Amerika werd groot als libertarische samenleving

Als libertariër, en dus pleitbezorger van zo min mogelijk overheid, moet ik maar al te vaak horen hoe onrealistisch dat denkbeeld zou zijn. “Een libertarische samenleving heeft nooit bestaan,” heet het dan.

Die triomfantelijke dooddoener zou moeten aantonen dat de maatschappij niet kan bestaan zonder een grote en zorgzame overheid. Ten eerste is dit niet bepaald een geldig argument: dat iets niet eerder heeft bestaan betekent geenszins dat het nooit kan bestaan. Als dat immers het geval was, dan leefden wij nog in grotten, gehuld in dierenvellen.

Ten tweede, en wellicht nog veel belangrijker: de uitspraak klopt gewoon niet. Er hebben diverse libertarische samenlevingen bestaan in de menselijke geschiedenis. Samenlevingen met een minimale overheid en maximale persoonlijke vrijheid. Niet alleen hebben ze bestaan: ze bleken keer op keer extreem succesvol.

Een voorbeeld daarvan is het IJslands Gemenebest, dat bestond tussen 930 en 1262. De meeste mensen zien IJsland tegenwoordig als niet méér dan een rotsachtige massa in de Noord-Atlantische Oceaan, maar het Gemenebest was dankzij haar vrijheid zo uitnodigend voor handelaars en vrije geesten dat het een succesvol en rijk land was. De enige reden dat het Gemenebest ten onder ging was dat Noorwegen alles op alles zetten om het eiland in te lijven, hetgeen uiteindelijk lukte.

Een ander voorbeeld van een libertarische samenleving in onze geschiedenis, een voorbeeld dat wellicht herkenbaarder is voor de meeste mensen, is zo ongeveer de hele Westerse beschaving gedurende de negentiende eeuw. De overheden destijds namen niet of nauwelijks méér taken op zich dan politie, justitie en defensie. Diverse Europese samenlevingen neigden echter wel naar een morele bekrompenheid, met als gevolg diverse kleinburgerlijke zedenwetten. De VS hadden daar gedurende de negentiende eeuw gelukkig veel minder last van (de politieke preutsheid ontstond daar pas begin twintigste eeuw). De zeden werden daar bewaakt door burgerlijke trots, niet door repressie via de wet.

U zoekt dus een succesvolle libertarische samenleving? De VS tussen 1776 en 1897 zijn een prima voorbeeld. Vanzelfsprekend zijn ook daar van tijd tot tijd jammerlijke inbreuken gemaakt op de vrijheid van de burger, maar dat waren steeds uitzonderingen. Het karakter van de VS was in principe libertarisch. Avant la lettre natuurlijk, want het woord bestond nog niet. De gemiddelde Amerikaan zou simpelweg hebben gesproken van “a republican society”.

De overheid vormde in deze ‘res publica’ enkel een minimale nachtwakersstaat. Tot de Oorlog tussen de Staten (1861 – 1865) was er nauwelijks een leger (enkel in tijd van oorlog werd dit gevormd) en een zeer beperkte marine (die vooral werd ingezet tegen piraterij, overigens met groot succes). Ook gevangenissen waren niet overvol, want de wetboeken waren niet zo absurd dik als vandaag de dag. De federale overheid had niets te maken met infrastructuur. Als er al een overheid was die zich daar al mee bemoeide, dan was het de overheid van een individuele staat in de Unie. De meeste wegen, kanalen en spoorwegen waren echter particulier. Men betaalde voor het gebruik ervan, en dit werkte tot ieders genoegdoening.

Er waren geen directe belastingen. Er waren enkel de “tariffs” (heffingen op import en export) en “excise taxes” en “duties” (accijnzen op bepaalde luxegoederen). Deze heffingen waren extreem laag. Met de opbrengst daarvan werd de gehele overheid (zowel federaal als lokaal) bekostigd.

De grote smet op het blazoen van het verder absoluut libertarische Amerika ante bellum was natuurlijk het bestaan van slavernij: een groter inbreuk op de libertarische principes is haast ondenkbaar. Het is niet voor niets dat de “individueel-anarchisten” van de jaren 1840, 1850 en 1860 zich fel tegen slavernij keerden, en zelf anarchistische dorpen oprichtten waar dikwijls ook ontsnapte slaven een vrijhaven vonden.

