De betalingsunie is een feit

Mijn Telegraafcolumn van gisteren ging over het Europees Noodfonds dat steeds meer op een overdrachtsbetalingsmechanisme gaat lijken.

Het Europees Noodfonds werd vorig jaar in het leven geroepen om “verdere speculatieve aanvallen tegen de euro te voorkomen”, aldus de Duitse Bondskanselier Angela Merkel. Inmiddels is het een veredeld verzekeringsfonds geworden waarop de ene na de andere in nood verkerende Europese lidstaat een beroep moet doen. Onze beleidsmakers doen nog dappere pogingen om de reddingsoperaties te presenteren als “eenmalige bijdragen” die onder “unieke omstandigheden” tot stand kwamen. Maar hoe “eenmalig” en “uniek” zijn die reddingsoperaties nog nu na Griekenland en Ierland ook Portugal een beroep op het Noodfonds heeft moeten doen – en met Spanje zich al een volgende kandidaat lijkt aan te dienen?

Het wordt tijd om te erkennen wat diezelfde beleidsmakers nog niet graag hardop willen zeggen, namelijk dat de Europese Unie een overdrachtsunie is geworden. Sinds het begin van de eurocrisis, nog maar net twaalf maanden geleden, heeft het welvarende deel van Europa al om en nabij de €300 miljard aan steunbetalingen toegezegd aan de door de staatsschuldencrisis getroffen landen in de Europese periferie. En hoewel de optimisten onder de commentatoren graag voorspellen dat met de val van Portugal het ergste leed van de eurocrisis inmiddels wel geleden is, vrees ik dat de overdrachtsbetalingen van noord naar zuid in praktijk wel eens een structureel karakter kunnen gaan krijgen.

Het voorbeeld van Griekenland is wat dat betreft instructief. Het land heeft braaf alle door de noord-europese betaalmeesters gevraagde bezuinigingsmaatregelen doorgevoerd. Het gevolg was 4 procent economische krimp in 2010, met een verwachte verdere krimp van 3 procent in 2011. De Griekse werkloosheid is tot recordhoogte opgelopen (bijna 14 procent). Bedrijven lijken niet meer te willen investeren (binnenlandse investeringen namen in 2010 met bijna 20 procent af) waardoor ook de belastinginkomsten tegenvielen. Door alle tegenslagen kwam het Griekse begrotingstekort al met al opnieuw boven de 10 procent uit, zodat verdere ingrijpende bezuinigingen onvermijdelijk zijn geworden. Het heeft er veel van weg dat de Griekse staatshuishouding in vrije val is geraakt. In kringen van economisch analysten wordt er inmiddels dan ook rekening mee gehouden dat Griekenland opnieuw met de pet in de hand naar Brussel zal moeten stappen voor reddingsoperatie nummer twee. En Europa zal betalen, want het ene alternatief – een Grieks bankroet – is kostbaarder dan een nieuwe overdrachtsbetaling terwijl het andere – een Grieks vertrek uit de eurozone gevolgd door een devaluatie van de drachme om de Griekse export aan te zwengelen – politiek nog altijd onbespreekbaar is. Wat voor Griekenland geldt, geldt over niet al te lange tijd ongetwijfeld ook voor Portugal (en op termijn misschien zelfs Spanje en Italië).

Europese federalisten zullen het ontstaan van een overdrachtsunie ongetwijfeld toejuichen als de hoogst denkbare vorm van Europese solidariteit. Maar zoals gebruikelijk is de praktijk veel minder fraai dan de eurofiele theorie. De PIIGS-landen dreigen te worden opgezadeld met zombie-economieën, die niet bankroet mogen gaan maar ook niet meer kunnen groeien. En de kosten van het kunstmatig in leven houden van die zombie-economieën moeten worden gedragen door de noord-europese belastingbetaler. Ziedaar de werkelijkheid van de Europese overdrachtsunie: duurbetaalde solidariteit die uiteindelijk alleen maar verliezers oplevert.

Abonneer je gratis en voor niets op het Telegram-kanaal van De Dagelijkse Standaard, en word lid van onze spiksplinternieuwe Facebookgroep!

Waardeer jij de artikelen op DagelijkseStandaard.nl? Volg ons dan op Twitter!

In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

10 reacties

  1. Oblomov

    Ook Portugal kan ervoor kiezen failliet te gaan en haar schulden niet betalen. Vervolgens uit de muntunie stappen en de escudo weer opgraven. Toch willen ze dat niet. Nou ja, Portugese politici willen dat niet, dan vallen ze uit de boot bij een heleboel mooie baantjes. Portugezen zelf konden daar wel eens anders over denken.

