Henri Masson: ‘De modellen van het VN-klimaatpanel? Een statistische aberratie!’

Contrepoints is een Franstalige website van liberale signatuur. Onlangs werd daarop een exclusief vraaggesprek gepubliceerd met de Belgische (em.) prof. Henri Masson van de Universiteit van Antwerpen. Het is een lang en uitstekend interview, maar helaas in het Frans, hetgeen waarschijnlijk voor vele lezers een hindernis zal vormen. Nochtans is het m.i. verplichte lectuur voor klimatofielen van alle gezindten. (Google Translator kan daarbij goede diensten bewijzen.)

Ik pik er een aantal elementen uit.

Henri Masson is niet onder de indruk van de klimaatmodellen die het VN-klimaatpanel (IPCC) gebruikt. Als zijn studenten met dat soort scripties zouden komen, zouden ze een onvoldoende krijgen. Masson legt uit dat deze modellen ervan uitgaan dat CO2 een opwarmingseffect heeft. Van andere parameters (‘forcings’), bijvoorbeeld aerosolen, wordt bij de berekeningen verondersteld dat ze naar boven of naar beneden bijgesteld mogen worden om een modeluitkomst te krijgen die met de werkelijke temperaturen in het verleden overeenkomt (een mooie ‘fit’). Maar deze stap in de berekening is in wezen arbitrair. Een model is verder afhankelijk van de data die men erin stopt. Helaas valt er veel op de kwaliteit van die data af te dingen. ‘Garbage in garbage out’ is dan ook een gevleugelde uitdrukking onder modelleurs.

Om een model te toetsen, zal het gevalideerd moeten worden. Dat wil zeggen dat de uitkomsten van het model met de werkelijkheid dienen te worden vergeleken. Het blijkt dat de uitkomsten van de modellen die het IPCC gebruikt en de werkelijkheid op tal van punten van elkaar afwijken. Masson geeft daarvan drie voorbeelden. Eén daarvan is dat volgens de modellen er een ‘hot spot’ zou moeten zijn op een hoogte van ongeveer 10 km. boven de evenaar. Dat is bij wijze van spreken de vingerafdruk van de opwarming van de aarde. Welnu, daarvan blijkt niets uit te metingen.

In tegenstelling tot het IPCC, dat CO2 als grote boosdoener beschouwt, heeft Masson een vijftal natuurlijke – deels astronomische – oscillaties, met verschillende tijdschalen, gekozen voor zijn analyse en heeft deze op elkaar gesuperponeerd. Het resultaat is verbluffend (zie afbeelding boven).

Zonder arbitraire aanpassingen (‘fudging’) en zonder rekening te houden met CO2, krijgt hij daaruit een temperatuurverloop over de laatste 1000 jaar dat grote gelijkenis vertoont met bekende temperatuurreconstructies uit de literatuur. Maar er is méér. Zijn curve loopt tot 2050 en laat voor de komende decennia een stabilisatie en daling zien.

Ook Nicola Scafetta heeft onlangs soortgelijke berekeningen uitgevoerd met overeenkomstige resultaten. Zie Scafetta op WUWT.

Gevraagd naar de rol van CO2 in het klimaatsysteem verklaarde Henri Masson:

Het is onmogelijk om daar een antwoord op te geven. Ik vergelijk het soms met een bord doorgekookte spaghetti. Alle slierten kleven aan elkaar vast, maar toch niet helemaal. Je kunt niet spreken van oorzaak en gevolg. En in die situatie is het onzin om te verwachten dat je alleen door de regulering van de menselijke uitstoot van CO2 de verandering van de temperatuur zou kunnen bepalen. Dat impliceert dat ik oprecht van mening ben dat al het ‘low carbon’-beleid, dat een zware belasting vormt voor het bedrijfsleven en de consument, uiteindelijk ineffectief en zinloos is.

Een koolstofbelasting en ‘cap-and- trade’ doen me denken aan de offerandes die men in primitieve religies aan de Goden brengt. Sommigen wensen het comfort van de westelijke wereld op te offeren op het altaar van Gaia, overgoten met een sausje van hulp aan de Derde Wereld. Maar een dergelijke opvatting is niet de mijne.

Hoe worden de opvattingen van Masson in België ontvangen? Mijn trouwe lezers kunnen dat wel raden.

Contrepoints: Met dit soort opvattingen zult u zich waarschijnlijk in niet erg populair hebben gemaakt in academische kringen.

