Lukashenko: “Er kan geen vrede zijn” – Belarus bereidt zich volop voor op oorlog

En het meest veelzeggende zinnetje: “Er kan geen tijd van vrede zijn.” Dat is geen beschrijving van de werkelijkheid. Dat is een politieke wereldvisie. Een dictator die zijn volk en zijn leger in een permanente noodtoestand houdt, maakt het een stuk makkelijker om te controleren, te mobiliseren en af te schermen van ongewenste invloeden van buitenaf. Geen ruimte voor kritiek, geen ruimte voor ontspanning, altijd die dreiging van buiten die de eigen macht legitimeert.

Dit is klassieke dictatuurstijl: vrede bestaat niet, alleen voorbereiding op de volgende confrontatie. Belarus fungeert al jaren als Russische vazalstaat en springplank voor Poetins avonturen. Lukashenko gebruikt de dreiging – echt of verzonnen – om zijn greep op het land te verstevigen, terwijl het volk de rekening betaalt voor leger, repressie en isolatie.

Hoe moeten we dit zien? Als een signaal dat het regime in Minsk geen enkele intentie heeft om te normaliseren. Integendeel: het bereidt zich actief voor op escalatie, waarschijnlijk in nauwe samenwerking met Moskou. Terwijl Europa nog steeds droomt van dialoog en de-escalatie, kiest Lukashenko openlijk voor de taal van de permanente paraatheid. Dat belooft weinig goeds voor de regio, voor Oekraïne en voor de oostflank van de NAVO.

De dictator in Minsk laat zien dat hij geen vrede wil of kan hebben – omdat vrede zijn machtsmodel zou ondermijnen. Een samenleving in constante alarmstand is immers veel makkelijker te knechten.