Het is om je kapot te schamen. In Den Haag hebben twee tieners het gore lef gehad om bloemenkransen bij het Joodse monument op het Rabbijn Maarsenplein te vernielen. Bloemen, nota bene, die waren neergelegd ter herdenking van Jom Hasjoa, de dag waarop we de slachtoffers van de naziterreur gedenken. Dit is geen kwajongensstreek, dit is een regelrechte trap na richting de Joodse gemeenschap. En wie zijn de daders? Laat me raden: óf extreemlinkse wokies die denken dat alles wat met Jodendom te maken heeft āfoutā is, óf moslimjongeren die hun haat niet kunnen bedwingen. In beide gevallen: schandalig. De feiten zijn even simpel als walgelijk. Zondag werden de kransen en rozen neergelegd bij het monument, een stille ode aan de miljoenen die tijdens de Shoah zijn vermoord. Maandagochtend? Alles kapot, rozen vertrapt, kransen vernield. Benjamin Cohen, een van de oprichters van het monument, noemde het tegenover
Omroep West āenorm triestā. En terecht. āDe bloemen liggen er ter nagedachtenis aan slachtoffers die zich niet meer kunnen verzetten,ā zei hij. Laat dat even tot je doordringen: deze laffe vandalen schoppen tegen mensen die al lang niet meer voor zichzelf kunnen opkomen.
En wat doet de politie? Die pakt de twee daders op, een van hen gisteren en de ander vandaag, tijdens een bijeenkomst waar nieuwe kransen werden gelegd. De tweede verdachte was zo brutaal om doodleuk langs te lopen terwijl wethouder Arjen Kapteijns (GroenLinks) en rabbijn Marianne van Praag nieuwe bloemen neerlegden. Herkend op camerabeelden, hup, achter slot en grendel. Maar wat krijgen ze? Waarschijnlijk een slap āfoei-gesprekjeā en een aai over de bol. Want ja, het zijn ātienersā, toch? Ondertussen noemt rabbijn Van Praag het opnieuw neerleggen van bloemen āzeer pijnlijk, maar noodzakelijkā. Pijnlijk is het zeker, maar dat het überhaupt nodig is, is een schande voor onze beschaving.
Laten we eerlijk zijn: dit soort acties komen niet uit het niets. Of het nou woke-activisten zijn die alles wat Joods is als ākoloniaalā of āonderdrukkendā bestempelen, of moslimjongeren die hun antisemitisme botvieren, het resultaat is hetzelfde: pure haat. En die haat wordt alleen maar erger door de slappe houding van overheden en de linkse elite die alles wegwuift als āincidentenā. Incidenten? Dit is een patroon! Van vernielde monumenten tot belaagde synagogen, het antisemitisme steekt weer de kop op, en niemand lijkt het serieus te willen aanpakken.
Het wordt tijd dat we stoppen met pappen en nathouden. Deze tieners verdienen geen knuffel, maar een keiharde straf. En niet alleen zij: de ideologieĆ«n die dit soort gedrag voeden ā of het nou woke-gekte is of religieus fanatisme ā moeten worden aangepakt. Anders staan we straks weer met zān allen te kijken terwijl de geschiedenis zich herhaalt. Dit is niet alleen een vernieling van bloemen, dit is een aanval op onze waarden, op onze herinnering, op onze menselijkheid. En dat pikken we niet.