De wet van Monckton

tombstone
Foto:

Naar aanleiding van de plaatsing van de voortijdige grafsteen van Monckton en andere klimaatsceptici, met kwetsende inscriptie, schreef André Bijkerk de volgende gastbijdrage.

Ik behoor tot die generatie die de kater van de tweede wereldoorlog nog hebben meegemaakt. Het eerste wat de juf ons in de eerste klas leerde, was over de oorlog. In de kleine potjes–grote–oren tijd volgde ik de gesprekken van de volwassenen en onverschillig welk onderwerp er aan vooraf ging, na enkele opmerkingen ging het steeds weer over die oorlog. Hoe het toch had kunnen gebeuren en iedereen moest deze les ter harte nemen want het mocht nooit meer gebeuren.

Maar wat was eigenlijk de les? Wisten we dan hoe het kon gebeuren dat een volkomen normaal volk in centraal Europa zich tot zulke schobbejakken ontpopte? Na verloop van tijd kwamen we wel eens in Duitsland, maar tot mijn grote verrassing liepen daar helemaal geen schobbejakken rond, alleen maar diep bedroefde mensen met een enorm schuldcomplex. Hoe kon dat nu toch?

Maar de observaties bouwen zich op met de jaren en het bleek steeds meer dat het heel normaal is dat een groep mensen zich afgeeft tegen een andere groep wat soms tot hoogtepunten leidt zoals de Christenvervolging door de Romeinen, de kruistochten, dozijnen religieuze conflicten, de heksenjachten, rassenhaat, Hutu en Tutsi en ja ook het anti–semitisme. Wat is toch de gemeenschappelijke factor hier?

Misschien komt het verschijnsel ‘Moral Panic’ hier wel het dichtst bij.

A moral panic may be defined as an episode, often triggered by alarming media stories and reinforced by reactive laws and public policy, of exaggerated or misdirected public concern, anxiety, fear, or anger over a perceived threat to social order.

Weliswaar wordt hier gesproken over het genereren van volkswoede met de media in de hoofdrol, maar in de Romeinse tijd of de middeleeuwse heksenjacht zonder moderne media ging het net zo makkelijk. Voorts hoeft het in bredere zin ook niet een bedreiging van de sociale orde te betreffen, het voortbestaan van de mensheid mag ook.

In de tweede wereldoorlog bracht dit mechanisme het tot de grootste ‘moral panic’ ooit, met de bekende intens dramatische gevolgen. Dat was de les die ik en wellicht velen met mij destijds niet begreep.

‘Moral Panic’ betreft overigens niet alleen de direct gewaande oorzaak, zoals de heidenen en heksen, gedemoniseerde etnische groepen en andere ‘volksduivels’, maar ook iedereen die zich verzette tegen dergelijke waan van de dag. Deze twijfelbrigade is automatisch verdacht en moet wel lugubere bijbedoelingen hebben. Hermann Göring heeft één en ander destijds heel nauwkeurig uitgelegd aan Gustav Gilbert.

Göring:

Why, of course, the people don’t want war. Why would some poor slob on a farm want to risk his life in a war when the best that he can get out of it is to come back to his farm in one piece? Naturally, the common people don’t want war; neither in Russia nor in England nor in America, nor for that matter in Germany. That is understood. But, after all, it is the leaders of the country who determine the policy and it is always a simple matter to drag the people along, whether it is a democracy or a fascist dictatorship or a Parliament or a Communist dictatorship.

Gilbert:

There is one difference. In a democracy, the people have some say in the matter through their elected representatives, and in the United States only Congress can declare wars.

Göring:

Oh, that is all well and good, but, voice or no voice, the people can always be brought to the bidding of the leaders. That is easy. All you have to do is tell them they are being attacked and denounce the pacifists for lack of patriotism and exposing the country to danger. It works the same way in any country.

Dat is exact het mechanisme voor ‘moral panic’ en het werkt niet alleen voor conflicten en oorlogen tussen mensen maar ook voor oorlogen bijvoorbeeld tegen het klimaat. Er zijn maar een paar woorden anders:

All you have to do is tell them they are facing climate disaster and denounce the deniers for lack of integrity and exposing the world to danger.