Het grote manco van Amerika post bellum, daarentegen, is het feit dat de federale overheid steeds meer macht naar zich toe ging trekken. Het staande leger in vredestijd werd uitgebreid. De marine groeide ook. De federale overheid trok infrastructuur naar zich toe, waardoor private wegen en kanalen weggeconcurreerd werden door gesubsidieerde staatsbedrijven. De diverse heffingen gingen steeds een beetje verder omhoog, en er kwamen accijnzen op steeds méér goederen.

Het fundamentele probleem was dat de Republikeinse partij (de partij van Lincoln) na de oorlog de politieke almacht had. En anders dan vandaag de dag was de Democratische partij de club die een kleine overheid bepleitte, terwijl de Republikeinen juist een grotere overheid als wenselijk zagen. Toch kan nog steeds gesproken worden van een nachtwakersstaat in die jaren, en van een libertarische samenleving. Dit kwam tot een laatste uur van glorie met het eerste presidentschap van Grover Cleveland (1885 – 1889). Cleveland was feitelijk een libertariër, die de gouden standaard wist te handhaven en overal waar hij kon de overheid kleiner maakte. Wetten die de lasten verhoogden of de vrijheid inperkten kregen van hem standaard een veto.

Zijn opvolger, Harrison, maakte er echter een bende van door marktvervuilende wetgeving door te voeren (de Sherman Antitrust Act) en de tarieven op import en export te verhogen (het McKinley Tariff). Daarmee zou de glorietijd van de VS reeds ten einde zijn gekomen, ware het niet dat Cleveland een comeback maakte en gewoon nog een keer president werd. In zijn tweede termijn (1893 – 1897) kon hij helaas niets veel meer doen dan de groei van de overheid bevriezen.

In 1897 werd William McKinley (de man die onder Harrison de tariffs zo drastisch had verhoogd) verkozen, en was het definitief uit met de pret. Daarmee begon wat later “the first progressive era” zou gaan heten (1897 – 1921). Een tijd waarin de overheid dramatisch groeide, de VS haar lange en succesvolle traditie van non-interventie overboord wierp en zich wereldwijd met oorlogen ging bemoeien, en waarin de economie rake klappen kreeg.

De belastingen gingen omhoog (president Wilson voerde de eerste inkomstenbelasting in; dat was tien jaar eerder nog een onbespreekbare absurditeit), de regels namen toe (opeens moesten bedrijven aan allerlei overheidsinstituten verantwoording afleggen), en de vakbonden werden oppermachtig (en begonnen zich te gedragen als maffiabendes, die niet-vakbondsleden in elkaar sloegen of zelf lieten vermoorden).

De jaren ‘20 boden nog enig soelaas, onder presidenten Harding en Coolidge, maar die brave heren konden de overheid nauwelijks nog inkrimpen. Ze konden enkel de groei afremmen. Met de verkiezing van Hoover, eind jaren ‘20, kwam definitief een einde aan de libertarische samenleving van de VS. Vanaf 1897 was het vrije Amerika al ernstig gewond, opgejaagd door de progressieve wolven. 1921 — 1929 was de zwanenzang van het ware, pure Amerikaanse kapitalisme. Sindsdien is het een schim van zichzelf, en geheel verdrukt naar de achtergrond. Niet omdat een libertarische maatschappij niet werkt. Integendeel, het werkte meer dan 120 jaar uitstekend. Nee, de Amerikaanse vrijheid is weggevaagd omdat de overheid altijd zal groeien, ten koste van de vrijheid.

Het is nooit anders geweest, en wie er op vertrouwt dat een kleine overheid geen gevaar is, vergist zich deerlijk. Hij zal op een dag wakker worden en merken dat hij niet meer in een vrij land leeft. Via duizend slinkse wegen zal de overheid groter en groter zijn geworden, machtiger en machtiger — tot zij uiteindelijk groot en machtig genoeg was om niet meer te kunnen stoppen. En dan is het hek van de dam.

In de VS was dat punt in 1929 zeker bereikt… en wellicht al wel eerder. Op een ongedefinieerd moment zijn de erfgenamen van een succesvolle vrijheidsstrijd in slaap gedommeld, en vervolgens zijn al hun verworvenheden afgenomen. Het resultaat zien we vandaag de dag: “the land of the free” heeft een overheid die iedereen afluistert en bespiedt, en de mensen zijn zo afgestompt dat ze niet eens meer in opstand komen. De overheid heeft zombies van ze gemaakt.

