Drie aanslagpogingen op Donald Trump. Een vermoorde
Charlie Kirk. Straatgeweld dat complete stadsdelen ontwrichtte. En toch blijft
één boodschap hardnekkig rondzingen: politiek geweld komt vooral van rechts.
Klinkt stellig. Maar wie de onderliggende cijfers bekijkt, ziet vooral heel
veel gaten. Media en denktanks zoals The Economist, het Center for
Strategic and International Studies en het Cato Institute wijzen al jaren in
dezelfde richting. Hun conclusie: rechtse extremisten zijn verantwoordelijk
voor het grootste deel van het politieke geweld in Amerika. Dat klinkt
overtuigend. Tot je de data zelf opent.
Een belangrijk deel van die analyses leunt op het
Prosecution Project, een database die strafzaken koppelt aan politieke
motieven. Op papier een nette aanpak. In de praktijk een gatenkaas. Zo ontbreken opvallend genoeg recente en zwaarwegende
incidenten. Aanslagpogingen op Trump? Nauwelijks terug te vinden. De moord op
Charlie Kirk? Afwezig. Andere politiek gemotiveerde schietpartijen? Evenmin
zichtbaar. Dan wordt het ineens wel heel eenvoudig om te concluderen dat geweld
“vooral van rechts komt”.
De zomer die niet meetelt
Neem de rellen van 2020 na de dood van George Floyd. Die
periode kostte tientallen mensen het leven en zorgde voor miljarden aan schade.
Volgens cijfers die onder meer door Forbes werden verzameld, liep het dodental
snel op. Maar in de besproken dataset? Slechts een handvol incidenten. Alsof
een zomer vol brandende steden en geweld nauwelijks heeft plaatsgevonden. Dat
is geen nuanceverschil. Dat is het herschrijven van de werkelijkheid.
WORD ONDERDEEL VAN DE DDS-COMMUNITY! (LET OP: HET ARTIKEL GAAT HIERONDER DIRECT VERDER!) Breek door de leugens van het mediakartel heen: Ontvang de GRATIS DDS Nieuwsbrief! De mainstream media verzwijgen de waarheid en de Haagse politiek lacht je in je gezicht uit. Laat je niet langer censureren! Sluit je aan bij de groeiende DDS-community en ontvang dagelijks het échte, ongefilterde nieuws direct in je mailbox. Onze scherpste columns, de hardste politieke analyses en het belangrijkste nieuws, 100% gratis. Meld mij GRATIS aan ➔ Wat wél meetelt
Minstens zo opvallend is wat er juist wél wordt meegenomen.
Het blokkeren van een abortuskliniek? Politiek geweld. Vandalisme van een
regenboogzebrapad? Ook politiek geweld. Maar grootschalige vernielingen tijdens
rellen? Die verdwijnen opvallend vaak uit beeld.
Ook andere rapporten schuiven met definities. Zo wordt
pro-Palestijns geweld in sommige analyses niet als links gezien, maar als
“etnonationalistisch”. Handig, want zo verdwijnt het automatisch uit de
statistieken over links geweld. Tel daarbij op dat veel datasets leunen op
mediaberichten, en het probleem wordt duidelijk. Als je bron al gekleurd is,
wordt je conclusie dat ook.
Het dominante verhaal blijft simpel: rechts is het probleem.
Maar die conclusie rust op cijfers die selectief zijn samengesteld, incompleet
zijn en soms creatief worden geïnterpreteerd.Dat betekent niet dat rechts geen
geweld kent. Natuurlijk wel. Maar het idee dat geweld bijna uitsluitend van één
kant komt, houdt geen stand zodra je de data serieus neemt.
Misschien is de eerlijkste conclusie wel de minst
comfortabele: het probleem is groter, rommeliger en minder politiek bruikbaar
dan velen zouden willen.
LAAT U NIET CENSUREREN DOOR HET MEDIAKARTEL! Klaar met de linkse indoctrinatie? Meld je aan voor de DDS Nieuwsbrief! Wij benoemen de feiten die het partijkartel liever onder het tapijt schuift. Blijf de kudde een stap voor: ontvang elke dag onze meest snoeiharde artikelen en exclusieve columns gratis in je inbox. Geen censuur, geen politiek correcte praatjes. Alleen de harde realiteit. 🚀 Schrijf mij direct in ➔