Gemaakt met ChatGPT
Krijg je te weinig incontinentiemateriaal? Het zit in het basispakket en je betaalt er geen eigen bijdrage voor
Wilt u DDS vaker zien?
Stel DDS in als voorkeursbron op Google.
Voeg DDS toe op GoogleHeb je last van incontinentie en krijg je te weinig materiaal? Dan ben je niet de enige. Van bijna 3.000 mensen die er in het Radar-panel over vertelden, zegt een kwart dat ze te weinig geleverd of vergoed krijgen. Terwijl incontinentiemateriaal gewoon in het basispakket zit.
Radar besteedt er vanavond om 20:25 uur een uitzending aan op NPO 2. De Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) reageert in de studio.
Wat de basisverzekering vergoedt
Hulpmiddelen bij incontinentie vallen onder de basisverzekering. Dat geldt voor iedereen, welke zorgverzekeraar je ook hebt. Volgens het Zorginstituut betaal je er geen eigen bijdrage voor.
Wel gaan de kosten van je eigen risico af. Dat is in 2026 €385. Heb je dit jaar al andere zorg gehad, zoals ziekenhuiszorg of medicijnen, dan is je eigen risico misschien al op. Dan betaal je voor het materiaal niets meer. Voor kinderen onder de 18 geldt geen eigen risico.
Hoe je het materiaal krijgt, staat in de polis van je zorgverzekeraar. Vaak regelt de verzekeraar het via een vaste leverancier en heb je een verklaring nodig van je huisarts, specialist of continentieverpleegkundige.
Waarom mensen te weinig krijgen
Uit de reacties aan Radar blijkt hoe groot de gevolgen zijn. Mensen zijn bang om door te lekken, schamen zich voor geurtjes of blijven uren in nat materiaal zitten. Sommigen durven daardoor de deur niet meer uit.
Waar het precies misgaat, verschilt. Soms levert de leverancier minder dan nodig is. Soms houdt de verzekeraar vast aan een standaardhoeveelheid die niet past bij iemands situatie. Radar zoekt vanavond uit welke rol verzekeraars en leveranciers daarin spelen.
Je verzekeraar moet leveren wat je nodig hebt
Een zorgverzekeraar heeft een zorgplicht. Hij moet ervoor zorgen dat je de verzekerde zorg krijgt die je nodig hebt. Een standaardhoeveelheid mag een startpunt zijn, maar als jij meer nodig hebt, moet je dat kunnen aanvragen.
Dat werkt het best met een onderbouwing. Laat je huisarts of continentieverpleegkundige opschrijven hoeveel materiaal je per dag nodig hebt en waarom. Denk aan hoe vaak je lekt, of het 's nachts ook speelt en of je huid last heeft van te lang dragen.
Koop je zelf bij de drogist bij omdat je tekortkomt? Dan betaal je dat helemaal zelf. Het is daarom de moeite waard om eerst bij je verzekeraar aan te kloppen.
Wat als je verzekeraar nee zegt?
Dien eerst een schriftelijke klacht in bij je zorgverzekeraar. Leg uit hoeveel je krijgt, hoeveel je nodig hebt en stuur de verklaring van je zorgverlener mee.
Kom je er samen niet uit? Dan kun je naar de Stichting Klachten en Geschillen Zorgverzekeringen (SKGZ). Die kijkt onafhankelijk naar je klacht. Voorwaarde is dat je verzekeraar je klacht eerst zelf heeft behandeld, en niet langer dan twaalf maanden geleden. Houd de polisvoorwaarden, je klachtbrief en het antwoord van de verzekeraar bij de hand.
Voor wie dit vooral speelt
Incontinentie komt op elke leeftijd voor, maar vooral bij ouderen. Het kan ook samenhangen met bijvoorbeeld een bevalling, een operatie of een ziekte. Juist voor mensen die thuis wonen en zelf hun zorg regelen, kan een tekort aan materiaal snel een probleem worden.
Zorg je voor een ouder of partner met incontinentie? Dan kun jij ook contact opnemen met de verzekeraar of de leverancier, als degene voor wie je zorgt daar toestemming voor geeft.
Zo pak je het aan
- Zoek je polis erbij en kijk hoe jouw verzekeraar incontinentiemateriaal regelt: via welke leverancier en met welk voorschrift.
- Houd een week bij hoeveel materiaal je echt gebruikt.
- Vraag je huisarts of continentieverpleegkundige om een verklaring over wat je nodig hebt.
- Vraag je verzekeraar schriftelijk om meer materiaal, met die verklaring erbij.
- Krijg je nee? Dien een klacht in bij je verzekeraar en daarna eventueel bij de SKGZ.
Ga verder met lezen
Dit vind je misschien ook leuk
Laat mensen jouw mening weten
Lees ook
Loading