Laat dat de les zijn die de lange geschiedenis van iedere onderdrukking en iedere vrijheidsstrijd ons kan leren. Niet dat een vrije samenleving niet kan bestaan, maar dat iedereen die vrijheid wenst te behouden allereerst moet beseffen dat de overheid onze grootste vijand is.


Waardeer jij de artikelen op DagelijkseStandaard.nl? Volg ons dan op Twitter!

In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

28 reacties

  1. toetssteen

    Ow on dat geval zou ik maar niet naar de tropen gaan zonder een paar stevige cocktails. Weet u dat ze daar hele nare ziekten kennen? Puur biologische oorlogsvoering. De muskieten zijn afgericht, heus!

    Get real man, dat is het risico. Denkt u nu werkelijk dat natives denken: ik wil weer terug naar dwaze romatiek die nooit heeft bestaan?

    Blijkbaar in het Klukkluk stadium blijven steken.

  2. epimetheus

    U hebt het historisch inzicht van een Dodo.

    Net als helaas het overgrote deel van de Amerikaanse bevolking.

     

    Het eerste product van de door u zo geroemde en succesvolle  Amerikaanse Libertarische samenleving was genocide op een compleet volk en het met wortel en tak uitroeien van een bloeiende sociale samenleving. De nazaten van de overlevenden zitten nu nog steeds in reservaten. Stuitend dat u dit soort inbreuken op de burgerlijke vrijheden een uitzondering durft te noemen.

     

    Was U eigenlijk wel op de hoogte van het bestaan van de Native Americans en de geschiedenis van Amerika van voor 1776 toen U dit stukje broddelwerk schreef?

     

    Of bent U misschien zelf Amerikaan…

     

    On topic: de Native American Society was juist een voorbeeld van een goed werkende Libertarische samenleving waar veel ruimte was voor persoonlijke sociale ontwikkeling. Ik kan U aanraden om daar eens wat over te lezen.

    Verder is de Dodo een voorbeeld van een volstrekt vredelievende vogel die door Libertarische zeelieden is uitgeroeid. Met de Bison is het iets beter gegaan. Daar zijn er tenminste nog een klein aantal van over…

     

    Oftewel in de door U bejubelde Libertarische samenleving geldt het recht van de sterkste. Ik zie liever de Native American versie.

     

  3. R. Hartman

    “In plaats van een hele waslijst aan onhaalbare en makkelijk te
    bekritiseren ideologische standpunten in het partijprogramma te zetten,
    zou de LP zich mijns inzien keihard moeten focussen op een aantal
    haalbare kernpunten; lasten verlagen, minder overheid en regelgeving,
    uit de EU en meer vrijheid voor iedereen.”

    De beeldvorming is niet ideaal, en mogelijk is dat de LP ook wel aan te rekenen, maar er is geen “waslijst aan onhaalbare en makkelijk te
    bekritiseren ideologische standpunten”. Er is slechts één standpunt, dat voortkomt uit een filosofie, niet ideologie, en dat is de filosofie van de vrijheid.

     

    Die ‘waslijst’ van u is slechts een (niet uitputtende) opsomming van ‘maatschappelijke aandachtspunten’ waarin de toepassing van die filosofie wordt geïllustreerd. De punten die u noemt zijn de speerpunten waarmee de LP de verkiezingen van 2012 is ingegaan. Maar de basis is en blijft het natuurrecht: eigendomsrecht en non-agressie. Het is verbazingwekkend hoe impopulair de gedachte blijkt dat men elkaar niet naar het leven moet staan. Want meer is het niet.

     

    Overigens komt Ken Schoolland, auteur van ‘Jonathan Gullible’, het boek waarop de gelinkte animatie is gebaseerd, in augustus naar Nederland, en bij de LP (17 en 18 augustus, een weekeinde).

  4. toetssteen

    Voor wat ik me herinner was het het weigeren van JFK om zijn handtekening te zetten voor oorlog in Vietnam. Paar dagen na JFK’s dood zetten Johnson zijn poot er wel onder.

  5. R. Hartman

    “Wat als Ron Paul president van de VS was geworden. Had hij echt iets kunnen veranderen?”

