Gezeur: werknemer gaat gebukt onder zware werkstress

Och God, we zijn allemaal wéér het slachtoffer.

Elsevier komt vandaag met brekend nieuws. Uit onderzoek zou namelijk blijken dat werkgerelateerde psychische klachten grote veroorzakers zijn van ziekteverzuim in ons land. In eenderde van de gevallen melden werknemers zich ziek omdat ze niet kunnen omgaan met de werkdruk, de baanonzekerheid of een ‘verstoorde balans tussen werk en privé,’ wat dat dan ook moge betekenen.

De man die dit heeft ‘ontdekt’ is niemand minder dan PvdA-minister Lodewijk Asscher. Het zal ook eens niet: lekker schoppen tegen werkgevers en werknemers snel even tot slachtoffer uitroepen. Als dat niet bij de PvdA hoort weet ik het ook niet meer.

‘Gelukkig’ heeft Asscher een plan:

De minister wil zogenoemde psychosociale arbeidsbelasting (psa) aanpakken. Vanaf april gaat hij samen met werkgevers en werknemers vier jaar lang extra aandacht besteden aan werkuitval door psychische klachten.

Ook de Inspectie SZW gaat bij controles extra aandacht aan psa besteden. Asscher trekt 1 miljoen euro uit voor de aanpak die loopt tot 2018.

Met andere woorden, werkgevers zullen wel weer krom moeten liggen, terwijl onwellwillende werknemers de rol van het eeuwige slachtoffer op zich mogen nemen.

Wat. Een. Flauwekul. Wat een gezeur van een generatie die zo verwend is dat ze niets meer aan kan. Een beetje druk erop en ze storten meteen in elkaar, tranen met tuiten huilend en roepend dat het leven zo ongelooflijk z.w.a.a.r. is.

Is dat zo? Weet u wanneer het leven moelijk was? In de oudheid, toen onze voorouders continu moesten vechten om in leven te blijven. Of in het oude Rome toen de armen nauwelijks te eten hadden, en de rijken elkaar om het minste of geringste afmaakten. Zelfs onze ouders en grootouders hadden het beduidend zwaarder dan wij: ik ken de verhalen over mijn eigen grootvader die niet alleen van jongs af aan werkte, maar ook nog eens naar de kerk ging om geld te vragen zodat hij brood kon kopen voor zijn familie.

Die mensen hadden het zwaar. Zij knokten elke dag weer voor hun voortbestaan. En ja, ze werkten ook nog eens 12-16 uur per dag, waardoor de ‘balans tussen werk en privé’ verstoord werd. Maar zij hadden nergens last van. Als iemand iets zei over het ‘druk hebben’ en ‘er niet tegen kunnen,’ werd hem door anderen verteld dat hij zich niet zo moest aanstellen. Iedereen werkte hard, iedereen had stress, en ja, iedereen kwam afgepeigerd thuis. Vervelend, maar het was niet anders.

Tegenwoordig werken de meeste mensen ongeveer acht uur per dag. Heel af en toe zit er eens een uitschieter bij van, zeg, negen uur, maar dat is het dan wel. En wat doen ze? Zeuren en klagen dat het zo ‘zwaar’ is, dat ze zoveel moeten doen, en dat ze iedere avond ‘maar’ drie uren hebben om nutteloos naar de televisie te staren. Pathetisch.

Er zijn maar een paar bevolkingsgroepen die nog écht hard en veel werken, ondernemers en freelancers voorop. Het zijn de ondernemers in het echte midden- en kleinbedrijf en freelancers die dag in dag uit vroeg opstaan om iets van hun leven te maken. Het is de kleine ondernemer die ’s morgens om zeven uur begint en om ’s avonds om negen of tien uur pas naar huis gaat. En ja, het is de ondernemer die het écht druk heeft. 

Het gekke is dat je die nou nooit hoort klagen over ‘werkstress’ en een ‘verstoring van de balans tussen werk en privé.’ Weet u waarom niet? Omdat zij, net als de generaties voor ons, daar geen tijd voor hebben.

De ‘werknemer’ kan daar het één en ander van leren, in plaats van te zeuren over ‘werkgerelateerde stress.’ Man, recht je rug, koop een bak koffie, en doe net alsof je een vent bent. Daar hebben jij en je gezin veel meer aan.


Waardeer jij de artikelen op DagelijkseStandaard.nl? Volg ons dan op Twitter!