Henri Masson: Inderdaad. Maar dat geldt niet alleen voor mij. Het IPCC houdt nu eenmaal niet van kritiek. Omdat ik twee vooraanstaande, maar ‘sceptische’ professoren had uitgenodigd voor een bijeenkomst in kleine kring, ben ik het slachtoffer geworden van een poging tot censuur van Jean-Pascal van Ypersele, vice-voorzitter van het IPCC. Door zijn gekonkel heb ik besloten mij terug te trekken uit de SEII (Société Européenne des Ingénieurs et Industriels), waar ik een van de administrateurs was en lid van het uitvoerend comité. Deze Belgische ‘Climategate’ heeft veel aandacht gekregen op blogs en de buitenlandse media.

Als enig commentaar heeft Van Ypersele mij voor vervalser uitgemaakt. Ik ga mijn niet verlagen om te reageren op dit soort aanvallen, maar ik wil wèl opmerken dat ik geen behoefte heb aan dit soort opmerkingen van een zogenaamde objectieve wetenschapper die alarmistische rapporten publiceert, gefinancierd door Greenpeace. Ik verbaas mij er bovendien over dat de plaatsvervangend administrateur van de Universitaire Stichting, die in deze affaire niet mijn zijde heeft gekozen, ook vice-voorzitter is van het Belgische WWF. Ik ben van mening dat de milieulobbies systematisch in onze wetenschappelijke instituties zijn geïnfiltreerd en van hun invloed gebruik maken om elk wetenschappelijk debat, dat mogelijk in strijd zou kunnen zijn met hun catastrofistische ideologie, te dwarsbomen.

Lees verder hier.

Voor de machinaties van Jean-Pascal van Ypersele, vice-voorzitter van het IPCC en tevens klimaatTorquemada van België, zie hier en hier.


Waardeer jij de artikelen op DagelijkseStandaard.nl? Volg ons dan op Twitter!

In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

13 reacties

  1. Henri Masson

    sorry the end of my message became ….euh…. something like a spaghetti dish.

     

    Herewith a corrected version of it

     

    After a while, the whole system may come in relative synchronism, and the different oscillators reach then their threshold level “in waves” as function of the time. The time series of proxies for these oscillators look periodic and synchronized or slightly shifted towards each others. Also a chaotic system is no-linear and extremely sensible to the iniital conditions (never known with high precision when It comes to measure global temperature) and it becomes practically NOT predictable on the medium or long term. The models used by IPCC are thus perfectly meaningless. From there, the title of this post.

  2. Sjoerd

    Je gaat weer lekker, Janos! Elke zin bevat wel een fout.

     

    Ten eerste: “voorspelling komt niet uit” is in de wetenschap de manier om aan te tonen dat een theorie niet klopt. Hotspots zijn voorspeld, en niet gevonden. Dus die modellen kunnen de prullenbak in, en daarmee ook de andere voorspellingen van die modellen.

     

    Verder verhaspel je “astronomische oscillaties” naar “astrologie”. Het verschil tussen die twee hoef ik je niet uit te leggen toch? Maar duidelijk weer een poging om niet op de argumenten zelf in te hoeven gaan!

     

    En als zo’n simpel model *betere* voorspellingen doet dan het CO2 model, dan lijkt me dat een zeer goede aanwijzing dat CO2 in de praktijk blijkbaar niet zo belangrijk is!

     

    Wel prettig dat je je dit keer onthoudt van ad-hominems. Kon je soms op Sceptical Science niets vinden over Masson?

  3. WHS

    Hans,

     

    Nu het KNMI een nieuw speeltje heeft, een supercomputer,  lijkt het me wijs om het KNMI te vragen om de data die IPCC invoert in hun “modellen ” eens op te vragen en opnieuw te laten doorrekenen. Ze kunnen Masson om hulp vragen.

     

    Zoals je bekend is heb ik ruim een jaar geleden Robbert Dijkgraaf gevraagd hetzelfde te doen. Het lijkt me dat die zich heeft beperkt tot het verzamelen van subsidies, mooie reizen en een uitnodiging voor het recente boekenbal.

     

    De KNAW ontloopt nog steeds een kritische benadering van de gehanteerde modellen en is daardoor schuldig aan het bevorderen van wetenschappelijke publicaties zonder “good scientific practice…”

     

    In die zin is Masson een betere hoeder der wetenschap dan KNAW-Dijkgraaf.

     

    KNMI-Arie Kattenberg kan mogelijk meer duidelijkheid bieden, nu hij eindelijk zijn eigen supercomputer heeft. 

     

    Probleem blijft: ellende erin, nog groter ellende eruit…….

