Column Sid Lukkassen: De Rise and Fall (and Rise…) van Badr Hari

Het is de kickbokser Badr Hari wederom niet gelukt om de overwinning te behalen: so close, yet so far. Binnen anderhalve ronde werkte hij zijn Poolse opponent Arkadiusz Wrzosek drie maal naar het canvas met aanvallen op het lichaam. Hij werd gretig, wilde het afmaken en werd toen gevloerd door een hoge trap van Wrzosek die tegen de touwen leunde. A one in a million shot. De legendarische kickbokstrainer en -commentator Fred Royers zei soms: “Hari heeft een glazen kin.” Zo bleek.

Eerder ging Hari door vergelijkbare situaties toen hij vocht tegen de kickbokskampioen van dit moment Rico Verhoeven. Ook toen zat Hari erg goed in de wedstrijd, had zijn tegenstander aangeslagen, wilde het mooi afmaken met een draaidrap en liep daarbij een blessure op waardoor hij de partij direct moest staken. Steeds was zijn gretigheid zijn ondergang. Een vechtstijl die op zich spectaculaire wedstrijden oplevert waarbij het publiek geniet. Na deze meest recente nederlaag wordt er gespeculeerd of Hari met de sport zal stoppen…

Het symbool Badr Hari

In zijn persoon komen een aantal zaken samen die Hari de moeite waard maken om een artikel aan te wijden. Allereerst, een persoonlijkheid die alle conventies van de gevestigde moraal tart en daardoor met zijn markante levensloop een tijdloos icoon wordt. Ten tweede, de problemen rond de gefaalde integratie en gevoelens van afwijzing tussen jongeren van Marokkaanse afkomst en de Nederlandse samenleving. Hari wekte vanaf de start van zijn loopbaan in sommige kringen irritatie op door op islamitische wijze te bidden tijdens zijn ring opkomst en door uitdrukkelijk niet te vechten voor Nederland maar onder de vlag van Marokko. Dit in een tijd dat de moord op Fortuyn nog zwaar op de Nederlandse samenleving drukte. De term ‘kansenparel’ is blijven hangen en was aanvankelijk een cynische reactie op een column van Leon de Winter, die de kickbokser omschreef als “parel voor de samenleving”. 

Ten derde speelt er de kloof en overbrugging tussen het ‘old school kickboksen’ en de nieuwe school. De oude school was gecentreerd rond K1, met namen als Peter Aerts, Ernesto Hoost, Remy Bonjasky en Semmy Schilt. De nieuwe school draait meer om Glory – nu hangt de populaire belangstelling naar vechtsporten vast aan de opkomst van Mixed Martial Arts (MMA). Hari is nog jong genoeg om kickbokswedstrijden te draaien in de nieuwe school, maar neemt wel de fanbase en de nostalgie mee verbonden aan de ‘old school’. 

Ons land kent maar enkele figuren die met kop en schouders boven de tijdsgeest uitsteken: die hun eigen succes maken en weer breken, die op de een-of-andere wijze zijn voorbestemd om de geschiedenisboeken in te gaan. Ze geven kleur aan dit tijdsgewricht, met goede daden en met slechte, en weten met hun onnavolgbare levenskeuzes de beeldvorming toch steeds weer – bedoeld en onbedoeld – te domineren. 

Stoppen

Als je dit artikel leest, dan is het eigenlijk een beetje zielig. Het heet ‘Glory hoopt dat Hari niet stopt na knock out: hij is niet overklast’. Alsof we Hari eraan moeten herinneren dat hij wel goed gevochten heeft; dat hij het nog steeds kan, dat hij een steuntje in de rug behoeft omdat hij anders misschien stopt. “Glory hoopt dat Hari terugkeert. Hij heeft nog een langdurig contract, vertelde topman Robbie Timmers van de kicksportbond.”

