Ik zie helemaal geen Amerikaanse strategie tegen ISIS

Het Pentagon verwacht dat de strijd tegen de Islamitische Staat in Irak en Syrië (ISIS), tegen wie president Obama luchtbombardementen is begonnen, jaren gaat duren.

In een bericht op teletekst verklaart een Amerikaanse woordvoerder dat ISIS zich goed kan aanpassen aan veranderende omstandigheden, waardoor de beweging een serieuze bedreiging is die niet op korte termijn de kop kan worden ingedrukt. Wel zou de jihadisten al een flinke slag zijn toegebracht met het doden van zeventig ISIS-strijders en vijftig leden van aan Al-Qaida gelieerde groepen. Wie dit begrijpt, mag het zeggen. Mijn voorstellingsvermogen schiet het te boven.

Erger, ik begrijp helemaal niet waar de Amerikanen mee bezig zijn. Tot begin dit jaar had nauwelijks iemand van ISIS gehoord. Dat veranderde na een spectaculaire opmars, waarbij de val van Mosul in juni als een grote schok kwam. Daarbij nam het Iraakse leger, waarin de Amerikanen miljarden hebben geïnvesteerd, de benen, waardoor Mosul, met meer dan een miljoen inwoners de derde stad van Irak, zomaar in handen viel van een stel wildemannen uit de woestijn. Dat zoiets kan gebeuren, lijkt mij iets om over na te denken. In Irak is niets wat het lijkt. Onder Saddam Hoessein kwam het al voor dat grote legers plotseling in het niets verdwenen, dat veronderstelde massavernietigingswapens niet bleken te bestaan (of niet werden gevonden), en dat complete tanks en gevechtsvliegtuigen uit het zand werden opgegraven. Nadat Saddam ten val was gebracht, werd de toestand nog mysterieuzer. De gevreesde dictator vluchtte en werd later in verwilderde toestand uit een hol onder de grond gehaald. Een mooi opsporingssucces, net als het elimineren van zijn beide zonen (ook in Mosul), maar verder werden de Amerikanen keer op keer verrast door onvoorziene omstandigheden. Om dan nu al te stellen dat ISIS en Al-Qaida met het doden van amper honderdtwintig strijders een flinke slag is toegebracht, lijkt mij voorbarig. Zeker als in hetzelfde bericht ook wordt verteld dat de strijd tegen de Islamitische Staat nog jaren gaat duren. Dat is op z’n minst tegenstrijdig. Of een slag in de lucht.

Er zijn tijden geweest, bij de eerste Golfoorlog in 1991, dat bij de Amerikanen de Powell-doctrine gold. Volgens Colin Powell, een generaal wiens denken door de Vietnamoorlog was bepaald, moesten de Amerikanen alleen militair interveniëren als ze een overweldigend overmacht konden opbouwen, een duidelijk politiek doel hadden, steun hadden aan het thuisfront, van de overwinning op het slagveld waren verzekerd, en een idee hadden wanneer de klus geklaard was en ze weer huiswaarts konden keren. Zulke oorlogen bestaan alleen op papier, de praktijk is altijd weerbarstiger. In de Powell-doctrine is geen ruimte voor een oorlog die Amerika wordt opgedrongen, wat Obama een ‘war of necessity’ noemt. De Powell-doctrine spoort beter met de ‘war of choice’, die Amerika voor het laatst in 2003 heeft gevoerd. Toen riep George W. Bush drie weken na de val van Saddam Hoessein ‘mission accomplished’ uit, woorden die hem de rest van zijn presidentschap zijn blijven achtervolgen.

