaars zijn weten we.