Niveauloze arrogantie: Andrew toont geen enkel berouw na arrestatie in Epstein-schandaal

Het is een stuitend schouwspel dat zich momenteel afspeelt op het koninklijke landgoed Sandringham. Terwijl de juridische muren zich om hem heen sluiten, klaagt Andrew steen en been over de plek waar hij zijn paarden moet stallen en waar hij zijn auto moet parkeren. Van enige sympathie voor de slachtoffers van het Epstein-netwerk is nog altijd geen sprake. Hij leeft in een parallel universum waarin hij niet de dader of de verdachte is, maar het slachtoffer van een "groot onrecht".

Deze houding komt niet uit de lucht vallen. We herinneren ons allemaal nog het rampspoedige BBC-interview uit 2019, waarin Andrew dacht zichzelf wit te wassen. Na afloop liet hij zijn moeder, koningin Elizabeth, doodleuk weten dat het "uitstekend" was verlopen, terwijl de rest van de wereld vol ongeloof toekeek hoe hij zichzelf live op televisie fileerde. Sindsdien is er niets veranderd. Hij is zijn titels kwijt, zijn woning kwijt en zijn status kwijt, maar zijn ego is groter dan ooit.

Zelfs nu hij gedwongen is ingetrokken in een tijdelijk onderkomen op Wood Farm, is hij "ongelooflijk grof" tegen de mensen om hem heen. Hij gedraagt zich als een man die nog steeds recht heeft op alle privileges, terwijl hij door de rest van de koninklijke familie volledig is uitgekotst. Zijn wereld wordt kleiner en kleiner, maar het besef dat hij zelf de architect is van zijn eigen ondergang, lijkt nog altijd niet in te dalen.

Voor Andrew dreigt nu de ultieme vernedering. Er wordt in Londen serieus gewerkt aan een wet om hem definitief van de lijst van troonopvolgers te schrappen. Koning Charles zou deze stap, die via het Britse parlement moet lopen, al langer hebben gewild. Het zou de eerste keer zijn sinds 1936 dat een dergelijke drastische maatregel wordt genomen om een lid van de familie uit de lijn van opvolging te snijden.

Terwijl zijn dochters, Beatrice en Eugenie, geschokt zijn door de recente gebeurtenissen en langzaam lijken te begrijpen hoe diep hun vader in de nesten zit, blijft Andrew zelf volharden in zijn rol als verongelijkte aristocraat.

Het is het trieste eindstation van een man die dacht boven de wet te staan. De realiteit van een strafproces en de totale verbanning uit het openbare leven is het enige dat hem nog rest, maar zelfs dat lijkt deze narcist niet wakker te schudden.