Bij Barack Obama zien we nu iets soortgelijks, vanuit een tegenovergesteld uitgangspunt. De president die oorlogen zou beëindigen en geen nieuwe beginnen, heeft het nu over een ‘offensief van de noodzaak’. In de strijd tegen ISIS lijkt de machtigste man ter wereld een speelbal van de gebeurtenissen geworden. Daarbij is niet duidelijk tegen wie Amerika vecht, wie de bondgenoten zijn, of er een einde in zicht is. De Islamitische Staat wordt door velen ineens gezien als een helder te onderscheiden entiteit, maar een echte staat is het niet en de jihadisten worden pas sinds een paar maanden serieus genomen. Amerika reageert in plaats van te ageren. De onthoofdingen van twee Amerikaanse journalisten gaven de doorslag om te interveniëren, meer dan de grote volksverdrijvingen (van Yazidi’s en Koerden) die sinds de opmars van ISIS hebben plaatsgevonden. Amerika beschikt weliswaar over Arabische bondgenoten, maar die zijn verraderlijk en spelen een dubbelrol. Qatar stond tot vorige week nog aan de andere kant. De rol van de echte strategische bondgenoot, NAVO-partner Turkije, is evenmin duidelijk. Een VN-mandaat, altijd een voorwaarde voor steun van juristen en Europese regeringen, is er niet. En van een heldere strategie, waarbij bijvoorbeeld Mosul en Raqqa moeten worden ontzet, is geen sprake. Met de strijd tegen ISIS staat Washington nu ineens aan de kant van Bashar al-Assad, tegen wie vorig jaar nog militaire strafacties waren gepland. Er is geen idee hoe de regio eruit zal zien nadat ISIS is verslagen. Komt er dan een Koerdische staat? Vult Turkije alsnog het ontstane vacuüm in Noord-Syrië en Noord-Irak op? Maken de Amerikanen zich toch weer op voor jarenlange betrokkenheid in een regio waar ze slechts vijanden hebben? Kan het ISIS-kalifaat wel uit de lucht worden verslagen? Wat te denken van al die terreurgroepen die plotseling van naam en kleur veranderen? Kun je in zo’n omgeving, als je dan toch oorlog gaat voeren, niet beter op jouw voorwaarden een ‘war of choice’ aangaan dan een ‘war of necessity’ waarbij anderen de regie bepalen?

Vragen, vragen, vragen. Wat ik knap vind is dat de meeste experts meteen al een idee hadden van wat ISIS is, hoe deze beweging aan manschappen komt, aan geld, aan wapens en aan logistieke middelen, zonder dat goed is uitgelegd hoe deze woestelingen een eigen (islamitisch) bestuur kunnen opzetten. Het communistische bewind in Noord-Vietnam en de guerrilla’s van de Vietcong in Zuid-Vietnam waren daartoe in staat, maar zij waren in een bevrijdingsoorlog van dertig jaar verwikkeld tegen eerst de koloniale Fransen en later de Amerikanen (en in 1979 nog in een grensoorlog met China). Maar de ISIS-strijders bestaan uit videobeulen uit Londen, gelovige ‘echtparen’ uit Den Haag en Huizen, weggelopen moslimtieners uit België en Frankrijk, en ook nog eens duizenden Turken die zich aangemoedigd voelen door het verzet van hun eigen regering tegen het bewind van Assad. Ze schijnen aan bankovervallen te doen (de banken in Raqqa en Mosul zullen nu toch wel leeg zijn?) en verkopen olie voor – zegt men – acht miljoen dollar per dag (worden er bonnetjes bijgeleverd?). Ook schijnen zij te worden aangevoerd door opstandige soennitische officieren uit het leger van Saddam die tien jaar geleden de benen hadden genomen. Misschien passen deze mannen zich goed aan veranderende omstandigheden aan. Maar het lijken me geen Vietnamezen die tussen 1965 en 1972 duizenden tapijtbombardementen van B 52’s hebben doorstaan.

Als ik Obama was geweest, had ik met ingrijpen gewacht. Zelfs het diplomatieke voorspel tot de omstreden Irak-oorlog, dat in de zomer van 2002 begon, nam minimaal negen maanden in beslag. Dan is een luchtoorlog beginnen tegen een tegenstander die vier maanden geleden nog onbekend was wel erg snel. En erg ondoordacht. Nog ondoordachter dan de manier waarop George W. Bush Irak binnenviel. Maar misschien speelt Obama een fantastisch spel, waarbij hij met zijn luchtacties tegen ISIS de Arabische ‘bondgenoten’ van Amerika over de streep heeft getrokken om eindelijk zelf eens iets te gaan doen tegen de gekte die al vijfendertig jaar het hele Midden-Oosten terroriseert. Amerika kan niet eindeloos het voortouw blijven nemen. Dat zou dan een briljante strategie zijn, waarbij de Amerikanen na op het slagveld  voldongen feiten te hebben gecreëerd weer stiekem de benen kunnen nemen. Alleen zie ik die strategie nog niet, wat ook niet zo gek is, want een echte strategie om een spook als ISIS te bestrijden heeft niemand. Dus ook Obama niet.