    Als RP werkelijk president was geworden was hij waarschijnlijk vermoord voordat hij ‘kwaad’ had kunnen aanrichten. Het ‘Pim’ scenario, zeg maar, ook al gaat de vergelijking tussen Pim en Paul mank.

     

    Maar zou hij niet vermoord worden, dan was de kans reëel geweest. Anders dan hier worden rechters niet voor het leven benoemd. Anders dan Nederland heeft Amerika nog steeds een klinkende grondwet, en aan de hand daarvan kunnen onconstitutionele wetten en initiatieven als de Patriot Act, Obamacare en noem maar op meteen ongeldig worden verklaard.

     

    Nu al trekt de overheid zich terug in rechtszaken die aangespannen worden op basis van de Patriot Act, als blijkt dat de rechter voornemens is de zaak te verwerpen omdat de Patriot Act onconstitutioneel is. Een dergelijke rechterlijke uitspraak is dodelijk, omdat daarmee die Act ongeldig wordt. Door de zaak terug te trekken voorkomt men die uitspraak, zodat men het een volgende keer weer kan proberen. En dan heb ik de onconstitutionaliteit van de FED nog niet genoemd, die zeer waarschijnlijk JFK het leven heeft gekost, met zijn executive order voor een silver dollar buiten het bereik van de FED.

     

    Alleen al de op die manier gecreëerde terreur van rechtsonzekerheid is zeer effectief voor de staatsmacht. Dus ja, hoewel het congres ongewijfeld een behoorlijk obstakel zou vormen mag verwacht worden dat er toch behoorlijke stappen in de goede richting gezet hadden kunnen worden.

  6. Matthijs

    Het is relatief eenvoudig.

    Overheid is als laatste redmiddel om jouw eigendom te beschermen.

    En dan heb ik het over je gedachten, je lijf en alles wat daaruit voortkomt.

    Er kan met private instellingen, zelfs met private gerechts instellingen, een hoop goed geregeld worden. Maar indien je echt met geweld te maken hebt waar je geen antwoord op hebt (een ander land), dan moet je een beroep op de overheid doen.

  7. trias politica

    Een goed stuk, maar ik mis een beetje een praktische handleiding, waar de grenzen liggen van wat een overheid wel en niet voor diens kap moet nemen. Misschien in een vervolgstuk?

  8. Obomov

    Mooi stuk Victor. Je zou kunnen concluderen dat het politieke experiment dat de Verenigde Staten zijn aantoont dat een minarchistische samenleving gedoemd is te mislukken. Dit omdat de minimale overheid op den duur uit zijn jasje gaat groeien.

     

    Overigens worden de Nederlanden in de 17e eeuw ook wel eens als voorbeeld aangehaald. Dat ging ook een tijdlang erg goed.

  9. R. Hartman

    “de mensen zijn zo afgestompt dat ze niet eens meer in opstand komen. De overheid heeft zombies van ze gemaakt.”

    Dat bleek nog maar eens treffend vandaag onder het stukje van Joost, waar gvi1966 van deze (begrijpelijke want machteloze, maar dodelijke) berusting getuigde.

  10. Jojaco

    Kunnen we dit ‘systeem’ ook niet even in Nederland invoeren?

  11. R. Hartman

    Heel goed mogelijk; we zullen het waarschijnlijk nooit weten. Maar de krachten achter de FED en het ‘militair-industrieel complex’ zijn verregaand dezelfde, dus of het onderscheid relevant is weet ik niet. Zoals Rothchild al zei: “Give me control of a nation’s money and I do not care who makes its laws”.

  12. R. Hartman

    “de Native American Society was juist een voorbeeld van een goed werkende
    Libertarische samenleving waar veel ruimte was voor persoonlijke
    sociale ontwikkeling. Ik kan U aanraden om daar eens wat over te lezen.”

    Misschien een idee voor u om daar eens een doorwrocht artikel over te publiceren hier?

  13. R. Hartman

    Dank voor de links. Interessant leesvoer, en helaas, na 4 pagina’s ncpedia, alweer niet al te vrolijk stemmend. Ik ga zeker verder lezen. Dat geldt ook voor het warfare-artikel.

