Zwalkende Trump compleet de weg kwijt: wil oorlog met Iran plotseling staken

De aanval op Iran is een schoolvoorbeeld van de desastreuze westerse bemoeizucht die we al decennia zien. Natuurlijk is het theocratische regime van de ayatollahs in Teheran verschrikkelijk, maar de geschiedenis heeft ons keer op keer geleerd dat het binnenvallen en bombarderen van soevereine naties in het Midden-Oosten altijd gruwelijk verkeerd afloopt.

Amerika en Israël hebben met hun offensief een geopolitieke tijdbom laten ontploffen. De gewone burger in de regio wordt de dupe van een regimewissel-fantasie die uitsluitend is bedacht in de veilige, elitaire bestuurskamers van Washington en Tel Aviv.

Maar wie dacht dat Trump met een doordachte, ijzersterke strategie aan dit levensgevaarlijke avontuur begon, komt zwaar bedrogen uit. Hij gedraagt zich als een roekeloze pyromaan die eerst lachend het hele huis in de fik steekt, om vervolgens na een paar weken luidkeels te gaan klagen dat het toch wel erg heet wordt in de woonkamer.

De berichtgeving van de Wall Street Journal (WSJ) van vandaag legt de totale chaos in het hoofd van de president pijnlijk bloot. Uit gesprekken met zijn adviseurs blijkt dat Trump opeens welwillend tegenover het staken van de Amerikaanse militaire vijandelijkheden staat. En let wel: hij overweegt dit zelfs zonder dat de strategisch cruciale Straat van Hormuz door Iran is heropend.

Laten we die waanzin even goed tot ons door dringen. Nog geen dag geleden stond hij voor de camera's te brullen over het plunderen van oliebronnen en waarschuwde hij voor een harde, meedogenloze strijd. Hij legde Iran eerder een absolute deadline op om de blokkade van de zeestraat op te heffen, stelde die uit pure besluiteloosheid tot twee keer toe uit, en is nu blijkbaar bereid om de Iraanse gijzeling van de wereldwijde oliehandel doodleuk te accepteren. Trump bestuurt de machtigste militaire machine ter wereld alsof het een wispelturige realityshow is. De man regeert puur op basis van de impuls van de dag.

De economische en mondiale consequenties van dit zwalkende gedrag zijn niet te overzien. Omdat de Straat van Hormuz nog altijd grotendeels dichtgetimmerd zit, is de internationale oliehandel deels stil komen te liggen. Dat raakt ons hier in Europa keihard in de portemonnee. En wat is de briljante oplossing van deze onbetrouwbare president nu hij de boel zelf heeft laten escaleren? Hij gooit het probleem gewoon over de schutting.

Volgens de WSJ wil de VS nu inzetten op "diplomatieke druk". Als dat niet werkt, zouden de Amerikanen "Europa en Golfstaten vragen de leiding te nemen" om deze uiterst complexe operatie in Hormuz op te lossen.

Het is de ultieme gotspe. Je begint een wanstaltige, neoconservatieve oorlog die nergens voor nodig was, je laat de boel gigantisch ontsporen, en als het te ingewikkeld wordt, verlang je dat Europese landen jouw puinhoop gaan opruimen.

Het mag nu voor iedereen glashelder zijn: Donald Trump is definitief het spoor bijster. Je kunt simpelweg geen enkele strategische afspraak maken met een leider die 's ochtends een oorlog ontketent, 's middags roept dat hij grondstoffen wil stelen, en 's avonds weer piept dat hij er toch maar mee wil stoppen.

De internationale gemeenschap kijkt vol afschuw naar een knettergekke president die de wereldvrede met elke ondoordachte beslissing verder in gevaar brengt. Het is een ongekend en levensgevaarlijk dieptepunt.

SLUIT U AAN BIJ HET VERZET! Wij blijven hameren op het beschermen van de burger tegen de dwang, de hypocrisie en de neoconservatieve oorlogszucht van de gevestigde macht. Steun de onafhankelijke pers die de feiten niet gladstrijkt! Mis helemaal niets en abonneer u direct via deze link. Elke dag de ongezouten waarheid, gratis in uw mail!