CDA-asielminister Van den Brink bedriegt het volk: stoere praatjes over 'noodrem', maar de grenzen blijven wagenwijd open

Maar wie kijkt naar wat er daadwerkelijk uit zijn handen komt, ziet louter ambtelijke verlamming en lafheid.

Donderdag was het weer raak tijdens het overleg van de Europese ministers van Justitie en Binnenlandse Zaken in Luxemburg. Zoals de NOS optekende en ook TPO analyseerde, verklaarde Van den Brink daar met veel bombarie dat hij het voorstel van Griekenland, Oostenrijk en Duitsland steunt voor een zogeheten Europese 'noodrem'. Het idee? Als een groep illegalen massaal en met geweld een grens probeert te bestormen (zoals onlangs gebeurde bij de Spaanse enclave Ceuta), dan moet een land het recht hebben om asielaanvragen tijdelijk op te schorten en mensen direct terug te zetten over de grens. "Dit zijn echt unieke situaties", kraamde de CDA'er uit.

Goh, wat een ongekende openbaring. Moeten we nu werkelijk applaudisseren voor een minister die na jaren van totale chaos tot de conclusie komt dat gewelddadige grensbestormers niet beloond moeten worden met een gratis asielprocedure en een voorrangspositie op een sociale huurwoning?

💳 Wilt u ons steunen om dit onafhankelijke journalistieke tegengeluid overeind te houden? Steun ons dan direct met een donatie via BackMe:

👉 Doneer hier via BackMe

Wat deze hele vertoning zo misselijkmakend maakt, is dat er in werkelijkheid helemaal niets is geregeld. Er ligt geen bindend Europees besluit, er is geen wet gewijzigd en de Europese Commissie van Ursula von der Leyen moet nog beginnen met het schrijven van een ambtelijk crisisvoorstel. Tegen de tijd dat dat document door alle Brusselse praatgroepen, het Europees Parlement en de activistische rechters in Straatsburg is geloosd, schrijven we waarschijnlijk 2030.

Ondertussen denderen de asielbussen in Nederland gewoon door. De opvanglocaties in Ter Apel en Budel barsten uit hun voegen, gemeenten worden door de tirannieke spreidingswet gewurgd om hotels en gymzalen op te offeren, en de overlast van veilielanders in het openbaar vervoer bereikt recordhoogtes. Maar minister Van den Brink waant zich een staatsman omdat hij in een Luxemburgs conferentiecentrum heeft gezegd dat een bestorming 'een unieke situatie' is.

DDS schreef eerder al over de aangenomen motie van FVD-Kamerlid Tom Russcher tegen doorreis vanuit Ceuta. Dát is de manier om druk te zetten: concrete opdrachten aan ministers. Maar Van den Brink kiest liever voor de klassieke tactiek van het partijkartel: verplaats de discussie naar een ver Europees gremium, kondig een plan aan voor de verre toekomst, en doe ondertussen in eigen land helemaal niets.

Als Bart van den Brink écht de grenzen wil bewaken, dan heeft hij Brussel daar helemaal niet voor nodig. Een soeverein land heeft het inherente, godgegeven recht om haar eigen territorium en bevolking te verdedigen. Hongarije en Polen lieten al jaren geleden zien hoe het moet: zet hekken neer, stationeer het leger aan de grens, en stuur iedereen die illegaal binnenkomt direct en zonder pardon terug.

Maar dat durft het kabinet-Jetten natuurlijk niet. Men is in Den Haag doodsbang voor een boze brief uit Brussel of een vermanend vingertje van een linkse ngo. En dus kiest Van den Brink voor deze schertsvertoning. Hij steunt een noodrem die niet bestaat, om te verhullen dat hij zelf de pedalen van de asieltrein heeft losgelaten.

De Nederlandse bevolking trapt niet langer in deze doorzichtige pr-trucs. We hebben geen behoefte aan een minister die het juiste zegt voor de camera, maar in de praktijk de deuren wagenwijd open laat staan.

Zet vandaag nog de Koninklijke Marechaussee langs de grens met Duitsland en België. Schort de behandeling van alle asielverzoeken in Nederland per direct op en zeg de verouderde internationale verdragen op. Dát is beleid. De rest is louter laf CDA-gedraai over de rug van de Nederlandse burger.