     

    Van wat ik gelezen heb deel ik uw gedachte dat men het non-agressieprincipe aanhing (nog) niet. De ‘mourning wars’ staan daar bv. haaks op, net als het idee dat jongelingen zich konden bewijzen en prestige opdoen door het betonen van moed en vechtvaardigheden tijdens oorlogen, die als voornaamste doelstelling het maken van gevangenen gehad lijken te hebben. Maar de eerste kolonisten zullen ook niet zoveel van dat principe nageleefd hebben. Kolonisme is in zichzelf al een oorlogshandeling.

     

    Erg duidelijk is wat de komst van de blanke mens voor impact had op de natives, niet in de laatste plaats door westerse ziektes, zoals toetssteen ook aangeeft:

    “The various strains of European diseases such as smallpox, bubonic
    plague, typhus, and measles inflicted severe misery upon many Indian
    tribes, which had no immunity against them. A massive smallpox epidemic
    in 1695 among the Pamlico Indians, and a similarly devastating outbreak
    that wiped out nearly half of the Cherokee in 1738, are but two examples
    of the deadly effects these diseases had on the Indian population.” (ncpedia, part iii).

     

    Maar ook de drang tot het ‘verheffen’ van de ‘inferieure’ indianen (waar kennen we die toch van?) heeft voor veel ellende gezorgd. Ondanks dat blijkt do-gooderism onuitroeibaar.

  14. toetssteen

    U begrijpt mijn punt wel, maar u heeft moeite met de verwerking. Ziekten, honger, koudvuur waren de grooste killers.

    God?  Komt geen God aan te pas.

    Tropische ziekten? Men hale een cocktail want anders zijn nare gevolgen een zekerheid.

    Doodgaan kan ook natuurlijk, maar dan niet zeuren.

     

    Wigwam, zucht, ja, die gasten begrepen dat je niet in de uitstoot moest gaan zitten. Heel verstandig.

    Boekenkasten???? Ow my, u zit op het internet en weet niet hoe uw boekenkast te minimaliseren?

  15. epimetheus

    @toetssteen

    Het klopt dat de Amerikaanse kolonisten niet vies waren van biologische oorlogvoering. Is genoeg van bekend. Ook hier geldt echter dat de europese ziektes vooral in de spaanse en portugese kolonies rampzalig zijn verlopen, maar in noord-amerika veel minder. En het gaat hier toch echt over noord-amerika.

    Onder kolonisten waren tropische ziektes trouwens ook een zeer vaak voorkomende doodsoorzaak. Zeker in het begin.

    Ook in reguliere westerse oorlogen (die van Napoleon bijvoorbeeld)
    stierven vaak meer militairen aan ziektes dan aan oorlogshandelingen. Stopte pas toen bacteriën werden ontdekt en het begrip hygiëne opkwam.

    Oftewel, ik begrijp je punt niet?

     

    Zelf wel eens in een wigwam geweest? Fascinerend hoe je de rookafvoer kunt regelen zodat je toch een kampvuur brandend kunt houden met een constante temperatuur in de tent zelf. De wigwam was toen de Native Americans hem uitvonden een wondertje van techniek. Die je makkelijk kon afbreken vervoeren en ergens anders weer opbouwen.

     

    De keren dat ik zelf in een wigwam heb geslapen moest ik er regelmatig uit. De natte cel bevindt zich namelijk buiten de wigwam.

    Ik zou er zelf nooit in willen leven omdat mijn boekenkasten er niet in passen. Plus dat de boeken er te vochtig worden. Native Americans hadden daar natuurlijk geen last van. Net als de meeste kolonisten, trouwens (op hun bijbels na dan).

  16. toetssteen

    Nog nooit de wigwam uit geweest?

  17. toetssteen

    De dodelijke vijand was : pokken, polio, mazelen, rode hond, enfin het toenmalige abc. Dat gaat/ ging  er heftiger aan toe dan om het even welke oorlog dan ook

  18. epimetheus

    @ R. Hartman

    een interessant linkje over de complete geschiedenis van Native Americans in North Carolina is het volgende:

    http://ncpedia.org/american-indians/introduction

    Ik zie hier dat het op gespannen voet leven eigenlijk pas met de komst van de Europeanen problematisch begint te worden. Daarvoor niet echt.Bij andere stammen is dat anders geweest zoals het volgende linkje aangeeft:

    http://www.answers.com/topic/native-american-wars-warfare-in-native-american-societies

    Het verschilt van locatie tot locatie. Je leest hier ook dat juist na de komst van het paard de oorlogen een veel vriendelijker karakter krijgen en vaker over de eer gaan dan wat anders.

