‘Het Wereld Natuur Fonds is een firma list en bedrog’

Rypke Zeilmaker heeft twee buitengewoon interessante rapporten geschreven over het Wereld Natuur Fonds. Uit zijn onderzoek blijkt dat het WNF donateurs misleidt, en een uitgesproken politieke organisatie is.

Vaste lezers van DDS zijn onderhand ongetwijfeld bekend met Rypke Zeilmaker, één van de experts die schrijven voor ClimateGate.nl. Aangezien hij altijd goed, degelijk (wetenschappelijk) werk levert vroeg de Groene Rekenkamer hem om een ‘kritische beschouwing’ te schrijven over 50 jaar WNF (de groene organisatie viert dit jaar haar 50e verjaardag). 

De conclusies van het rapport – dat hij in twee delen heeft verdeeld – liegen er niet om: het WNF misleidt donateurs stelselmatig, is zeer inefficiënt en onproductief, en is een uitgesproken politieke organisatie.

Om te beginnen met het laatste punt van kritiek (waar Zeilmaker ook mee aanvangt in deel I van zijn rapport): het WNF (of het World Wide Fund for Nature, de moederorganisatie) is intrinsiek verweven met de zogenaamde Club van Rome. Deze groep, puur en alleen gevormd door leden van de internationale élite, wil sinds jaar en dag dat er een ‘wereldwijde’ overheid komt, legt Zeilmaker uit, die de democratie buitenspel zet. Het doel van deze wereld-regering moet zijn om de bevolkingsgroei te remmen en een herverdeling van de welvaart af te dwingen.

Het WNF, dat beweert geen politieke organisatie te zijn, zit er al sinds de oprichting van de Club van Rome op één lijn mee, wat niet verwonderlijk is aangezien drie van de zes eerste bestuursleden van deze groep WNF’ers waren.

Dat is natuurlijk buitengewoon zorgwekkend, maar er is meer – veel meer. Zeilmaker legt uit op ClimateGate.nl:

Het WNF is niet politiek neutraal en heeft duidelijk 2 gezichten. Een bedrijfsvriendelijke en een planeconomisch anti-democratisch en anti-economisch gezicht. Ook moet je wel een zeer ruime definitie van ‘natuurbescherming’ hanteren om te beweren [zoals het WNF doet, red.] dat 81 cent van iedere euro naar natuurbescherming gaat. Zelf kom ik na herberekening op ongeveer 54 procent. De inhoud is door een jurist en accountant nagelezen, en ik vroeg alle statuten bij de Kamer van Koophandel op. Daaruit blijkt ook dat het Wereld Natuur Fonds 100 procent eigenaar is van een vastgoedfirma, waar het ongeveer 1,9 miljoen euro vermogen heeft geparkeerd.

Je vraagt je af waarom een natuurorganisatie een vastgoedfirma heeft én waarom diezelfde groep jaarlijks directe en indirecte steun krijgt van de Nederlandse staat (via de Postcode Loterij en de ANBI-status). Zeker ook omdat, zoals Zeilmaker in deel II van zijn rapport hard maakt, het WNF buitengewoon ineffectief is. Men pronkt met andersmans veren, maar krijgt zelf bijzonder weinig voor elkaar:

De meeste soorten gingen áchteruit in de tijd dat het WNF ze ‘beschermde’, en vaak pronkt het WNF met andermans veren, of verkoopt ze gewoon onzin. Ook is er geen verband tussen wetenschappelijk vastgestelde prioriteitsgebieden, en de bestedingen van het WNF. Het WNF werkt sterk donateursgedreven, en van de inkomsten komt slechts 6 procent bij Afrikaanse natuurprojecten, terwijl de club daar op afstand de grootste is.

Neem bijvoorbeeld het geval van de zwarte neushoorn. Deze diersoort stond aan het fundament van het WNF. In 1961 begon het toen nieuw opgezette WNF een enorme campagne in de Britse media om de zwarte neushoorn te redden. Men moest nu handelen; deed men niets dan zou de diersoort over enkele jaren zijn uitgestorven.

De mediacampagne was een groot succes. De organisatie kreeg honderdduizenden ponden binnen van Britse donateurs, die de zwarte neushoorn maar wat graag wilden helpen.