Ik verlang nog weleens terug naar de Powell-doctrine. Die begreep ik tenminste. Maar van Powell weten we ook dat hij een trouwe soldaat was, loyaal aan elke president. En dus ook op hoop van zegen tegen ISIS ten strijde was getrokken. Strategie of geen strategie.


Waardeer jij de artikelen op DagelijkseStandaard.nl? Volg ons dan op Twitter!

In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

16 reacties

  1. Realist

    Goed artikel. Het falen van de machtsgreep van de Moslimbroederschap in Egypte, het schutteren van Obama en Kerry in Syrie, het vastlopen in de Oekrainse modder van de Maidan-staatsgreep en nu dit uit de hand lopen van de bewapening van Syrische rebellen met deze ISIS-tragedie tot gevolg. Allemaal ‘unintended consequences’ van het buitenlands beleid van de VS. Al de vooropgezette plannetjes van de Amerikanen onploffen nu recht in hun gezicht. Als een aangeslagen boxer maait Obama dan maar om zich heen met drones, luchtaanvallen, Special Forces missies, wapenleveranties en militaire adviseurs. Puur reactief inderdaad. Met als resultaat nog meer chaos. 

     

    In Amerika klinkt de oorlogstrom nu zeer hard, nog meer aan Republikeinse dan aan Democratische zijde. Obama wordt én slapheid verweten, én ‘onconsitutioneel handelen’ door het congres te passeren. Hij kan het niet meer goed doen. Het enige wat hij nog lijkt te kunnen doen, is nog meer oorlog. Met nog meer ellende als gevolg. Obama en de VS zijn gevangen in hun eigen geweldspiraal. Ze sturen zelfs nu 3000 mariniers naar Afrika ‘to fight Ebola’… Krankzinnig gewoon.

  2. tipo

    De strategie is, om Syrie onder Assad te herstellen. Om Irak een bestuur te geven dat niet op etnische of sektarisch religieuze maar op nationale grond gevest is. Oftewel: De twee seculiere Baath-partijen komen weer terug. Daarnaast wordt een zelfstandig Koerdistan in het leven te roepen (Daarom is Turkije tegen). En Saudi-Arabie moet terug in zijn hok.

     

    ISIS wordt namelijk geleid door Saudi’s 

     

    Dus bombardeert de coalitie ISIS en doen de Baath-partijen in Irak en Syrie het grondwerk om Irak en Syrie weer als twee (veerschillende) Baath-landen te maken op seculiere basis zoals het vroeger was. 

     

    Iran en Rusland spelen als invloedsferen op de achtergrond mee. 

     

    Wat is het doel? Verdeel en heers. Maar die verdeling moet dan wel in balans gehouden worden, door de zwakste pijlers te steunen tegen de sterksten. In dit geval is dat Irak en Syrie die gesteund worden tegen overheersing van Saudi-Arabie en Iran.

     

     

  3. Vinque

    Ga voor de grap eens de legers van Turkije, Jordanië en SA bij elkaar optellen….

    Dan kom je al bijna aan een mljoen man. Als je dan ook nog eens Egypte en Iran en Iraq erbij optelt dan verdubbeld dat bijna. Ze hebben dus ongeveer 40 x het Nederlandse leger om tegen ISIS te vechten. Hallo, hallo, bent u daar nog?

     

    Als je het zo bekijkt laat Obama zich wel historisch voor de kar spannen.

    En moet de yank weer diep in de buidel tasten.

     

    Wel een goed stuk van Baar. Ook mee eens. Want hoe kan het nu zo zijn dat ISIS/Al Nusra eerst wordt gesponsoord door de arabieren en nu weer bestreden. (aannemend dat al die verhalen waar zijn) Ze zijn dus nog gekker dan we dachten. Wat dan weer een troost is.

     

    Het blijft jammer van het conflict West versus Brics. Niet alleen omdat Obama en de rest van het westen weer met de onbetrouwbare Midden oosten partners aan de slag moeten.

