De Iraanse Opperste Leider Ali Khamenei is dood. Dat
bevestigden de Iraanse staatsmedia zondagochtend, nadat de Verenigde Staten en
Israël gezamenlijke luchtaanvallen uitvoerden op doelen in Teheran. Volgens
Iran kwamen bij die aanval ook meerdere familieleden om het leven, onder wie
zijn dochter, schoonzoon en kleinzoon. Het land ging direct over tot een
nationale rouwperiode van veertig dagen. Vanaf het officiële account van Khamenei verscheen een
boodschap. Kort. Religieus. Symbolisch. Bij een foto van Khamenei stond: “In de
naam van God, de Meest Barmhartige, de Meest Genadevolle.” Daarbij werd vers 23
uit soera Al-Ahzab geciteerd: “Onder de gelovigen zijn er die hun verbond met
Allah zijn nagekomen; sommigen hebben hun gelofte vervuld en anderen wachten
nog, en zij zijn in het minst niet veranderd.”
Met andere woorden: geen uitleg, geen politiek statement.
Alleen martelaarschapstaal. Precies zoals je verwacht van een regime dat zelfs
de dood verpakt als propaganda. Online reacties waren, zoals verwacht,
genadeloos. Sommigen reageerden simpelweg met: “Ben je niet dood?” Een ander
voegde toe: “Een laatste boodschap vanuit het graf van een van de slechtste
mensen die ooit heeft geleefd. Goed dat je weg bent.”
Enkele uren eerder had de Amerikaanse president
Donald Trump
de wereld al geïnformeerd via Truth Social. “Khamenei, een van de meest
kwaadaardige mensen in de geschiedenis, is dood,” schreef hij.
Trump noemde de
aanval “de grootste kans voor het Iraanse volk om hun land terug te nemen.”
Einde van een tijdperk
Met de dood van Khamenei sluit
Iran een hoofdstuk dat begon
in 1989, toen hij Ruhollah Khomeini opvolgde. Wat begon met twijfels over zijn
charisma, eindigde in absolute macht. Hij controleerde het leger, de
rechtspraak en de veiligheidsdiensten. Zijn woord was wet.
De Verenigde Staten noemde hij steevast “de Grote Satan”.
Toen Washington nieuwe nucleaire beperkingen eiste, reageerde hij fel: “Wie
zijn jullie om te beslissen of Iran uraniumverrijking mag toepassen?”
Tegelijkertijd hield hij vol dat Iran geen kernwapens wilde. “Het is in strijd
met onze islamitische overtuigingen.”
De vraag is nu niet alleen wie hem opvolgt, maar ook hoe een
regime zonder zijn centrale figuur reageert op externe druk en interne woede.
Een leider die decennialang controle predikte, laat een land achter dat
plotseling moet improviseren. En zijn laatste publieke woorden? Geen politiek
plan. Geen verzoening. Alleen religieuze retoriek, zorgvuldig geplaatst op
sociale media. Zelfs sterven blijkt in Iran een geregisseerd moment.
Steun De Dagelijkse Standaard!
De overheid probeert kritische stemmen het zwijgen op te leggen, online en offline. Wij laten ons niet blokkeren! Help ons om de macht te blijven controleren. Steun ons via BackMe of maak uw bijdrage over op NL95RABO0159098327 t.n.v. Liberty Media. En let op: als u ons via BackMe steunt, krijgt u gratis en voor niets elke dag onze exclusieve SubStack-column zo, hop, in uw email inbox!