BANANENREPUBLIEK: Schiphol opnieuw plat door stroomstoring, chaos compleet

Op de vroege donderdagochtend, terwijl hardwerkend Nederland probeert op te starten, gingen op de luchthaven de lichten uit. Letterlijk. Een woordvoerster van de luchthaven bevestigt dat Schiphol kampt met een stroomstoring. Wat de impact is? Dat wordt "onderzocht". Dat is codetaal voor: "We hebben geen flauw idee wat we aan het doen zijn en de paniek is totaal." Het is tekenend voor de totale hulpeloosheid die ons land in zijn greep houdt.

De timing kan bijna niet slechter, of misschien juist wel, want het legt genadeloos bloot hoe kwetsbaar we zijn gemaakt. Deze storing komt op een "lastig moment", zo wordt eufemistisch gesteld. Lastig? Het is een ramp! Door het winterse weer van de afgelopen dagen was het vliegverkeer al ernstig ontregeld. Reizigers lagen op veldbedjes, vluchten werden bij bosjes geannuleerd en de vertragingen liepen de spuigaten uit.

En wat deed de directie van Schiphol? Die probeerde de boel gisteren nog mooi weer te spelen. Op woensdag durfden ze met droge ogen te beweren dat ze voor donderdag "geen annuleringen meer verwachtten". U leest het goed. Ze beloofden beterschap. Ze beloofden dat het lek boven was. En nog geen 24 uur later zitten we in het donker. Het is exemplarisch voor de managementcultuur in Nederland: mooie praatjes voor de bühne, PowerPoints vol groene ambities en diversiteitsdoelen, maar de basis—gewoon zorgen dat de stekker in het stopcontact zit—krijgen ze niet voor elkaar.

Zelfs onze nationale trots KLM tast volledig in het duister. Een woordvoerster van de luchtvaartmaatschappij gaf aan "net pas te horen" van de storing en kon nog niets zeggen over de gevolgen. Communicatie van likmevestje. Hoe kan het dat een miljardenbedrijf en een cruciale mainport zo langs elkaar heen werken?

Laten we niet doen alsof dit een incident is. Dit is structureel. Jarenlang hebben VVD, D66 en CDA de vitale infrastructuur van ons land verwaarloosd. Er is miljarden gesmeten naar klimaatfondsen, warmtepompen en windmolens die niet draaien als het vriest, maar het elektriciteitsnet? Dat kraakt en piept. We horen al jaren over "netcongestie". Bedrijven kunnen niet uitbreiden, nieuwbouwwijken kunnen niet worden aangesloten, en nu valt dus ook onze nationale luchthaven uit.

Het is de wrange vrucht van het beleid van Rob Jetten en zijn kornuiten. Ze hebben ons energiesysteem zo complex en instabiel gemaakt met hun obsessie voor "hernieuwbaar", dat de leveringszekerheid - ooit een vanzelfsprekendheid in Nederland - nu een gokspelletje is geworden. Schiphol, dat natuurlijk vooraan staat om te deugen met elektrische grondvoertuigen en duurzame ambities, vergeet ondertussen de kerntaak: operationeel blijven.

Het contrast met het buitenland kan niet groter zijn. In Amerika, waar Donald Trump de touwtjes weer strak in handen heeft, wordt er geïnvesteerd in robuuste infrastructuur. Daar begrijpen ze dat een land alleen kan draaien als de basis op orde is. Hier in Nederland zijn we te druk met het uitsluiten van "niet-duurzame" energiebronnen, met als gevolg dat we straks in het donker en in de kou zitten.

Wie nu op Schiphol staat, waant zich niet in een van de rijkste landen ter wereld, maar in een bananenrepubliek. Het enige verschil is dat je hier vijf euro betaalt voor een lauwe cappuccino (als het koffieapparaat het al doet). De reiziger is weer de dupe. Mensen die hun vakantie in het water zien vallen, zakenmensen die deals missen, families die gescheiden blijven. En wie pakt de verantwoordelijkheid? Niemand. De woordvoerster kan "niet meer informatie geven". Het onderzoek "loopt".

Het is om moedeloos van te worden. We zien het bij de NS, waar blaadjes op de rails of een beetje sneeuw al zorgen voor een complete meltdown. We zien het bij de overheid, waar ICT-systemen falen. En nu dus bij Schiphol. De "BV Nederland" is failliet, niet in geld, maar in kunde. De competentie is verdwenen, wegbezuinigd of vervangen door ideologische scherpslijperij.

Denk niet dat dit eenmalig is. Met een nieuw 'middenblok'-kabinet in de steigers, dat ongetwijfeld doorgaat op de ingeslagen weg van klimaatwaanzin en verwaarlozing, zal dit de nieuwe normaal worden. Stroomuitval, haperend openbaar vervoer en een overheid die de schouders ophaalt. Schiphol is vandaag het slachtoffer, maar morgen is het uw wijk, uw bedrijf of uw ziekenhuis.

De stroomstoring op Schiphol is geen technisch mankementje; het is een symbool voor de staat van het land. Het licht gaat langzaam uit in Nederland, en de enige die het weer aan kan doen, is de kiezer die eindelijk afrekent met deze prutsers. Tot die tijd: succes op Schiphol, en neem een zaklamp mee.