Onzin zegt u? Maar Michel Mann zegt het zelf.

Oh maar wat anders, nu zijn we toch echt in het territorium van Godwins wet. Iedereen die zijn opponent met nazi’s vergelijkt, verliest automatisch de discussie. De grote frustratie, Godwins wet lijkt automatisch te verhinderen dat we ooit de les van de tweede wereldoorlog zullen begrijpen. Maar misschien gaat dat veranderen wanneer we kennis nemen van de nieuwe wet van Monckton:

Those who cite Godwin’s Law confirm ipso facto that they are active supporters of today’s Fascists.

Lees vooral hier.

Aldus André Bijkerk.

Voor mijn eerdere DDS–bijdragen zie hier.

 

 Waardeer jij de artikelen op DagelijkseStandaard.nl? Volg ons dan op Twitter!

In dit artikel

Reageer

16 reacties

  1.   

    Interessant artikel van Hans Labohm, over zoiets kun je nadenken.
    Veel Nederlanders dachten toen, heb ik uit de geschiedenisboeken, dat het zo’n vaart niet zou lopen. Duitsland was immers het land van Goethe, Schiller en Heine? Ten diepste een beschaafd land.
    Zijn we er toch weer ingetuind, zou Herman Kuiphof gezegd hebben.

    Wat is het toch dat we collectief hetzelfde gaan denken en voelen en ons bedreigd voelen.
    Op individueel niveau hebben we te maken met ons reptielenbrein als we in paniek raken.
    Dan is het vluchten of vechten en wat je doet komt uit het reptielenbrein. Dat kun je niet beredeneren, dat gebeurt en na afloop kun je er over nadenken, op het moment niet.
    Werkt dat dan ook zo op collectief niveau?

    Als dat zo is leren we nergens van, het reptielenbrein laat zich niet sturen.

    1.   

      Daniel,

      Je schrijft: ‘Interessant artikel van Hans Labohm.’

      Was het maar waar. Het is een gastbijdrage van André Bijkerk.

  2.   

    -,,De Dagelijkse Simon” in een notendop.

    1.   

      Heeft V(olks) K(rant) niet meer te melden?

      1.   

        -@Daniël,

        -Heb je de ingesloten linkjes al doorgenomen?

        1.   

          Ja en wat me interesseert is de gemeenschappelijke factor, hoe werken zulke processen.
          Over alles ben ik niet zo serieus, er wordt hier al genoeg geneuzeld op Madurodam niveau, maar als iets me echt interesseert ben ik wel serieus.

          1.   

            -@Daniël,
            – Hoe zulke processen werken, daar heb ik zo één twee drie ook geen antwoord op. Na ja, mensen welke tekeer gaan, maar niet het belang van de elite schaden, wordt vaak geen strobreed in de weg gelegd.
            – De jouw wel welbekende Simon Schama refereert hier ook vaak naar in z’n werken.
            – Guusje Ter Horst heeft hierover op haar manier ook wel eens wat zinnigs over gezegd.
            – Na ja, ook nu weer zitten we opgescheept met een elite, die haar waardigheid is verloren.

  3.   

    Een verhaal dat ernstig te denken geeft.
    Manipulatie door het aanpraten van schuldgevoelens kenden we al. Maar externe vijanden en bedreigingen voldoen ook.
    En dat zowel regeringen als religies en activisten zich van dezelfde methodes bedienen ligt wel voor de hand.
    Overigens wel bizar: om de planeet te redden wordt bepleit de mensheid ernstige schade toe te brengen.
    De mate van verbreidheid van het alarmisme in alle lagen van de bevolking is ook verbijsterend.

  4.   