     

    Obama zou een Lavrovje kunnen doen en grote slagen kunnen slaan. Wat te denken van inderdaad een vrij Koerdistan. Hezbollah weg uit Zuid-Libanon en die streek een opvang voor bedreiogde christenen maken. Dit zou de palestijnen kunnen dwingen tot een vredesoplossing. Ondertussen zou Assad die toch echt in het nauw zat, gechanteerd kunnen worden tot genoegen nemend met een rompstaatje op Alevitisch grondgebied. Dan zouden het Irakese leger Assad’s leger en de Koerden in het Noorden van drie kanten ISIS kunnen aanvallen. Tis maar een idee hoor maar ik zie het Obama niet verzinnen. Laat staan uitvoeren.

  4. Vinque

    Misschien is Barry inderdaad zoo cynisch dat hij via deze bombardementen de weg voor Clinton Drussila de Ville vrijmaakt.

  5. Richard de II2

    Wat vergeten wordt in dit stuk is dat iedereen, echt iedereen die haatbaarden verschrikkelijk zat is. Zelfs een ‘eerbiedwaardige, links-van-het-midden-staande’ journaliste als Dominique van der Heyden schrijft in de Volkskrant (vrij vertaald): gooi alstublieft zo snel mogelijk een lading napalm over die haatbaarden. http://www.volkskrant.nl/vk/nl/12330/4-Uur-Nieuwsbreak/article/detail/3752462/2014/09/22/Dominique-van-der-Heyde-M-n-gevoel-zegt-roei-IS-met-wortel-en-tak-uit.dhtml

    Het is dus geen tijd om te wachten op de juristen / consensus in de internationale politiek. Het is nu tijd voor actie, voor de emotie, voor het gevoel.

  6. Charles de Gaulle

    Maar wat nou als Amerika en in hun voetspoor de hele wereld zouden blijven toekijken als religieus geïnspireerde barbaren de meest afschuwelijke misdaden begaan zou Dirk-Jan van Baar dan niet als eerste de barricaden opklimmen om met het argument dat we niet toe mogen kijken bij het begaan van misdaden tegen de menselijkheid?

    Zou het niet gewoon zo zijn dat van Baar bij elke actie van de USA in zijn socialistische kramp schiet.

    Hoelang had de wereld eigenlijk toe moeten kijken meneer van Baar?

    Dat moslims van verschillende stromingen mekaar naar het leven staan, soit.

    Maar daar blijft het niet bij.

    Vandaag is een Franse toerist zijn hoofd afgesneden als “waarschuwing” aan het Frankrijk van Hollande, wat moeten we dan zeggen; “jammer voor hem”?

    De barbaren begaan niet alleen de meest afgrijselijke misdaden, ze pronken er zelfs mee.

    Stalin, Mao en Pol Pot hadden nog het besef dat ze hun misdaden beter niet aan de grote klok konden hangen, de zogenaamde IS strijders lopen er mee te koop.

    En dat moeten we dan maar laten gebeuren omdat de VN nog een paar jaar vergaderen nodig heeft, omdat de Volkerenbond nooit tot een veroordeling zal komen?

    Ik ben maar wat blij dat van Baar niet in de schoenen van Obama staat.

    Het enige positieve aan de stellingen van van Baar zouden zijn dat de overbevolking van de planeet minder nijpend wordt.

     

  7. fredvdB

    De VN veilgheidsraad heeft inmiddels gisteren weer een antiextremisten resolutie aangenomen, nummer 2178, naast reeds 2170. In beide resoluties staat dat extremisten als ISIS, Nusra e.d. niets te maken hebben met enige religie. De VN is natuurlijk politiek correct en staat model voor vele van onze politieke correcte politici. Daarnaast is de VN het poldermodel in optima forma.

     

    In de online website van de New York Times stond gisteren een artikel met de titel genaamd

    ‘ISIS harsh brand of Islam is rooted in Austere Saudi creed’: Dat klinkt anders als niets te maken met religie?

    En naar aanleiding van resolutie 2178 werd op CNN ook druk gesproken over de indoctrinatie in de madrassas, de islamscholen, het salafisme, de pure Islam van ISIS, en de positieve aspecten van resolutie 2178. Die aspecten kunnen betere samenwerking van de US met landen als rusland en China bewerkstelligen, die ook met terroristen kampen. Op papier hebben al die wereldwijd kankerjoden brullende extremisten volgens de VN niets met religie te maken, maar in de praktijk, zoals de NYT en CNN verduidelijken, weet de rest van de wereld inmiddels dat het alles met de Islam te maken heeft.