     

    @trias

    Weer een referendum? Hebben we soms niet vaak genoeg nee gezegd? Ik moet zeggen, het is aandoenlijk hoe je blijft geloven in het principe ‘meeste stemmen gelden’ terwijl de meeste mensen zich nauwelijks hiervoor interesseren, laat staan er wat van begrijpen. 

  2. Anonymous

    Voorheen alleen als overdracht van soevereiniteit nu volgt het financiele systeem daarvan !

  3. Karl Kraut

    …die dan in de realiteit als een feit blijkt uit te komen. Wie had dat toch gedacht, buiten de mensen die dat al zeiden! Oh ja, Dirk Jan van Baar, die vond het een goed idee en was helemaal voor.

     

    Gelukkig kunnen de bevolkingen van de PIIGS-landen altijd nog hierheen emigreren, om werk te zoek en om mee te helpen om de druk op onze woningmarkt hoog te houden. De Noord-Afrikanen kunnen dan die PIIGS-landen overnemen, ze zijn zelfs al begonnen.

  4. Beb

    De EU die de door henzelf ontworpen wetten met de voeten vertrapt is geen cent vertrouwenswaardig!

    Lees het verdrag van MAASTRICHT eens door en je weet meteen dat EU betekend ‘afgang naar de hel”voor de burgers dan.

     

    Voor mij idee moet Nederland de “ballen”hebben om tegen de EU dag te zeggen.Niet gemakkelijk,kost veel geld ( maar MINDER dan nu wat de Jager als garantie heeft uitstaan! wat dan verleden tijd is) en we zijn weer gewoon een Nederlandse staat met EIGEN wetten,zonder dwingelandij van het zakkenvullers gilde dat de dienst uitmaakt ZONDER enige inspraak van de burgers1

  5. Jansen, +A

    Ongeveer zoals Vlaanderen en Wallonie dus.

  6. trias politica

    Daarom wordt het de hoogste tijd om een Europees referendum uit te schrijven.

     

    Het EP kan dan wel democratisch gekozen zijn (maar zonder stemplicht is ook dat een wassen neus), voortschrijdend inzicht heeft geleerd, dat een groot deel van het electoraat het niet eens is met de ontwikkelingen die zijn ingezet. Hierdoor verliest het EP haar legitimiteit en zal de rol, taak en functie van de EU herijkt moeten worden.

     

  7. Harryhoi

    Waarom doen wij niet hetzelfde als we gratis voor niets geld van Brussel kunnen krijgen?

  8. Johan Wiersma

    De gevolgen van de invoering van de Euro worden steeds catastrofaler,
    Portugal moet nu genade brood eten en toch nog half verhongeren, dat
    willen de portugezen niet.

    Ze hebben geen kans om hun schulden af te lossen omdat die
    uitgedrukt zijn in keiharde Euro’s terwijl de Portugezen geen
    concurerende economie hebben om een harde munt te rechtvaardigen.

    Dus kunnen ze die schuld nooit afbetalen en belanden ze in een
    benedengerichte spiraal waarbij de goeddraaiende Eurolanden kosten
    moeten maken door hun garanties te verzilveren.

    Het is een onmogelijke opgave voor Portugal, hun enige redding is
    hun munteenheid flink devalueren maar dat kunnen ze niet omdat ze in de
    Euro zitten.

    Het is een vicieuze spiraal naar beneden tot dat de landing met een
    keiharde klap onze dwalende EU leiders weer tot de realiteit brengt en
    de landen uit de Euro zetten die qua economie niet goed genoeg
    presteren.

    Dit geldt ook voor Griekenland en wellicht nog een stel landen

  9. DSV

    Is de EU ooit iets anders dan een overdrachtsbetalingsmechanisme geweest?

  10. NL4NL

    Iedere dag word ik weer wakker met de hoop dat de Euro die dag onredbaar in elkaar gaat donderen.

    Dat is blijkbaar de enige manier om van dit  ‘Ein Volk, Ein reich, Ein Führer’  Europa gedrocht af te komen.

    Tot mijn dood zal ik me herinneren dat het de PVDA, CDA en D’66 die ons dit Lissabonverdrag in de maag gesplitst hebben terwijl we in het referendum duidelijk nee hadden gezegd.

     

Reacties zijn gesloten.

e-mail:

 
Ja, ik ga ermee akkoord dat Dagelijkse Standaard mij incidenteel commerciële emails stuurt.