Arts Levenseindekliniek: “Soms moeten kinderen zeggen tegen hun ouders: overweeg die euthanasie!”

vlcsnap-2017-08-21-18h57m01s201
Foto: Constance de Vries van de Levenseindekliniek wil dat kinderen vaker hun ouders overhalen ze uit het leven te laten stappen. Bron: Screenshot EenVandaag / AVROTROS.

Hoe geen campagne te voeren voor Voltooid Leven? Nou: zo. De Levenseindekliniek

Voltooid Leven is typisch zo’n onderwerp waarover ik geen duidelijke mening durf in te nemen. Aan de ene kant snap ik het principe dat mensen zelfstandig uit het leven mogen stappen als zij het niet meer waard vinden om dit te leven, zeker wanneer zij al een hele tijd geleden in de winterjaren van hun leven zijn aangekomen.

Maar aan de andere kant opent de mogelijkheid tot euthanasie zonder indicatie van “uitzichtloos en ondraaglijk lijden” ook de deur voor mensen die daardoor met een beetje psychologische oorlogsvoering anderen legaal richting de dood kunnen loodsen. Motieven zijn er heus te bedenken: kinderen die een riante erfenis op korte termijn wel zien zitten, of boekhouders van ziekenhuizen die tijd vinden dat plaats wordt gemaakt voor een volgende ‘lichting’. Noem het maar op: aan kwaad heeft deze wereld geen gebrek.

Is dat alles echter een doemscenario of gaat dat ook echt gebeuren op het moment dat Voltooid Leven zou worden ingevoerd in Nederland? Het is een vraag waar ik al maanden mee worstel. Iemand die me vandaag onbedoeld heeft geholpen met het beantwoorden ervan, is dokter Constance de Vries die werkt bij één van de bekendste euthanasie-instituties van ons land: de Levenseindekliniek. Zij pleit er gewoon open en bloot voor dat kinderen moeten overwegen hun ouders uit het leven te laten stappen, en dan alsof het iets goeds is. In een interview met EenVandaag zegt ze gewoon luid en duidelijk: “Soms moeten kinderen zeggen tegen hun ouders: overweeg die euthanasie.”

Moet je je voorstellen. Kinderen die op verjaardagen op hun ouders gaan inpraten of ze niet een keertje dood moeten. Alsof je elkaar vakantiebestemmingen aanraadt. Wellicht ten overvloede, maar dat lijkt me dus allemaal geen positieve ontwikkeling. We hebben namelijk allemaal wel eens donkere en duistere gedachten over hoe het wellicht beter zou zijn als die ene persoon of dat specifieke figuur niet meer op deze wereld zouden rondlopen. Gelukkig is echter wel de wet er momenteel naar dat we die ongezonde fantasieën ook weer moeten wegstoppen. Iemand aanzetten tot zelfmoord, is immers strafbaar.

Maar als je Voltooid Leven nu wettelijk verankert, geef je die inktzwarte impulsen van mensen een rechtvaardiging mee: dan is het vanaf dat moment namelijk toegestaan psychologische trucs uit te halen in een poging iemand zover te krijgen dat hij of zij uit het leven wil stappen. En als je dat als Levenseindekliniek ook nog eens gaat aanmoedigen, dan raakt het ethische einde helemáál zoek.

Ik ben na vandaag nog altijd geen uitgesproken voor- of tegenstander van Voltooid Leven, maar de woorden van dokter De Vries hebben we nu wel duidelijk één kant opgestuurd. En dat is niet die van haar.


Waardeer jij de artikelen op DagelijkseStandaard.nl? Volg ons dan op Twitter!

In dit artikel

Wie op onze website reageert, gaat akkoord met ons huisreglement.

Reageer

17 reacties

  1.   

    Volledig de weg kwijt deze motivatie In wat voor een land leven we eigenlijk Je bent bang om in Nederland oud te worden Kinderen die moeten zeggen stap er uit

  2.   

    Voor mijn schoonmoeder heeft het leven in mijn ogen weinig zin meer. Ze kan zowat niets meer, eet nauwelijks en lijdt aan allerlei kwalen. Maar ik zal NOOIT tegen haar zeggen dat ze eruit zou moeten stappen.

