Vrijwilligers vogelvrij op het sportpark: Sterk weigert daders van amateurvoetbalgeweld keihard aan te pakken

Van die veilige gemeenschap is op veel plekken in het land schrikbarend weinig meer over. Wat zich ieder weekeinde op en rond de Nederlandse amateurvelden afspeelt, tart iedere beschrijving. Scheidsrechters die voor rotte vis worden uitgemaakt, bespuugd worden en na het laatste fluitsignaal rennend de kleedkamer moeten opzoeken om aan een lynchpartij te ontkomen. Vrijwillige grensrechters die worden mishandeld en teams die elkaar te lijf gaan met vuisten en schoppen.

De situatie is inmiddels zó ernstig ontspoord dat fatsoenlijke amateurteams massaal besluiten om de officiële KNVB-competities te verlaten. Zij richten eigen, particuliere competities op puur en alleen om gevrijwaard te blijven van de aanhoudende terreur, bedreigingen en intimidatie van bepaalde teams. Mensen willen op zondag simpelweg een potje voetballen zonder de vrees dat ze in het ziekenhuis belanden.

En hoe reageert minister Mirjam Sterk (VWS en Sport) op deze verbijsterende vlucht uit de reguliere sport? Met de meest tenenkrommende Haagse wegkijkreflex die je maar kunt bedenken. In haar antwoorden op Kamervragen van 29 september legt Sterk de verantwoordelijkheid doodleuk weer neer bij de clubs, de vrijwilligers en de KNVB.

Zij moeten volgens de bewindsvrouw maar met elkaar in gesprek gaan, dialoogsessies organiseren en passende maatregelen treffen. Landelijke trendcijfers over sporters die afhaken vanwege geweld heeft het ministerie niet; die worden pas ergens in 2027 verwacht.

💳 Wilt u ons steunen om dit onafhankelijke journalistieke tegengeluid overeind te houden? Maak dan vandaag nog een donatie over naar:

Het is werkelijk van een stuitende lafheid. Een vrijwilliger van zeventig jaar die op zijn vrije zaterdagochtend een wedstrijd fluit, heeft helemaal geen trek om een cursus conflictbeheersing te volgen om te overleven tussen opgefokte heethoofden. Een amateurvereniging is geen forensisch psychiatrische inrichting en evenmin een bureau voor reclassering. Besturen bestaan uit goedwillende ouders en oud-spelers die hun vrije tijd opofferen voor de gemeenschap. Hen opzadelen met de taak om zware agressie op te lossen met 'gesprekken' is het definitieve failliet van het overheidsgezag.

Laten we het beestje bovendien gewoon bij de naam noemen en niet meegaan in de politiek correcte mistbanken van minister Sterk. Iedereen die daadwerkelijk op de voetbalvelden rondloopt, weet precies uit welke hoek deze structurele agressie vaker wel dan niet vandaan komt. Het zijn de multiculturele randstedelijke elftallen en teams met doorgeschoten straatcultuur waarin autoriteit niet wordt geaccepteerd, waarin het beledigen van moeders tot standaardvocabulaire behoort en waar fysiek geweld de eerste reactie is op een buitenspelbeslissing.

Door die harde culturele werkelijkheid dood te zwijgen, beschermt de politiek de daders en laat zij de slachtoffers keihard barsten.

Sterk schermt in haar Kamerbrief met een nieuw op te richten integriteitscentrum, gedragscodes en preventieprogramma's. Het is het klassieke polderremedie: als het huis in brand staat, richten we een praatgroep op over brandveiligheid. Maar geweld op een voetbalveld is geen sportincident dat je met een tuchtcommissie van de bond afhandelt; het is openlijke geweldpleging, mishandeling en bedreiging. Dat hoort thuis in het Wetboek van Strafrecht.

Als een speler een scheidsrechter het ziekenhuis in schopt, dan stuur je geen KNVB-mediator langs voor een goed gesprek over verbinding. Dan komt de politie het veld oprijden, gaan de handboeien om en verschijnt de dader via het snelrecht voor de politierechter. Wie zich misdraagt op een sportcomplex moet een levenslang landelijk sportparkverbod krijgen, een strafblad tegemoet zien en de volledige schade vergoeden. En als een elftal zich herhaaldelijk schuldig maakt aan wangedrag, dan royeer je niet alleen het team, maar trek je de vergunning en de velden van de complete vereniging in.

Het recht op een veilige sportomgeving is niet onderhandelbaar. Wie de vrijwilligers in de steek laat, vernietigt het verenigingsleven van onderaf. Minister Sterk moet ophouden met haar sussende theekransjespolitiek. Stop met het pamperen van agressief tuig en herstel de wet en orde op onze voetbalvelden, voordat er straks doden vallen.