  4. Hans Labohm

    Janos,

     

    Je schrijft: ‘En astrologische invloeden op het klimaat ….. Daar moet je dan eerst een fysiek meganisme voor vinden voordat je CO2 (een bewezen broeikasgas) afwijst als oorzaak voor opwarming.’

     

    Sjoerd heeft je al uitgelegd dat we op mijn blog niet aan astrologie doen. Foei Janos!

     

    Lees deze zin eens aandachtig: ‘It is apparent that the solar forcing is not negligible in comparison with the net climate forcing.’

     

    Je raadt nooit van wie dat citaat afkomstig is. Het zit een tikje weggestopt in dit artikel.

     

    http://data.giss.nasa.gov/gistemp/2011/

     

    Grappig, he?

     

     

  5. T2000

    De stijging van de menselijke uitstoot van CO2? Of was het IPCC er al van uit gegaan dat de wereld op basis van hun overige onheilsprofetieen zichzelf hierin massaal zou gaan beperken? in dat geval is echt geen enkel door IPCC gecomponeerd toekomstmuziekje uitgekomen. Of wel?!

  6. janos73

    De invloed van planeten op het klimaat heeft meer van astrologie dan van astronomie. Hoe doen die planeten dat dan? Hoe werkt dat fysisch?

  7. T2000

    Okay NN, niks geen spaghetti dus, maar gewoon een klont deeg. Jeetje vraag ik mij toch af waarom al dat geld te besteden aan modelberekeningen……. Veel te multidimensiondaal!

  8. Hans Erren

    @Janos

    De grote planeten beinvloeden het zwaartepunt van de zon, en oefenen getijdekrachten op die langperiodisch zijn en interferentiepatronen met elkaar hebben. de getijdekrachten op de zon hebben invloed op de interne magnetohydrodynamica en het zonmagnetisch veld en zo ook op de sterkte van zonnevlammen en zonnevlekken.

     

    Is gewone fysica hoor.

  9. Henri Masson

    When I speak about a spagheti dish, I mean the following: The climate system is complex, with many (in)direct positive and negative feedback loops having different time constants. Such a configuration can become chaotic (in the mathematical meaning of it: dynamical system; please see Wilkipedia if this is not familiar for you).The system has also many (thermal) capacities (oceans, biomass, glaciers, clouds…) and resistances (to heat transfer); this configuration can generate oscillations. Although these components are may be not strictly “mechanically” linked, they may however interfer and lead to synchronisation by a LEGION mechanism (again please see Wilkipedia if this is not familair to you): each time whichever of the oscillators reaches a threshold level, it sends a signal to the other oscillators and increases their load level by a step. After a while, the whole system may come in relative synchronism, the different oscillators reach then their threshold level “in waves” as function of the time. The time series of proxies for these oscillators look periodic and synchronized or slightly shifted towards each others. Also a chaotic system is no-linear and extremely sensible to the iniital conditions (never known with high precision when it comes to measure global temperature) and becomes thus practically NOT PREDICTABLE on the medium or long term. The modeling exercises used by IPCC are thus perfectly meaningless. From ther the title of this post.

  10. janos73

    En voor het feit dat de missing hot spot geen bewijs is van AGW kijk hier http://tinyurl.com/3eafybd

     

    Het is dus niet vreemd dat als je onzin verteld dat je vervolgens in de hoek wordt gezet. Zeker als er al 100 keer is uitgelegd dat het onzin is.

     

    En astrologische invloeden op het klimaat ….. Daar moet je dan eerst een fysiek meganisme voor vinden voordat je CO2 (een bewezen broeikasgas) afwijst als oorzaak voor opwarming

  11. NN

    Makkie; het houdt warmte vast. Hoe meer van het spul, hoe warmer.

  12. T2000

    Hij weet inderdaad niet welke werking CO2 heeft binnen het klimaatsysteem. Ik evenmin. Zou jij het even willen uitleggen / toelichten? Bij voorbaat dank.

     

     

  13. NN

    “Gevraagd naar de rol van CO2 in het klimaatsysteem verklaarde Henri Masson: Het is onmogelijk om daar een antwoord op te geven. Ik vergelijk het soms met een bord doorgekookte spaghetti. Alle slierten kleven aan elkaar vast, maar toch niet helemaal.”

     

    Weet iemand wat deze meneer bedoelt? Snapt hij niet hoe CO2 werkt of weet hij niet dat je spaghetti met koud water af moet spoelen als het uit de pan komt?

Reacties zijn gesloten.

e-mail:

 
Ja, ik ga ermee akkoord dat Dagelijkse Standaard mij incidenteel commerciële emails stuurt.