Tijdens de staredown gaf Hari zijn Poolse tegenstander een stevige duw – het zal weinigen verbazen als Hari op zijn ‘bad boy’ imago terugviel om extra kaarten te verkopen. “Maar over het algemeen is hij juist een vechter waarmee wij heel graag en goed kunnen samenwerken.” aldus Timmers. Ze smeken hem bijna om niet te stoppen…

Dit is pathetisch, want zijn wil om te vechten én te winnen komt van binnenuit. Hari is uitsluitend te begrijpen via een documentaire van meer dan tien jaar terug. Daarin zegt hij: “Ik heb het talent om alles te vernietigen dat mij dierbaar is. Ik ben zoals keizer Nero, die Rome heeft afgebrand. Ik hoop dat ik ben zoals hij was, want nadien heeft hij Rome heel knap weer opgebouwd.” Ook zegt hij: “Dat is mijn kick moment, als ik mijn tegenstander tijdens de wedstrijd steeds onzekerder zie worden. Ik heb ze als leeuwen zien opkomen en als poesjes zien vertrekken.” Zoals zal blijken zijn deze citaten van vitaal belang.

Roem

De ultiem onwaarschijnlijke knockout die Wrzosek tegen Hari behaalde, is een episch moment in de geschiedenis van kickboksen. Maar ik denk niet per se slecht voor Hari. De partij zal nog ontelbare keren worden bekeken in de komende decennia: het zal deel worden van de training van iedere vechter. Mensen zullen zien dat Hari zijn spel toch op orde had ondanks die ene fatale fout in zijn dekking. Op lange termijn zal het zijn bekendheid nog verder vergroten en daarmee zijn ‘merkwaarde’ doen stijgen.

Velen beweren dat hij beter kan stoppen, maar dit werd ook al gezegd bij zijn vorige nederlagen. Desondanks zal hij blijven doorgaan en nog overwinningen in de wacht slepen en mensen zullen des te meer ontzag voor hem hebben. Want soms overstijg je het niveau van een sport met alle bijbehorende dynamieken en wordt je een soort langer than life figuur. Denk opnieuw aan de vergelijking met keizer Nero: de top bereiken en dan door hoogmoed alles verprutsen. Om vervolgens vanaf scratch opnieuw te beginnen en op karakter verlies op verlies te stapelen totdat je uiteindelijk weer iets bereikt. Het so close yet so far patroon maakt zijn queeste tragisch, maar ook episch.

Gezegend met een indrukwekkend lichaam en een enorm vechttalent, heeft Hari gedurende zijn hele loopbaan mensen gesard, vernederd, mishandeld en geprovoceerd. Hij was op het toppunt van zijn kracht en straalde ongenaakbaar in de gloed van zijn overwinningen – overwon zelfs titanen zoals Peter Aerts en Semmy Schilt. Maar nu komt dan het moment om die woorden te beproeven, want nu is die gloed achter de horizon weggedeemsterd en wordt het een slag op karakter. Eigenlijk komt nu het mooiste deel van de Badr-saga. Namelijk het moment waarop keizer Nero kan weglopen óf kan herbouwen. En zal zich alsnog de ware betekenis openbaren van die woorden van tien jaar terug. 

Rise and Fall

Als je kijkt naar Hari’s carrière, dan zien we een stormachtige opkomst, een sporter die tweemaal werd gediskwalificeerd door natrappen na de bel, die in problemen kwam met justitie en uitweek naar Marokko. Dan is er natuurlijk het gedoe met zakenman Koen Everink, die ernstig door Hari werd mishandeld en nadien werd vermoord. Destijds meenden velen met stelligheid dat het netwerk van Hari achter de moord zat. Maar ik zei toen al: je weet het niet, het leven neemt vaak een grillige en absurde wending juist als de situatie ogenschijnlijk zo voor de hand ligt. Al snel bleek Everink niet door een kickbokser, maar door een tenniscoach te zijn vermoord. Over stereotyperingen gesproken… 

Enfin, daarna volgden voor Hari de duels met Verhoeven, ook had hij nog een relatie met Estelle Cruijff, het nichtje van de wereldberoemde voetballer en ex van Ruud Gullit. Nu liep hij weer aan tegen de meest epische KO in de geschiedenis van het kickboksen. Kortom, deze man overstijgt zijn tijdsgewricht en zegt ons iets universeels over Rise and Fall.

Volg Sid via zijn nieuwsbrief, via Telegram en steun zijn epische werken via BackMe!

Abonneer je gratis en voor niets op het Telegram-kanaal van De Dagelijkse Standaard, en like onze spiksplinternieuwe Facebook-pagina!
In dit artikel

e-mail:

 
Ja, ik ga ermee akkoord dat Dagelijkse Standaard mij incidenteel commerciële emails stuurt.