Gisteren tijdens het World Economic Forum nam Donald Trump geen blad voor de mond. Voor een zaal vol wereldleiders, CEO’s en bureaucraten zei hij hardop wat miljoenen Europeanen al jaren fluisteren: massa-immigratie maakt Europa kapot. “Certain places in Europe are not even recognizable anymore,” zei Trump. En hij voegde eraan toe dat dit “not in a positive way” is, maar juist in een zeer negatieve. Een zin die insloeg als een bliksemschicht, niet omdat hij overdreven was, maar omdat hij pijnlijk herkenbaar is.
Onherkenbare steden, herkenbaar probleem
Wie eerlijk kijkt, weet dat Trump hier geen karikatuur schetst. Grote delen van westerse steden zijn veranderd. Niet organisch, niet door gezonde groei, maar door ongecontroleerde massale immigratie, gecombineerd met falend integratiebeleid en politieke lafheid. Wijken waar de oorspronkelijke bewoners verdwijnen, waar veiligheid afneemt en waar samenleven plaatsmaakt voor naast elkaar bestaan.
Trump benoemde het probleem bij de naam: unchecked mass migration. Geen moreel college, geen wollige woorden, maar een analyse die rechtstreeks raakt aan de realiteit in Nederland, Duitsland, Frankrijk en België.
Zelfvernietiging als beleid
Maar Trump ging verder. Hij koppelde migratie aan een bredere Europese koers die volgens hem richting zelfdestructie leidt:
- een radicale groene energietransitie die industrie wegjaagt,
- het uitbesteden van productie aan derde landen,
- en het opofferen van banen, koopkracht en strategische autonomie.
Volgens Trump is dit geen vooruitgang, maar economische ontmanteling.
Europa maakt zichzelf afhankelijk, kwetsbaar en armer. “I love Europe,” zei hij, “but it’s not heading in the right direction.” Geen haatdragende tirade, maar een
waarschuwing van iemand die het Westen als beschaving serieus neemt.
Het Amerikaanse alternatief
Trumps boodschap was helder: kijk naar de Verenigde Staten. Minder immigratie, herindustrialisatie, energiebeleid gebaseerd op realisme in plaats van ideologie. America First betekent in zijn ogen niet isolationisme, maar zelfrespect.
En de vraag die boven Davos hing was onontkoombaar:
als Amerika kiest voor zijn eigen burgers, waarom durft
Europa dat niet?
En Nederland dan?
Ook Nederland was vertegenwoordigd. Dick Schoof en een stoet aan topambtenaren luisterden mee. De vraag is alleen: hebben ze het ook gehoord?
In Nederland zien we dagelijks de gevolgen waar Trump voor waarschuwt:
woningnood voor eigen inwoners, wijken die onder druk staan, stijgende criminaliteit en een overheid die blijft volhouden dat dit “onvermijdelijk” is. Alsof beleid geen keuze is, maar natuurverschijnsel.
Een wake-up call
Wat Trump in Davos gaf, was geen vriendelijk advies meer. Het was een wake-up call.
Europa staat op een kruispunt. Blijven we doorsukkelen op het pad van open grenzen en groene dogma’s, of kiezen we eindelijk voor onze eigen inwoners, onze veiligheid en onze toekomst?
Amerika kiest voor America First.
De vraag is niet of
Europa dat moet kopiëren.
De vraag is: wanneer durft Europa eindelijk voor Europe First te kiezen? Want wie nu nog wegkijkt, wordt straks wakker in een continent dat inderdaad niet meer te herkennen is.
WORD AANDEELHOUDER VAN HET VERZET! Wij blijven hameren op het beschermen van de Nederlandse patiënt en belastingbetaler tegen de graaiers van het kartel. Steun de onafhankelijke pers die wél op de kleintjes let!
🚀 Steun ons via BackMe: https://dds.backme.org Of maak uw bijdrage over op NL95 RABO 0159 0983 27 t.n.v. Liberty Media. PS: Zet uw e-mailadres erbij voor onze exclusieve SubStack-columns! Elke dag gratis in uw mail!