Jaren later bleek echter dat het WNF pas in 1973, dus twaalf jaar na dato, voor het eerst geld uit had gegeven aan projecten om de zwarte neushoorn daadwerkelijk te helpen. In de tussenliggende jaren had men van alles en nog wat gedaan, maar niets om deze bedreigde diersoort een helpende hand te verlenen.

Ook in haar campagnes om de reuzenpanda en de tijger ‘te redden’ loog het WNF over diens effectiviteit – een leugen die men ook vandaag de dag nog herhaalt. Het WNF zou deze dieren hebben gered, ja, zonder het Wereld Natuur Fonds zouden beide diersoorten op een haar na zijn uitgestorven.

Uit onderzoek van Zeilmaker blijkt echter dat de projecten van het WNF ineffectief zijn; de tijger en de reuzenpanda hebben hun bestaan niet zo zeer te danken aan het WNF als wel aan de Indiase (tijger) en Chinese (reuzenpanda) overheid. 

In plaats van deze ‘bedreigde diersoorten’ te helpen gebruikt het WNF ze vooral om fondsen te werven in een wereldwijde campagne tegen ‘het broeikaseffect’. Klimaatverandering, stelt het WNF, vormt het grootste gevaar voor de tijger, panda, de ijsbeer – en ga zo maar door.

Zeilmaker toont echter aan dat dit pertinent onjuist is. In het geval van de ijsbeer zou één jaar verbod op ijsbeer-jachttoerisme in Nunavut evenveel ijsberen sparen als 500 jaar klimaatbeleid. Toch legt het WNF de nadruk op het laatste (en op een herverdeling van de welvaart). 

Als gezegd is het buitengewoon merkwaardig dat het WNF nog altijd directe en indirecte steun krijgt van de Nederlandse staat. Nog vreemder is het dat andere media de propagandaverhalen van deze groep klakkeloos overnemen; blijkbaar heeft men de moed niet om te onderzoeken of het WNF wel daadwerkelijk van toegevoegde waarde is in de strijd om de natuur te behouden. Gelukkig staat Zeilmaker daar anders in, en heeft hij wel de moed die nodig is om de verrichtingen van deze onterecht populaire organisatie aan de kaak te stellen.

Abonneer je gratis en voor niets op het Telegram-kanaal van De Dagelijkse Standaard, en word lid van onze spiksplinternieuwe Facebookgroep!

Waardeer jij de artikelen op DagelijkseStandaard.nl? Volg ons dan op Twitter!

In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

7 reacties

  1. Bes Tolen

    Het is echt te gek, dat zwaar gesubsidieerde organisaties zich ruimschoots op politieke terreinen bewegen waar ze niets hebben te zoeken. Cordaid, Oxfam Novib en zoveel organisaties meer zoals bijvoorbeeld Vluchtelingenwerk, Forum e.d.indoctrineren het hele onderwijs. Het onderwijspersoneel is van een naïviteit dat je ze eigenlijk veel onderwerpen waarover ze gaan, al niet kunt toevertrouwen. Uitzonderingen onder het personeel daargelaten. De laatste jaren loopt het daar helemaal uit de hand. Overigens ook op universiteiten.

    Veel gemeenteraden, burgemeesters en wethouders zijn onvoorstelbaar eenzijdig. Houden zich ook daar met onderwerpen bezig, die hen helemaal niet aan gaan en geven daar ook geld voor uit. 

    Politieke bedriegers hebben vrij spel. Ze hebben hun vaste knechten: onnozele halzen. Die zullen nooit snappen dat ze zelf de medeplichtig zijn aan heel slechte ontwikkelingen. Ze bezorgen zo veel mensen heel wat ellende. Er zijn er ook heel wat van die o.h. lui, die andersdenkenden daarop aanspreken dat ze schuldig zijn aan slechte ontwikkelingen! Als ze nou eens naar die andersdenkenden konden luisteren…..  Zit er niet in.  

  2. Happel

    Bron: NRC d.d. 2-11-2010:

     

    Totaal: 19 instellingen ” vangen ” € 2.125.000.000.- . Ruim 2 miljard Euro’s dus.

     

    De grote 4 zijn:

     

    Oxfam Novib €  421.265.160.-

    Cordaid         €  402.374.345.-

    ICCO              €  382.538.991.-

    Hivos              €  308.171.872.-

     

    Een aantal kleinere instellingen zoals Green Peace ontvangen om mij onbekende redenen staatsgeld via een van de genoemde ” grote vier ”. Aangezien alle instellingen een uitgesproken links karakter hebben zullen de kleinere ontvangers dan ook vooral bestaan uit linkse of linksachtige en politieke instellingen.