    Ik denk dat  vele natuurvolkeren (laat ik ze maar zo noemen) een oervorm van het Libertarisme aanhingen dat gebaseerd was op het non-agressieprincipe. Het respecteren van de persoonlijke integriteit van andere personen en hun bezit dus. Aangezien er bij hun geen kapitalistische economie met bijbehorend geld bestond kun je dit niet echt vergelijken met wat we nu onder libertarisch verstaan, maar in wezen is de grondslag hetzelfde.

     

    Is overigens leuk om me weer eens in dit onderwerp te verdiepen. Dus bedankt voor het verzoek om meer uitleg 🙂

     

  19. R. Hartman

    “Volgens mij een verzameling vrij levende stammen zonder centrale overheid.”

    Dat maakt ze nog niet per sé libertarisch. De overlevering wil dat al die stammen op nogal gespannen voet met elkaar leefden, anders gezegd: agressie pleegden.

    Nu ben ik wat voorzichtig met overlevering (het ‘Wilde Westen’ was immers ook veiliger dan de huidige maatschappij, al wil Hollywood ons anders doen geloven) maar het zou aardig zijn daar wat gedegen achtergronden van te lezen, als die er zijn. Vandaar mijn eerdere verzoek.

     

    Geheel terzijde: op Harvard wordt nog wel aandacht besteed aan utilitarisme en libertarisme, en de morele aspecten daarvan. Daar moet men in NL eens om komen: http://www.justiceharvard.org/2011/02/episode-three Voor wie bereid is er wat tijd in te steken: een zeer leerzaam college, met verrassende inzichten van de studenten.

  20. epimetheus

    @ Caroline.

    En wat was er voordat een klein stukje van e VS een Engelse kolonie was? Volgens mij een verzameling vrij levende stammen zonder centrale overheid.

    Spanjaarden en portugezen hebben in het zuiden volgens mij met Azteken, Tolteken en andere volken te maken gehad. In de VS waren totaal andere stammen aanwezig, waaronder prairy indianen en andere nomadenstammen. Die hadden niet de organisatiegraad van de Azteken en voerden nooit grootschalig oorlog. Pas tegen de Europeanen gingen ze dat noodgedwongen doen.

    Wat betreft een brede beweging. Klopt. Die was er niet. Zagen ze het nut niet van. Omdat hun maatschappij op spiritualiteit en geloof in voorouders gebaseerd was.

    Over negerslaven in eigendom van indianen: ik kan me niet voorstellen dat er voor 1486 negers in de VS aanwezig waren. Wel dat ze gewoontes van blanken hebben overgenomen. Overigens schijnen azteken wel slaven gehouden te hebben.

    Je kunt inderdaad de reservaten uit. En dan? Integreren in en samenleving die totaal geen respect heeft voor jou als oorspronkelijke bewoner? Je gedwongen aanpassen?

     

    Mijn nick is overigens Epimetheus, het broertje van Prometheus. En niet epimeheus.

    Prometheus is degene die de mooie nieuwe ideeën had en uitvoerde en Epimetheus degene die de resulterende puinhopen overzag om te kijken wat zijn broer had aangericht of over het hoofd had gezien. In die zin was Prometheus de Libertariër en Epimetheus degene die het achtergebleven slagveld overzag.

  21. shrimpocat

    “…de hele Westerse beschaving gedurende de negentiende eeuw. De overheden destijds namen niet of nauwelijks méér taken op zich dan politie, justitie en defensie”

    Klopt. De rest konden ze overlaten aan de Kerk, welke fungeerde als een totalitaire overheid.

  22. epimetheus

    Ik loop er over te denken….

    Maar dan moet ik de boeken die ik 35 jaar geleden gelezen heb weer uit de kast halen. Te beginnen  met ‘Bury my heart at Wounded Knee’ van Dee Brown. Perfect boek over hoe de Libertarische Amerikaanse samenleving in de tweede helft van de negentiende eeuw met de Native Americans omging.

     

    In mijn contacten met Amerikanen is mij vaak gebleken dat ze  geen flauw benul hebben van hun historie van voor de Founding Fathers en Indianen zien als een soort stripfiguren.

