Knettergekke D66-justitie: Celstraf voor activist Ter Apel, maar het échte probleem zit in Den Haag

De situatie in en rondom Ter Apel is door de ongebreidelde asieltsunami al jarenlang volstrekt onhoudbaar. Jan H. verwoordde de absolute wanhoop van de streek perfect in de rechtbank: "We zitten met enorm veel ellende. Je kunt wel blijven praten, maar dat schiet niet op. We praten al tien jaar".

Als de overheid haar absolute kerntaak - het beschermen van de eigen bevolking en het bewaken van de landsgrenzen - structureel weigert uit te voeren, ontstaat er een machtsvacuüm. Toen in juni vorig jaar beelden opdoken van Duitse politieagenten die illegale migranten doodleuk in Nederland afzetten, knapte er iets bij de bewoners. Ze gingen zélf posten.

Nogmaals: geen goede ontwikkeling voor een rechtsstaat. Maar in plaats van de hand in eigen boezem te steken en eindelijk die grenzen dicht te gooien, kiest de elite voor de frontale aanval op de boodschapper.

De straf die de rechter uitdeelt, tart werkelijk elke beschrijving. Zes weken cel, waarvan één maand voorwaardelijk, voor het plaatsen van een paar oproepen op Facebook. Terwijl échte criminelen, plofkrakers en gewelddadige asielzoekers na een 'foei-gesprek' of een schamele taakstraf lachend de rechtbank uitlopen, wordt hier een snoeihard, intimiderend voorbeeld gesteld.

Het Openbaar Ministerie ging in haar ijver om de burger te muilkorven zelfs nóg een stap verder. Ze eisten een volslagen dictatoriaal verbod voor H. om nog berichten te plaatsen in WhatsApp- en Facebook-groepen met meer dan tien deelnemers. Gelukkig zag de rechter in dat dít een brug te ver was, maar de celstraf wegens 'opruiing' bleef staan.

De boodschap vanuit het systeem is helder: u mag kapotvriezen in de kou van het asielbeleid, u mag de overlast slikken, maar wee uw gebeente als u zélf probeert de grens te bewaken die Den Haag heeft opgegeven. Het is een gitzwarte dag voor het vertrouwen in de overheid. Los het asielprobleem op, dán verdwijnen de burgerwachten vanzelf.