     

    Anders is het in de Islam regio zelf. Een artikel in de Hurriyet Daily news in Turkije verhaalde een van de 49 door ISIS gegijzelde Mosul-consulairen dat ISIS bang was dat Maliki en Iran de gijzelaars wilde vermoorden en terwijl tijdens de bombardementen van het Iraakse leger de ISIS-strijders rond de gegijzelden stierven, werden de 49 door de ISIS helden, pardon strijders, steeds verplaatst en redde de 49 daarmee het leven. Ook besefde de ISIS strijders dat de 49 Turken goede mensen waren, want ze deden hun gebed en lazen de Koran. Toch had de gegijzelde wel eens twijfel over onze ISIS helden, pardon strijders, want ze doodden toch ook moslims…

     

    Afgezien van wat de politieke correctie en polderende VN voor resoluties afgeeft, blijkt het gapende verschil tussen de werkelijkheid in de US en gematigd Turkije toch heel duidelijk. De Islam idioten voor de Amerikanen zijn de (bijna) helden voor de Turken.

     

    Heel veel Nederlandse politici lezen niet tussen de regels door, want de VN is de werkelijkheid, die polderaars verkondigen de enige juiste waarheid. Dus als je onze politici voorhoud dat de mensenrechten er echt mee gediend zijn en dat die islamitische idioten met hun vrijheidsstrijd (entlosung) dat echt proberen te bewerkstelligen dan geloven onze politic dat ook. Zeker als het is gaat om de meest vreselijke regimes, beesten, extremisten en racisten zoals: de Zionisten, Assad, Maliki, de Thai in hun Zuiden, de vreselijke katholieken op de Filllepijnen, de chinezen met de Oeigoeren, de russen met die arme bommengooiers, die christelijke moordenaars in CAR, de antichrist Sisi in Egypte, zendelingen in Marokko, de holocaustontkenners van Hamasslachtoffers van de PVV, onze eigen onderdrukte kankerJoden roepende bevolking, enzovoort, enzovoort. 

     

    Hier moeten we ons dus eigenlijk heel gelukkig prijzen met de VN. Toegegeven, ze zijn traag, en een helderende strategie kun je nauwelijk verwachten van die polderaars, maar zoals in de meeste landen met een kwalitatief dubieuze leiding, is die instelling uiteindelijk onze enige hoop, hoewel we de reeds gevestigde enclaves van die voor de mensenrechten strijdende Islamieten niet meer kunnen terugdraaien. 

     

     

     

     

  8. dirk1940

    Zo lang men niet tot het besef komt dat negentig procent van al dit gedoe wordt veroorzaakt door religie is het dweilen met de kraan open. Uiteindelijk heeft het westen het straks weer gedaan. Worden plotsklaps onschuldige vrouwen en kinderen het slachtoffer. Gezien de aanwas van de bevolking in die regio wordt het alleen maar erger.

    Wat misschien zou helpen is de olie staten te dwingen op te houden met het financieren van deze terreurgroepen. Ga daar maar eens aan beginnen. In Trouw staat eenartikel over de toestand in Turkije.

    Er wachten ons spannende dagen.

     

    http://www.trouw.nl/tr/nl/4496/Buitenland/article/detail/3754066/2014/09/24/Valt-Turkije-uit-elkaar.dhtml

  9. Two Ravens Black Kettle

    Uitstekend artikel. Kijk dit is weer zo’n zeldzaam pareltje waar ik me graag aan laaf.

    Bij mij dansen diezelfde vragen rond in mijn hoofd.

     

    Het enige weerwoord die ik tot nu toe heb gehoord vanuit de autoriteiten is; Isis is de schuld van Assad en daarom gaan we ‘gematigde’ rebellen bewapenen.

    Ik sta -eufemistisch gesteld- buitengemeen wantrouwig tegenover bovenstaande bewering. ten eerste omdat ik er niets van geloof, ten tweede omdat ik er niets van geloof en ten derde omdat ik er he-le-maal niets van geloof.

  10. Johanna

    Goed stuk.  Geen strategie tegen al deze georganiseerde  moslimgroeperingen die zich hebben samengevoegd onder de naam IS.  Dan mogen we ons ook afvragen welk plan  de Amerikaanse krijgsheren  hebben klaarliggen voor Europa   na  het oorlogen  voeren in islamitische landen ? Veel JIhadstrijders  zullen  met hun gezinnen,hele families vluchten  en  asiel aanvragen  ergens in Europa.  Hoe zal zich dat in de toekomst gaan ontwikkelen? Zullen  we de Russen toch  nog hard nodig hebben. Misschien hebben zij een goede strategie?