     

    Hiermee wordt voorkomen dat er kritiek ontstaat als bekend wordt welke omstreden ontvangers toch geld blijven ontvangen.

     

     

  3. aligator

    Beetje bij beetje wordt het dekzeil dat over de milieu en andere liefdadigheidsinstellingen ligt weggehaald. Wat we te zien krijgen is ook meestal wat we verwachten, gemanipuleerde verslagen voor doelstellingsresultaten en zeer ondoorzichtige financiën. De ruim 1200 Nederlandse organisaties die zich op de een of andere wijze kunnen financieren uit giften en subsidies zijn vaak ver verwijdert van de doelstelling van oprichting.Gevolg te dure kantoren en staf met overeenkomstige bureaucratie en lifestyle.Belangen die niet altijd het daglicht (transparantie) kunnen verdragen en bereikte resultaten die geen kritisch onderzoek kunnen doorstaan. Zoals ook nu weer met de inmiddels als multinational functionerende WNF.

    De collectebusindustrie moet volledig los komen van directe en indirecte staatssubsidies en verplichten om zeer transparante financiële verslagen te produceren. Ooit geprobeerd om het jaarverslag van Oxfam-Novib (ontvangt ook tientallen miljoenen subsidie) te lezen, een woud van onduidelijkheid zoiets begrijpt een donateur niet en dat is ook de bedoeling! In Haïti wonen de slachtoffers nog in tenten ondanks de opgehaalde miljoenen. Er zijn meer Rypke Zeilmakers nodig!

  4. Krolll

    Goede rapporten en goed onderzoekswerk van Rypke Zeilmaker. Vooral het eerste deel
    vind ik huiveringwekkend. Het bevestigt wat we al eerder vernamen over Agenda
    21: een steenrijke internationale elite wil de wereldbevolking sterk doen
    afnemen, democratie afschaffen, een wereldregering instellen en een selecte
    groep gepriviligeerde bedrijven over laten blijven die met politici als
    stromannen de economie en de wereld beheersen. Vrouwenemancipatie als middel om de omvang van de bevolking te reduceren, in de Westerse, ontwikkelde, wereld wel te verstaan. De puzzelstukjes vallen weer eens op hun (bekende) plaats.

     

    En de Palestijnse Autoriteit als ecologisch voorbeeldland, hoe gek kan je
    het verzinnen?

  5. Happel

    Dir. Johan van de Gronden, per jaar € 129.498.- plus auto en plus waarschijnlijk een prettige pensioenbijdrage van de zaak plus reizen etc.

     

    En dat was in 2010.

  6. Jessica

    basisschool op de hoogte gebracht van het WNF en moesten daar projecten over maken. Om die goed te kunnen maken moesten ze naar het WNF-kantoor om spullen te halen en eventueel lid te worden. Zo worden onze kinderen geindoctrineerd met dit soort politieke zaken die geen feiten brengen maar gebakken lucht en leugen verkopen. Net zoals ik werd  vroeger op school melkflesdoppen moest sparen voor arm Afrika.

  7. huuskesgait

    Ooit was ik lid van die klup, omdat ik wilde helpen om dieren en planten voor uitsterven te behoeden. Mij vielen de schellen van de ogen toen ik in hun cadeau-catalogus bijna alleen nog maar dingen vond die bijna allemaal voor Henk en Ingrid onbetaalbaar waren, dus uitsluitend voor de rijkere medemens waren bestemd. Want hun prijzen rezen de pan uit. Voor mij was het toen een rijkeluiskluppie geworden, dus was het: “Dááág, tot nooit meer weerziens”.

    En van Natuurmonumenten heb ik het lidmaatschap opgezegd toen de voorzitter ervan gluiperig zat te stoken tegen een stuk aan te leggen snelweg. Die weg zou schade berokkenen aan de natuur van het Naardermeer.

    Terwijl die weg minstens 1½ km van het Naardermeer verwijderd bleef! Van een klup met een voorzitter met een dergelijke PvdA-mentaliteit wenste ik geen lid meer te zijn.

    Goodgoan: Gait H.M. Leferink

Reacties zijn gesloten.

e-mail:

 
Ja, ik ga ermee akkoord dat Dagelijkse Standaard mij incidenteel commerciële emails stuurt.