In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

12 reacties

  1. Mar

    @R. Hartman

     

    Zeker een heel ruim uurloon 🙂

  2. rinus

    Die ”werkgevers” bestaan bijna niet meer. Tegenwoordig worden we overwoekerd met over de ruggen van werknemers graaiende en trieste managers.

     

    Natuurlijk zeuren werknemers teveel. Alles is tegenwoordig bij velen al teveel.

     

    Maar om even een kijkje in de managementkeuken te geven het volgende. Een aantal werknemers hoorden vlak voor hun vakantie (Juli) dat de afdeling werd opgeheven. Er zouden 4 man overblijven en worden overgeplaatst naar een ander deel. De rest moest maar weg.

     

    Half oktober hoorden deze mensen dat er zoveel werk was dat er mensen bij moesten komen (..) omdat het bedrijf het werk niet aankon. Lijkt me geen gezonde situatie.

     

    Werknemers wordt ook overal alles door de strot geduwd. Je hoort overal hetzelfde gelazer. Natuurlijk moeten we weer harder werken, kortere pauzes, liefst geen extra diensten meer (stel dat je wat extra’s verdiend, dat overleven die managers niet), en de achterlijkste diensttijden krijg je. Dan kan men zeggen zoek wat anders maar op mijn leeftijd kan je dat schudden. Daarnaast is het overal hetzelfde.

     

    Kijk, dat er overal ”bezuinigd” moet worden en ja ook in het OV snap ik heel goed. De tijden van 10 en meer jaar terug kunnen niet meer. Maar de zaak is aardig aan het doorslaan met al die managers die denken dat ze alles weten. Ze weten niet eens het verschil tussen station HS en het Centraal Station!!

     

    Maar deze onwetende meute managers lijken ook nog op een stel fokkende konijnen. Er komen er steeds meer, en alles loopt steeds verder in het honderd. Bij elke nieuwe (jonge) stropdas kan ik mijn cynische mond niet houden. Ik ben eenmaal direct. Niet goed natuurlijk maar ik kan me met deze dingen niet inhouden.

     

  3. Jan -The Other One-

    Ik vind dit allemaal erg kort door de bocht. Werknemers zijn verwend en moeten niet zeuren. Punt. Zeker nooit werknemer geweest Michael?

  4. Jansma

    Van der Galien, ik ben het volledig met je eens. Je hebt hier verdomme 25 vakantiedagen, flexibele werktijden, kan bijna niet ontslagen worden, wordt je ontslagen dan krijg je 70% van je laatsverdiende loon, je ziektekosten zijn geregeld, je uithuiltherapie bij de psychiater wordt vergoed, minimumsalarissen, je krijgt verplicht minimaal een uur pauze per dag en werkt er maar 8, hebt de weekenden vrij, wordt je ziek dan krijg je door betaald, krijgt een van de hoogste lonen ter wereld, hebt een cup-a-soup automaat en juraatje op je werk, hebt een auto onder je reet, krijgt een vakantievergoeding, een pensioenregeling die door je werkgever wordt volgestort, maar kunt de werkdruk niet aan……..Heel gauw opzouten met deze mentaliteit van een verwend 4 jarig kind! Werkdruk my ass.

     

    Je zou dit eens moeten vertellen aan een Afrikaan,Chinees of zelfs Amerikaan. Die zitten je aan te kijken alsof ze water zien branden! Ik verzeker het je….Die denken dat wij hier in Nederland knettergek zijn en daar kan ik ze in heel veel gevallen niet eens ongelijk in geven. Heel veel werknemers in Nederland zijn werkelijk totaal de grip op de realiteit kwijt. Het concept dat je moet werken en produceren om in leven te blijven is voor de meesten al te veel gevraagd, laat staan dat het normaal is om hard te werken. Nee, die gaan hier zitten janken over de werkdruk en stress in een land waar op een wereldschaal bezien geen werkdruk of stress zou moeten bestaan. Wat een gelul. En maar zitten klagen over die goedverdienende manager of de ondernemer over jouw rug een centje tracht te verdienen dat niet gestolen wordt door de roverheid.

     

    Af en toe wordt je er narrig van, die klote mentaliteit in dit land. Al helemaal wanneer dit ook nog eens gepromoot en gestimuleerd wordt middels gestolen geld vanuit de overheid door totale dwazen als die Asscher. 

