Asielmigrant kost 800.000 euro: Raisa Blommestijn woest over omvolking en open grenzen Nederland 2026

Blommestijn wijst erop dat er wekelijks honderden tot soms rond de duizend nieuwe asielzoekers in Nederland aankomen, terwijl veel inwoners moeite hebben om rond te komen, jongeren jarenlang op woninglijsten staan en gemeenten kampen met een structureel tekort aan betaalbare huizen. In haar woorden betalen burgers uiteindelijk de prijs, via belastingen en bezuinigingen elders.

Ze baseert zich daarbij op berekeningen van onder anderen Jan van de Beek, die de totale kosten per asielmigrant schat op enkele tonnen wanneer opvang, uitkeringen, zorg, integratie en gezinshereniging worden meegerekend. Voor critici van het huidige beleid laat dit zien hoe groot de financiële impact is op de lange termijn.

Tegenstanders van het huidige asielsysteem benadrukken dat deze uitgaven niet losstaan van andere maatschappelijke problemen. Zij wijzen op oplopende woningnood, druk op de zorg, volle scholen en groeiende spanningen in sommige wijken. Tegelijkertijd ervaren veel Nederlanders dat zij zelf steeds langer moeten wachten op voorzieningen, terwijl nieuwkomers vaak voorrang krijgen bij opvang en huisvesting.

De regering stelt daar tegenover dat Nederland internationale verplichtingen heeft en mensen in nood moet helpen. Maar Blommestijn en gelijkgestemden vinden dat de balans volledig zoek is geraakt. In hun ogen wordt solidariteit eenzijdig ingevuld, terwijl de draagkracht van de samenleving steeds verder onder druk komt te staan.

Hun conclusie is helder: zonder ingrijpende koerswijziging blijven de kosten stijgen en nemen de maatschappelijke spanningen verder toe. Zij pleiten daarom voor een drastische versobering van het asielbeleid, strengere instroombeperkingen en meer prioriteit voor de eigen bevolking. Of men die analyse deelt of niet, duidelijk is dat het asieldossier steeds meer mensen raakt in hun dagelijks leven. De roep om harde keuzes klinkt luider, terwijl Den Haag voor de opgave staat om humanitaire verplichtingen te verenigen met betaalbaarheid en sociale samenhang.