    Dat zal ze ook nooit doen al was het maar omdat ze christelijk is. Zelf wil ik nooit zo eindigen, ik zou zeker om euthanasie vragen.

  3.   

    Het lijkt wel of ze het over een huisdier hebben.

  4.   

    Mevrouw de Vries lijkt me volkomen integer. Ze heeft het over mensen die op het punt staan dement te worden en van tevoren hebben aangegeven niet over die grens heen te willen. Niet te vroeg dus, maar ook niet te laat. Heel begrijpelijk, en ik vind dat hysterische toontje hierboven zwaar overdreven. Dementie gun je je ergste vijand niet. Denk eerst rustig na voordat je stemming gaat maken.

    1.   

      Van te voren aangeven dat je niet over die grens heen wil is iets anders als kinderen die zeggen, nu wordt het wel tijd. Ik heb ook tegen mijn naasten gezegd dat ik niet wil eindigen als een van mijn ouders, weg van deze wereld. Als dat punt bereikt is kun je ook niet meer reageren op de oproep van je kinderen om om euthanasie te vragen. Zo lang ik zelf kan beslissen hoeft het niet en als ik niet meer kan beslissen wordt het tijd dat ze met mijn schriftelijk vastgelegde wens op tafel komen. Dat vind ik last genoeg voor mijn naasten.

      Ik heb ooit een (eenzijdig, want lichamelijk op dat moment niet meer in staat te communiceren) gesprek moeten voeren met mijn moeder en haar vertellen dat zij binnen een paar dagen zou sterven als zij zich niet verder zou laten behandelen, dat de keuze bij haar lag. Dat was een gesprek dat ik nooit meer hoop te voeren, ik heb er nog nachtmerries van, ook al stierf zij pas een half jaar later nadat ze behandeling aanvaardde.

      Wat deze vrouw wil, mag je kinderen niet aandoen ongeacht hun leeftijd.

  5.   

    Probleem met euthanasie of orgaandonatie is dat het misbruikt kan worden. Het slechte in de mens mag niet worden gebagatelliseerd maar het goede ook niet vergeten. Verrassingen achteraf zijn dodelijk.

  6.   

    Waar licht de grens “de rode lijn”, Vroegtijdig levens beëindiging is een heet hangijzer.

    Bij sommige mensen zit alles tegen in het leven. Veel voorkomend een man raakt zijn baan kwijt, zijn huis en later ook zijn vrouw en kinderen. Er is een bekend persoon dat al jaren illegaal noodgedwongen in zijn caravan woont.

    Zijn ex-vrouw heeft natuurlijk al snel een woning. Ik kan best voorstellen als alles in het leven tegen zit dat mensen er geen zin meer in hebben.

    Steeds meer mensen diep in de schulden dit kan leiden tot een uitzichtloze leefsituatie. Het gebeurt jammer genoeg maar al te vaak dat deze mensen er zelf een einde aan maken.

    Het leven is hard.

  7.   

    En de CU praat met D66. Wie is hier nu de weg kwijt?

  8.   

    Hier wil ik ook wel wat zeggen en ik neem als voorbeeld mijn vader. Door de bezuiniging in de zorg en daarbij roepen van dat moet gebeuren omdat wij ouder worden,de “vergrijzing” zo als deze overheid dat noemt, dan kweek je een sentiment dat de ouderen, de bejaarden zich overbodig voelen ofwel lastig zijn omdat zij geld kosten. Mijn vader zei eens dat hij zich schaamde omdat hij oud werd. Mijn vader is vorig jaar op 94 jarige leeftijd overleden, dus voor hem doet het niet meer ter zake. Ik kan mij goed voorstellen dat bejaarde mensen kiezen voor een vrijwillig levens einde daar onze overheid het in de hand werkt door het sentiment te kweken dat ouderen geld kosten en te duur zijn.

    1.   

      De overheid kan de boom in. Als ze vinden dat ik geld kost en te duur ben word ik, als echte Nederlander, geen sneeuwvlokje opgegroeid zonder rubberen tegels, van weeromstuit 120 jaar oud. Als ze doorgaan met me babyboomer te noemen en dat in het negatieve te trekken gooi ik, heteroseksuele BLANKE man er om te treiteren nog 10 jaar bij.