  11. baksteen

    Zet een christen met zijn boekje in het regenwoud en hij weet wat hij te doen heeft, mensen bekeren. Zet een moslim in de wereld met zijn boekje en hij weet wat hij te doen heeft, de wereld de islam te vuur en te zwaard opleggen.

    Dat wij geen strategie hebben wil nog niet zeggen dat zij die niet hebben.

    Het arabische land komt weer in handen van de Islam, in Europa zitten nu ruim 40mln moslims en counting met hetzelfde boekje, dus die zo de volgende stap van “de agenda” uit kunnen voeren. Helemaal op schema zou ik zeggen en op naar de volgende 1400 jaar van om zich heen grijpende islam onderdrukking.

     De enige strategie van Obama is dat hij Syrie wil bezetten en Assad er uit wil hebben. Toen er 100.000-en christenen o.a. in Irak werden vermoord en wegvluchtten was er niets aan de hand, nu er een isis in beide landen zit en de VS voor de “arme bevolking” op kan komen grijpen ze in. Wat een doorzichtig zooitje.

  12. Massamoordenaars ISIS houden Amerikaanse vrouw gevangen – De Dagelijkse Standaard

    […] leger voert af en toe luchtaanvallen uit op ISIS-doelwitten, maar zoals wij al verschillende keren hebben geschreven zijn zij niet eens bijna voldoende om de terroristische organisatie naar de verdoemenis te […]

  13. V.K.

    -De strategie is simpel, het wordt een vuile oorlog op de grond. Alles wat niet  lokaal is wordt zonder pardon afgeknalt.Niks geen mensenrechten, alleen islamitische mensenrechten. De Soenieten gaan hun eigen kindje de nek omdraaien omdat deze te bedreigend is geworden.

  14. Dick Ahles

    Isis is een goed en intelligent geleide staat die een duidelijk en voor sommige mensen aantrekkelijke eenvoudige religieuze doctrine aanhangt. Die versla je dus niet door ze te bestrijden als terroristen, en een paar bombardementen. 

     

    De geallieerden hadden vijf jaar nodig om de nazi’s op de knieen te krijgen en geen van de geallieerde bommen tapijten op de grote duitse steden haden het  effect dat de duiters zich van het nazisme en dus duitsland afkeerden. 

     

    Ook de vs bombardementen van vannat  zullen de getroffenen niet van de islam doen afkeren. 

     

    Dus inderdaad wat en waar is de westerse strategie om tot een overwinning te komen?

  15. dirkse

    Het westen wordt geconfronteerd met afgesneden hoofden. Dergelijke barbaarsheid duldt geen uitstel. Ook zijn lange tenen van buurlanden niet relevant.

    Het verschil van oorlog met plaatselijke strijd en misdaad is, dat in een oorlog offers worden gebracht als dat voordeel oplevert voor de uiteindelijke groepsoverwinning. Collectief optreden vervangt in vele gevallen een individuele benadering. In dit licht moeten ex. jihadstrijders levenslang geïnterneerd worden zonder proces. Zij hebben zich aangesloten bij een organisatie die barbaars optreedt. Onnodig ieders rol naderhand te reconstrueren.

     

  16. Lieftinck fan

    Interessante analyse.

     

    Interessant ook te zien hoe Obama zal omgaan met Syrië, eerst vijand nu bondgenoot? Bekent Obama strategisch ongelijk?

     

    Bush heeft overigens niet gezegd, ‘Mission accomplished’ . Dit is een voorbeeld hoe sterk beelden kunnen zijn. Wat wel waar is, Bush hield een redevoering op een marine fregat. Achter Bush was een spandoek te zien met de tekst

    ‘Mission accomplished’ . Deze spandoek was niet opgehangen door spin doctors maar overijverige marine matrozen. Bush was in zijn speach veel voorzichtiger.

     

    Maar dat beeld beklijft zo dat iedereen nu denkt, Bush heeft het gezegd.

     

    Beelden zijn sterker dan woorden.

Reacties zijn gesloten.

e-mail:

 
Ja, ik ga ermee akkoord dat Dagelijkse Standaard mij incidenteel commerciële emails stuurt.