  5. toetssteen

    Echt? Zeker een stukje gemist. En dan heb ik het over werkenden en niet chronische handophouders. Geen stom idee hoe het er daar aan toe gaat en geen idee of dit:

     

    http://www.geenstijl.nl/mt/archieven/2013/12/nrc_daskapital_heeft_gelijk.html

     

    echt waar is. If so, dan gaat de rot harder dan ik voor mogelijk had geacht.

    Normaliter werkt het echter niet zo. Maar ja, ik ben geen handophouder, mijn zoon net zomin. Ja op de Singaporese telg na betalen we ons drie slagen in het rond, maar toen de oudste between two jobs zat, wat het gewoon een kleine overlapping. Moet ik zeggen dat hij zelfs na zijn veertigste nog goed in de ‘huwelijksmarkt’ ligt.

     

    Even zonder gekheid, we zitten hier inmiddels opgezedeld met lui waar nog geen garnbalenpellers van te maken zijn, maar onderwijl kleedt men de mensen die maar door blijven gaan volkomen uit. Ja men is gehecht aan de geboortegrond….. nog wel, maar inmiddels bewezen, niet altijd.

    Waarom mensen die zeer hoog technisch opgeleid zijn het land of de EU wat maakt het uit, uit treiteren?

     

    Vraagt u zich dat niet af Jansma?

  6. R. Hartman

    Zo rolt de politiek: er is nog een plekje waar we ons nog niet zo héél erg mee bemoeien dus verzinnen we een probleem, en gaan dat aanpakken. Weer een stukje macht en ovberheidsgroei erbij, weer een stapje fascistischer.

     

    Vroeger liet men het bedenken van die problemen nog aan andere nutteloze clubjes over, zoals ARBO-diensten, maar tegenwoordig probeert men de schijn niet eens meer op te houden. Asscher creëert zijn eigen bemoeienis-smoesjes gewoon zelf. Gewoon, omdat het kan. Wie doet hem immers wat?

     

    Het Nederlandse fascime wordt met de dag onbeschaamder en openlijker. Men waant zich veilig, zoveel is duidelijk.

     

    Delegitimeer de Staat!

  7. Mar

    @R. Hartman

     

    Juist, dat zeg ik. Multinationals liggen in bed met de staat en dan vooral met de VVD en tadaaaaaaaaa, het kabinet VVD/PvdA trekt een miljoen uit voor ondersteuning bij het onderzoek naar werkuitval door psychische klachten, wat door die multinationals zelf al bedacht is. Dus drie maal raden wie er in eerste instantie gaan profiteren.

     

    Daarnaast constateer ik dat die twee en ook u de mening zijn toegedaan dat dit kabinet dit zelf bedacht heeft en niet met het idee op de proppen komen naar aanleiding van de vraag vanuit het bedrijfsleven. Blind wordt ervan uitgegaan dat het zich overal mee willen bemoeien de oorzaak is.

     

    En eigenlijk vind ik het godsgeklaagd dat een stukjesschrijver op een webblog, een ondernemer en een zzp-er? die frequent te vinden zijn hier, de mond vol hebben over werkmoraal. Mijn man, al 36 jaar werkzaam bij dezelfde baas, heeft niet de tijd om overdag op internet rond te struinen en gunt zich ook niet de tijd om dat te doen, vandaar wellicht dat ik hem  2 keer overspannen thuis heb gehad.Advies van de arbeidspsycholoog van de eigen  arbo-dienst: eerder NEE zeggen tegen al die collega’s en managers die met in hun ogen kleine klusjes komen aanzetten.

     

     

     

     

  8. R. Hartman

    “Daarnaast constateer ik dat die twee en ook u de mening zijn toegedaan
    dat dit kabinet dit zelf bedacht heeft en niet met het idee op de
    proppen komen naar aanleiding van de vraag vanuit het bedrijfsleven.”

    Dat constateert u dan verkeerd. Waarom denkt u dat ik aangeef dat die corporaties er belang bij hebben? Privatiseren van winsten en socialiseren van lasten. In omfloerst taalgebruik: lobbyisme. Wat minder omfloerst: corruptie, omkoping.

     

    “Mijn man, al 36 jaar werkzaam bij dezelfde baas, heeft niet de tijd om overdag op internet rond te struinen”

    Uw man is dan ook geen ZZP. Als ik bij een klant zit heb ik daar in de regel ook geen tijd voor, maar ik ziet niet altijd bij een klant.