    Inderdaad geeft dit beproefde mechanisme te denken. Het is in de meesterlijke handen van de Marxistische milieubeweging die velen al 40 jaar lang een hun welgevallig beeld (lees: bouwwerk van leugens) met succes heeft aangepraat. Democratie of niet, deze velen lopen aan de onzichtbare mentale leiband van de milieubeweging en doen slaafs wat hen is ingefluisterd. Zie het ontluisterende optreden van Nijpels, Rotmans c.s. Het is bijna angstaanjagend. Hernieuwbaar vergelijk ik met de politiek van Kanonnen in plaats van boter om de Duitse burger rijp voor oorlog te maken. Tja, deze moderne moral panic is het product van zelfzuchtige marxisten en hielenlikkende alarmbrigades. De conclusie is dat het hoog tijd wordt om dat bouwwerk van leugens en misleiding weg te vagen en tot een voetnoot van de geschiedenis te maken.

  5.   

    Monckton is briljant! Inderdaad dat wanneer je de vergelijking met nazi’s niet toestaat, dat je het gedachtegoed van fascisten niet aan de kaak kunt stellen en dus indirect steunt. Nooit zo gezien…
    Bewonderenswaardig dat hij zijn aangifte doorzet. Niet normaal toch dat een “universiteit” doodsbedreigingen faciliteert en ook nog actief uitdraagt!? Debiele alarmisten….

  6.   

    Daniel

    Ik denk dat het inderdaad het ‘reptielenbrein’ is. De angst voor overleving brengt de hang naar collectiviteit. Eendracht maakt macht die de oorzaak van de angst kan bestrijden. Een zeer nuttig instinct van de holenmens op de megafauna steppe ter verdediging tegen de predatoren maar een destructief mechanisme voor het sturen van samenlevingen. Misschien mag ik van Hans daar ook wel eens een opstel over schrijven.

  7.   

    Doen!

    Het reptielenbrein, het zoogdierenbrein en de Neocortex, en wat is beïnvloedbaar en wat niet.
    Mateloos interessant.
    Vooral als je in de psychiatrische industrie werkzaam bent.

  8.   

    De toegang tot de site scibull.com voor downloaden van het artikel is niet te downloaden, iemand een idee?
    tekst in WUWT:
    Go to scibull.com, click on “Most Read Articles”, and ours is the all-time no. 1 in the 60-year archive of the Science Bulletin of the Chinese Academy of Sciences.

    1.   

      Baksteen,

      Ik heb die link geprobeerd. Lukte niet.

      Maar voorlopig zou je je misschien hiermee tevreden kunnen stellen.

      http://www.dagelijksestandaard.nl/2015/02/100704/

      Ik hoop dat dat helpt.

  9.   

    Hebben we hier ook niet te maken met een bijwerking van ons bewustzijn? Elk dier vecht voor zijn hachje. Maar mijn kat kan ik geen klimaatalarmisme aanpraten, daar is bewustzijn voor nodig.
    Ook zou het kunnen dat wij wegens onze enorme specialisatie een existentiële angst met ons meedragen. Geen mens kan in zijn eentje overleven. Dat maakt geestelijk kwetsbaar. Van tijd tot tijd ontstaan stromingen voor onafhankelijkheid en kleinschaligheid waarbij men zich afzet tegen grote ondernemingen.

    1.   

      David,

      Wat dacht je van duivels, draken, geesten en goden. Daar kun je bij een kat ook niet mee aankomen. Meer later.

Dagelijksestandaard.nl gebruikt cookies en vergelijkbare technologieën (cookies) onder andere om u een optimale gebruikerservaring te bieden. Ook kunnen we hierdoor het gedrag van bezoekers vastleggen en analyseren en daardoor onze website verbeteren. Cookies van onszelf en van derden kunnen worden gebruikt om advertenties te tonen en artikelen aan te bevelen op dagelijksestandaard.nl die aansluiten op uw interesses. Ook derden kunnen uw internetgedrag volgen. Cookies kunnen gebruikt worden om op sites van derden relevante advertenties te tonen. Cookies van derde partijen maken daarnaast mogelijk dat u informatie kunt delen via social media zoals Twitter en Facebook.

Like nu onze nieuwe pagina voor nieuws en opinie!