Zouden de D66-stemmers in Brabant al wakker liggen? Het
zou zomaar kunnen. De realiteit is namelijk hard. Brabantse gemeenten lopen
fors achter bij het regelen van opvangplekken voor asielzoekers, terwijl Den
Haag juist mƩƩr plekken eist. Veel meer. Uit een Kamerbrief van minister Bart van den Brink van
Asiel
en Migratie blijkt dat Brabant ruim 13.000 opvangplekken moet realiseren. Op
dit moment zijn er ongeveer 6.300 plekken beschikbaar. Reken maar uit: er
moeten nog ruim 7.100 plekken bij. Dat is meer dan een verdubbeling van wat er
nu is.
Spreidingswet schuift de rekening door
De cijfers komen voort uit de spreidingswet. Die wet moet de
opvang van asielzoekers eerlijker over het land verdelen. In theorie klinkt dat
netjes. In de praktijk betekent het dat gemeenten op basis van inwonertal en
welvaart een verplicht aantal opvangplekken krijgen toegewezen, ook gemeenten
waar D66 de grootste werd. Tel uit je winst.
Provincies moeten de verdeling maken. Voor
Noord-Brabant
moet dat uiterlijk begin december rond zijn. Daarna hebben gemeenten tot half
2027 om de opvanglocaties daadwerkelijk te realiseren.
Tot zover de papieren werkelijkheid. De feitelijke situatie
is dat Brabant nog duizenden plekken tekortkomt. Meer dan de helft van de
opgave moet nog worden ingevuld. Dat terwijl de woningmarkt vastloopt,
bouwprojecten vertragen en voorzieningen al onder druk staan.
Minister Van den Brink kiest voorlopig voor overleg.
Tegen
de NOS zegt hij: āEen gesprek met gemeenten is allereerst een gesprek. Dat soort maatregelen zijn niet het begin van een gesprek.ā
Steun De Dagelijkse Standaard!
De overheid probeert kritische stemmen het zwijgen op te leggen, online en offline. Wij laten ons niet blokkeren! Help ons om de macht te blijven controleren. Steun ons via BackMe of maak uw bijdrage over op NL95RABO0159098327 t.n.v. Liberty Media. En let op: als u ons via BackMe steunt, krijgt u gratis en voor niets elke dag onze exclusieve SubStack-column zo, hop, in uw email inbox! Dat klinkt vriendelijk. Maar onder die vriendelijke toon zit
gewoon druk. Want als gemeenten niet leveren, kan de minister dwangsommen
opleggen. Het gesprek kan dus snel veranderen in een verplichting.
De vraag is dan ook hoe realistisch dit plan is. Gemeenten
moeten locaties vinden, vergunningen regelen, personeel aantrekken en draagvlak
organiseren. Dat alles in een klimaat waarin veel inwoners al moeite hebben om
een betaalbare woning te vinden.