    Voorbeeldje (geen anekdote maar waar gebeurd):

    Toen ik in San Francisco was gaf ik aan Amerikaanse collega’s aan dat ik naar Los Alamos wilde, waarop ze vroegen wat daar dan wel te zien was. Ik antwoordde dat daar het Bandelier National Monument was en dat ik dat wilde bezoeken. Nooit van gehoord was het antwoord. Ik kon beter naar Hollywood of Disneyland gaan nu ik daar toch was.Dat waren immers de top attracties in Californië.

    Bandelier is toch een van de belangrijkste overblijfselen van de Pueblo cultuur in de VS. Vergelijkbaar met onze hunebedden. Zeer de moeite waard als je interesse hebt voor archeologie of voor de historie van een land.

  23. toetssteen

    http://www.bigeye.com/thewar.htm

     

    Ach, maar het is er niet, echt niet. Het doet me altijd weer denken aan Jungle Book en Ka de slang.

  24. Caroline

    @epimeheus, zoals u zult weten was er toen, voor 1776,  nog geen sprake van een vrije samenleving maar van een Engelse kolonie.

     

    Eén van de redenen dat de Spanjaarde en Portugezen zo makkelijk de zuidelijker indianen (natives) onder de voet konden lopen zou geweest zijn dat die net een grote oorlog met elkaar achter de rug hadden en dus niet echt op hun weerbaarst waren toen ze geconfronteerd werden met de nieuwkomers (he, doet me opeens ergens aan denken).

     

    Van een soort Nationale (Amerika-brede) beweging van indianen vóór 1776 (en ook niet van erna) heb ik nooit vernomen. Nieuwsgierig ben ik wel naar wat dat was.

     

    Overigens: indianen hielden ook negerslaven. Toen ik dat voor het eerst las, keek ik er wel van op.

     

    En die reservaten, daar mag je toch gewoon uit, je hoeft er toch niet te wonen?

     

     

  25. Caroline

    Inderdaad, in het oude Amerika waren alleen negers slaaf, in het nieuwe iedereen.

     

    Overigens was het met die neger-slavernij vrij snel gedaan na de onafhankelijkheid van de USA.

     

    Vrijheid is als samenlevingsmodel niet te overtreffen. Het is dan ook geen model, maar wat de mens van nature is: vrij.

  26. trias politica

    Daar kan ik een heel eind in meegaan.

  27. louis-portugal

    Een goed stuk Victor maar ik moet het een paar keer lezen en tot me door laten dringen.

  28. Realist

    Bedankt voor dit mooi overzicht van libertarische samenlevingen in de praktijk. Neemt inderdaad het vooroordeel weg dat puur libertarische samenlevingen een utopie zouden zijn. Een nachtwakersstaat in de meer uitgebreidere vorm zou een goed streven kunnen zijn.

    Het is wel tegelijkertijd ontnuchterend te lezen dat een aantal Amerikaanse libertaire presidenten in het verleden feitelijk weinig konden uithalen tegen de groeiende macht van de overheid en de publieke sector. Nu we bijna een eeuw verder zijn is die overheid zo vertakt en machtig geworden, dat er geen kruid tegen gewassen meer lijkt. Wat als Ron Paul president van de VS was geworden. Had hij echt iets kunnen veranderen?

    Als je ziet op hoeveel fronten Geert Wilders wordt tegengewerkt, die in feite veel minder vergaande plannen heeft, doet dat het ergste vrezen voor de haalbaarheid van de libertarische doelstellingen.

    In plaats van een hele waslijst aan onhaalbare en makkelijk te bekritiseren ideologische standpunten in het partijprogramma te zetten, zou de LP zich mijns inzien keihard moeten focussen op een aantal haalbare kernpunten; lasten verlagen, minder overheid en regelgeving, uit de EU en meer vrijheid voor iedereen. Ik geef toe, het lijkt voor een deel op de standpunten van de VVD en de PVV. Maar het voordeel van de LP is wel, ze zijn betrouwbaar ten aanzien van deze punten (itt de VVD), en ze hebben niet de loden last van de zeer negatieve beeldvorming rondom de PVV. Met een goede focus op haalbare en glasheldere kernpunten en een professionele marketing/campagnestrategie moet de LP een volgende keer ver kunnen komen.

Reacties zijn gesloten.

e-mail:

 
Ja, ik ga ermee akkoord dat Dagelijkse Standaard mij incidenteel commerciële emails stuurt.