De extreemlinkse lokale partij De Vonk uit Amsterdam is
volledig van het padje af. De partij stelt in haar verkiezingsprogramma dat
‘huisjesmelkers zoals prins Bernhard’ volledig moeten worden onteigend, zonder
enige vorm van vergoeding. Geen nuance, geen overgangsrecht, geen juridische
omweg. Koekoek! De Vonk is een afsplitsing van
BIJ1 (verrassend!) en heeft
momenteel twee zetels in de Amsterdamse gemeenteraad. De partij wisselt van
gezicht, maar niet van koers. Fractievoorzitter Jazie Veldhuyzen draagt het
stokje over aan lijsttrekker Chris de Ploeg. De ideologische lijn blijft
intact: hard, antikapitalistisch en expliciet vijandig richting alles wat naar
bezit, rendement of marktwerking riekt.
Onteigening zonder vergoeding
In het verkiezingsprogramma staat zwart op wit: “Huizen zijn
om in te wonen, niet om van te profiteren. Daarom worden vastgoedspeculanten en
huisjesmelkers, zoals Blackstone en
prins Bernhard, volledig onteigend zonder
vergoeding.” Wie vastgoed bezit en daar geld mee verdient, wordt neergezet als
vijand van het volk.
Daar blijft het niet bij.
De Vonk wil ook “de tirannie van
het kapitaal over onze levens” beëindigen. Bedrijven moeten volgens de partij
niet langer worden geleid door eigenaren of aandeelhouders, maar door
werknemers. Wie werkt, beslist. Wie investeert, verliest zeggenschap. Het is
een klassiek marxistisch uitgangspunt.
Steun De Dagelijkse Standaard!
De overheid probeert kritische stemmen het zwijgen op te leggen, online en offline. Wij laten ons niet blokkeren! Help ons om de macht te blijven controleren. Steun ons via BackMe of maak uw bijdrage over op NL95RABO0159098327 t.n.v. Liberty Media. En let op: als u ons via BackMe steunt, krijgt u gratis en voor niets elke dag onze exclusieve SubStack-column zo, hop, in uw email inbox! De Zuidas weg, banken genationaliseerd
De Zuidas moet volledig verdwijnen. Grote banken worden
zonder pardon genationaliseerd als ze als ‘onethisch’ worden aangemerkt. De
partij zegt openlijk ten strijde te trekken tegen “de heersende klasse van
Nederland”, die zij omschrijft als “meedogenloze uitbuiters en medeplichtige
moordenaars”. De Vonk ziet de samenleving als een strijdtoneel, niet als een
bestuurbaar geheel.
Ook andere linkse partijen krijgen er stevig van langs. De
SP wordt verweten niet ver genoeg te gaan, onder meer omdat die partij ooit
tegen een identificatieplicht voor agenten was. De Vonk kiest juist voor harde
controle op de politie. Agenten moeten volgens het programma regelmatig
drugstesten ondergaan. Wantrouwen richting gezag is geen bijzaak, maar een
structureel onderdeel van het denken.
Wantrouwen als beleid
D66 en de PvdA worden weggezet als medeverantwoordelijk voor
bestaand onrecht. De PvdA wordt expliciet aangewezen als partij die volgens De
Vonk schuldig is aan het toeslagenschandaal. Het grootste schrikbeeld is om te
eindigen als GroenLinks: groot, bestuurlijk, maar volgens De Vonk inhoudelijk
leeg en ingekapseld door het systeem.
Om het ideologische einddoel te bereiken, grijpt de partij
diep in de portemonnee van inwoners en bezoekers. De onroerendezaakbelasting
moet worden verdrievoudigd. De toeristenbelasting moet naar vijftig procent per
overnachting.
De Vonk presenteert zich niet als een partij van
compromissen of bestuurlijke voorzichtigheid. Het programma is een openlijke
aanval op eigendom, kapitaal en bestaande instituties.