      1.   

        @buitenbeentje

        Ik hoop oprecht dat u 120 jaar oud word, het is u gegund. Dan wel in goede gezondheid want anders word u wel erg duur.

        1.   

          gegund natuurlijk met een t, gegunt

  9.   

    Misschien moet wel het hele artikel erbij gehaald worden…

    Dit ging namelijk over een vrouw (toevallig ex kamerlid) die bij het volle bewust zijn een euthanasieverklaring had getekend om het verpleeghuis te voorkomen.
    echter zijn die dingen schijnbaar niets waard. Want ze zit hier nu (helaas) toch. de zin “soms moeten kinderen zeggen tegen hun ouders overweeg die euthanasie”. komt daar dan ook uit voort. als -net als in dit scenario- je een verklaring hebt getekend moet je geholpen worden. het ging hier namelijk om dementie en op een gegeven moment verlies je je geheugen zoals we allemaal wel weten.

  10.   

    http://www.telegraaf.nl/binnenland/28990018/___Beste_Rutte__u_bent_te_ver_gegaan___.html

    In concentratie kampen waren de mensen ook snel levens moe. Natuurlijk is het niet zo erg maar het creëren van levensmoe door slechte omstandigheden is misdadig en dood door schuld.

  11.   

    Wat mij opviel aan de uitzending van Een vandaag, is dat de mevrouw die dement is geworden er niet ongelukkig uitzag. Zij glimlachtte naar haar kleinkind, terwijl haar zoon zei dat hij het zo erg vond dat zij hem niet herkende. Het lijkt dus erger voor de zoon dan voor zijn moeder. Dat zie je vaker. Vaak ook willen mensen later toch liever blijven leven, ik ken daar veel verhalen over. Stel je voor dat je kinderen je dan onder druk zetten: dat is toch niet aan hen? Hoe begrijpelijk misschien ook vanuit hun eigen verdriet en gevoel van verlies en vanuit wat moeder ooit eerder zelf zei. Dat zijn dan nog de goede bedoelingen. De deur staat echter wagenwijd open voor de kwade bedoelingen. Brrr.

  12.   

    “Soms moeten kinderen zeggen tegen hun ouders:overweeg die euthanasie”
    Met alle respect, wil ze deze kinderen voor de rest van hun leven met een enorm schuldcomplex opzadelen?
    Slechts vanuit een technocratisch oogpunt vallen haar woorden te verklaren. Vanuit een menselijk oogpunt slechts te veroordelen.

  13.   

    Het klinkt een beetje nazi-achtig.. Waarom? Lees maar mee;

    “Het nationaalsocialisme ontleent veel van zijn ideeën aan het sociaal darwinisme dat de door Charles Darwin geïntroduceerde evolutietheorie ook op de menselijke samenleving van toepassing achtte. Het sociaal darwinisme leefde sterk onder intellectuele kringen in het Westen rond het fin de siècle (rond 1900), de tijd toen de jonge Hitler zijn wereldbeeld vormde. Vooral evolutionistische begrippen als ‘natuurlijke selectie’ en ‘overleving van de sterkste/geschiktste’ (survival of the fittest) werd door het nationaalsocialisme van toepassing geacht op de mens wat blijkt uit het feit dat men het ‘biologisch bepaald’ achtte om sociaal zwakkere elementen in de samenleving te doden. In de vrije natuur verliezen zieke, gewonde en gehandicapte dieren immers ook de strijd om het bestaan en sterven meestal snel. Men beriep zich aldus op de natuur waarin ‘ook het recht van de sterkste overheerst’. Met deze redenatie rechtvaardigden de nazi’s de grootschalige euthanasie van geestelijk en/of lichamelijk gehandicapten. Onder de codenaam Aktion T4 werden voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog tienduizenden gehandicapte Duitsers gedood. Er werden zelfs propagandafilms gemaakt waarin het werd voorgesteld alsof de euthanasie op gehandicapten eigenlijk heel ‘humanitair’ was en ‘het beste’ voor de slachtoffers was: zo werd hen en hun familie ‘verder leed bespaard’.”

    Bron https://nl.wikipedia.org/wiki/Nationaalsocialisme

Like nu onze nieuwe pagina voor nieuws en opinie!