  9. Knarsman

    Ongenuanceerd overdrijven is ook een vak.

  10. R. Hartman

    Zal wel weer volmaakt zinloos zijn om u te trachten iets bij te brengen, maar als bedrijven ergens baat bij hebben initiëren ze daarbij behorende acties echt wel zelf. Daar hebben ze de staat niet voor nodig.

     

    De staat dient zich domweg niet met het bederijfsleven te bemoeien, en nog maar eens een keer een verstikkende regeltjeslaag bovenop de al bestaande aan te brengen.

     

    Grappig ook dat u juist de grote bedrijven zoals Shell, de corporaties die met de staat in bed liggen dus, noemt. Want het is uiteraard wel in hún belang dat de staat zich ermee bemeoit. Voor dat soort bedrijven zijn die regeltjes namelijk wel te behappen, ze geven zelf wel aan wat er wel en niet in de regelgeving dient te komen. Kleinere bedrijven daarentegen gaan eraan kapot, en dat is de opzet: weg met die concurrenten.

     

    Maar als gezegd zal het wel weer tegen dovemansoren zijn, omdat u er domweg noiet over na wilt denken. Zou u dat doen, dan kunt u niet om de logica heen. Mussolini zei al dat fascisme beter corporatisme zou kunnen heten: het is namelijk hetzelfde.

     

    “Fascism should more appropriately be called Corporatism because it is a merger of state and corporate power.”
    – Benito Mussolini

  11. Mar

    Bij de grote bedrijven in Nederland, zoals Shell en KLM, wordt een werknemer die ziek thuis komt te zitten met overspannenheid, burnout, lichamelijke klachten als gevolg van stress en werkdruk, na enige tijd naar een arbeidspsycholoog verwezen. Doel: wat is/waar ligt de oorzaak, wat kan de werknemer zelf doen om herhaling te voorkomen, wat kan het bedrijf doen om herhaling te voorkomen. Bedrijven gaan dit niet doen als er voor hen niets te winnen valt bij deze aanpak. Zowel werkgever als werknemer zijn gebaat bij een dergelijke aanpak met als doel: een gezond bedrijf met gezonde werknemers en een gezonde werksfeer. Vergeet niet dat het een bedrijf veel geld kost als door te hoge werkdruk en ongezonde werksfeer werknemers fouten gaan maken in het werk.

     

    Asscher gaat nu een miljoen uittrekken voor deze aanpak. Tien tegen één dat het geld vooral gaat naar werkgevers die zich laten lenen voor het onderzoek.

  12. Rufol

    Helemaal met schrijver eens.

    Het heeft natuurlijk ook wel een oorzaak. Het aanleren van stress begint al op school.

    Klassen te groot, teveel uren, nare leraar, veel te veel leerstof en uiteraard teveel lesvakken.

    Zat in het laatste jaar van de MULO. Dus 13 vakken, dus geen pretpakketten. Gewoon ongeveer 30 leerlingen in de klas. Geen geleuter van: taalfouten strepen we niet aan want dat is zo ontmoedigend en het vak is geen taal maar aardrijkskunde of zoiets. Geen schoolreisjes naar Berlijn, Parijs of nog verder.

    Zorgen dat je wat weet bij het eindexamen. Niet voldoende kennis? Gezakt! Geen gezeik met beoordeling van prestaties door eigen leraren. Nee gewoon naar een andere plaats (Amsterdam in mijn geval) en examen doen, mondeling en schriftelijk. Laten zien dat je hebt gewerkt.

    Dat is allemaal veranderd en niet ten goede.

    Als er iemand is die denkt dat de leerlingen die van de tegenwoordige scholen afkomen, zich dan ineens een anderen mentaliteit aanmeten, begrijpt hij het niet. Dat lamlendige zit erin en gaat er nooit meer uit.

    Natuurlijk hebben ouders ook geholpen door voor hun prinsjes en princesjes all `nare´ dingen in het leven zoveel mogelijk te voorkomen of glad te strijken.

     

    En ziedaar, een natie van slappe zeikerds is geboren. En dat gaat nooit meer veranderen.

     

Reacties zijn gesloten.

e-mail:

 
Ja, ik ga ermee akkoord dat Dagelijkse Standaard mij incidenteel commerciële emails stuurt.