Iran houdt de deur naar de Straat van Hormuz voorlopig
stevig op slot. Volgens parlementsvoorzitter Mohammad Bagher Ghalibaf gaat de
belangrijke vaarroute pas weer open als aan zeven Iraanse voorwaarden uit het
Islamabad-memorandum is voldaan. Praten kan, onderhandelen ook, maar Iran is niet van plan
ondertussen zijn militaire vuisten te ontspannen. "We zullen zowel vechten
als onderhandelen",
zei
Ghalibaf in het parlement.Zeven eisen, geen haast
De Straat van Hormuz is bepaald geen onbeduidend stukje zee.
De smalle doorgang is een van de belangrijkste routes voor olie en gas ter
wereld. Problemen rond de zeestraat zijn daardoor al snel voelbaar op
internationale energiemarkten. Juist daarom heeft Iran hier een krachtig
drukmiddel in handen.
Ghalibaf noemt het Iraanse standpunt over een heropening
"duidelijk en vastberaden". De Verenigde Staten zouden onlangs via
tussenpersonen nieuwe voorstellen hebben gedaan. Teheran lijkt daar niet direct
van onder de indruk. Volgens Ghalibaf is de tijd voorbij waarin Washington
onderhandelingen kan rekken en tegelijkertijd eenzijdige voorwaarden kan
stellen.
WORD ONDERDEEL VAN DE DDS-COMMUNITY! (LET OP: HET
ARTIKEL GAAT HIERONDER DIRECT VERDER!) Breek door de leugens van het
mediakartel heen: Ontvang de GRATIS DDS Nieuwsbrief! De mainstream media
verzwijgen de waarheid en de Haagse politiek lacht je in je gezicht uit. Laat
je niet langer censureren! Sluit je aan bij de groeiende DDS-community en
ontvang dagelijks het échte, ongefilterde nieuws direct in je mailbox. Onze
scherpste columns, de hardste politieke analyses en het belangrijkste nieuws,
100% gratis. Meld
mij GRATIS aan ➔ Praten én spierballen
Iran kiest ondertussen bewust voor twee sporen. Diplomatie
blijft op tafel liggen, maar de militaire paraatheid gaat geen tandje lager. Volgens
Ghalibaf versterken die twee elkaar juist. Een land dat militair sterk staat,
heeft volgens hem ook meer gewicht aan de onderhandelingstafel. Daar bleef het
niet bij. De parlementsvoorzitter waarschuwde dat tegenstanders op militair
gebied rekening moeten houden met "nieuwe verrassingen". Wat hij daar
precies mee bedoelde, liet hij in het midden.
Teheran kijkt naar daden
Ghalibaf zei ook dat Iran zijn veiligheidsbeleid niet laat
bepalen door iedere nieuwe uitspraak of boodschap uit Washington. Amerikaanse
woorden zijn volgens hem minder belangrijk dan Amerikaanse acties. De
tegenstrijdige signalen uit de
VS over onderhandelingen, bemiddeling en
mogelijke militaire confrontaties noemt hij onderdeel van een "cognitieve
oorlog". Volgens Ghalibaf is het doel daarvan om verwarring te zaaien en
de strategische keuzes van Iran te beïnvloeden.
Hormuz blijft de troefkaart
Voorlopig verandert er dus weinig. Iran wil onderhandelen,
maar houdt tegelijkertijd zijn militaire opties open. De Straat van Hormuz
speelt daarbij een hoofdrol. De Iraanse boodschap is simpel: diplomatie is
welkom, maar niet tegen elke prijs. Zolang Teheran vindt dat de zeven
voorwaarden uit het Islamabad-memorandum niet zijn uitgevoerd, blijft de
strategische zeestraat dicht. Daar zit de druk. Want zolang Hormuz gesloten
blijft, is dit allang niet meer alleen een conflict tussen Iran en de Verenigde
Staten. De gevolgen kunnen wereldwijd worden gevoeld.
LAAT U NIET CENSUREREN DOOR HET MEDIAKARTEL! Klaar
met de linkse indoctrinatie? Meld je aan voor de DDS Nieuwsbrief! Wij benoemen
de feiten die het partijkartel liever onder het tapijt schuift. Blijf de kudde
een stap voor: ontvang elke dag onze meest snoeiharde artikelen en 'verboden' columns gratis in je inbox. Geen censuur, geen politiek correcte praatjes.
Alleen de harde realiteit. 🚀 Schrijf mij direct in ➔