BUREAUCRATISCHE HEL: Gemeente Breda stuurt dakloze man factuur van 175 euro. "Juridisch besjogge!"

Het is Kafka in de polder. De bureaucraten in Breda twijfelen of de man wel écht dakloos is en hebben daarom zijn daklozenuitkering stopgezet of niet toegekend. Hij heeft dus geen cent te makken. Maar tegelijkertijd weten ze hem wel te vinden als het gaat om het innen van geld voor zijn verblijf in de opvang.

Schouten noemt het "ongelofelijk" en "juridisch besjogge". En dat is nog zacht uitgedrukt. Het is sadisme van de bovenste plank.

De timing van de factuur is volgens de advocaat allesbehalve toeval. Er ligt namelijk een ordemaatregel van de rechter waardoor de gemeente verplicht is om de man alvast twee weken daklozenuitkering te betalen. En laat dat bedrag nu net "iets minder dan 175 euro per week" zijn.

Schouten vermoedt een vuil spelletje:

Met andere woorden: de rechter dwingt de gemeente om deze kwetsbare man broodgeld te geven, en de gemeente verzint direct een truc om dat geld via de andere broekzak weer terug te jatten. "Ik hou u daarvan op de hoogte," belooft de strijdbare advocaat.

Overigens is die 175 euro voor vijf nachten in een sobere opvang ook nog eens een "flink prijsje", zoals Schouten terecht opmerkt. Dat komt neer op 35 euro per nacht. Voor een bed in een zaal met andere daklozen. Er zijn budgethotels die betere tarieven hanteren.

Schouten vraagt zich hardop af of hij als advocaat de term "onmenselijk" mag gebruiken voor het beleid van burgemeester en wethouders in Breda. "Ik waag het erop," concludeert hij. En gelijk heeft hij. Het systeem is moreel failliet. Een overheid die een man die op de bodem van zijn bestaan leeft, eerst zijn uitkering ontzegt en hem vervolgens een rekening stuurt die hij onmogelijk kan betalen, is niet meer om de burger te helpen. Die is er om de burger te vermorzelen.