BARBAARSE VERMINKING DREIGT: 2.600 meisjes lopen risico, maar Den Haag blijft “verkennen”

Daarbij kunnen delen van de clitoris en schaamlippen worden weggesneden. In ernstige gevallen wordt de vaginale opening grotendeels dichtgemaakt. De lichamelijke en psychische gevolgen kunnen een leven lang duren.

Toch is Nederland opnieuw vooral aan het onderzoeken, verkennen en overleggen.

Volgens Nieuwsuur onderzoekt het ministerie van Justitie en Veiligheid of Nederland beschermingsbevelen naar Brits voorbeeld kan invoeren. Een antwoord komt echter pas begin 2027.

Dat betekent dat opnieuw een zomervakantie voorbijgaat waarin meisjes gevaar lopen terwijl Den Haag dossiers doorschuift.

Nieuwsuur haast zich te benadrukken dat vrouwelijke genitale verminking door geen enkele religie verplicht wordt gesteld en ouder is dan zowel de islam als het christendom.

Dat de praktijk niet als universele religieuze plicht geldt en ook buiten islamitische gemeenschappen voorkomt, betekent echter niet dat de religieuze context irrelevant is. De praktijk is sterk aanwezig in verschillende islamitische landen en wordt binnen bepaalde gemeenschappen wel degelijk religieus gelegitimeerd.

In Nederland werd een medewerker van de Haagse As-Soennah-moskee vervolgd nadat op de website van de moskee een video was verschenen waarin vrouwenbesnijdenis werd aanbevolen. In die video werd volgens berichtgeving over de strafzaak onder meer gesteld dat de ingreep de lusten van vrouwen zou verminderen.

Dat is precies waarom de volledige waarheid moet worden verteld. Dit gaat niet om een folkloristisch gebruik waar een foldertje tegen helpt. Het gaat om diepgewortelde opvattingen over de seksualiteit, kuisheid en ondergeschiktheid van vrouwen.

Ervaringsdeskundigen waarschuwen dat meisjes vooraf soms praten over een feest, cadeaus of “vrouw worden”. Leraren, huisartsen en hulpverleners zouden die signalen moeten herkennen, maar weten volgens deskundigen regelmatig niet hoe zij vervolgens moeten handelen.

Pharos waarschuwde al in mei dat het risico tijdens vakantieperiodes groter kan worden. De organisatie noemt onder meer Somalië, Soedan, Egypte, Eritrea, Irak en Ethiopië als landen waar de praktijk voorkomt.

Preventie is belangrijk, maar voorlichting alleen is onvoldoende. Families die vastbesloten zijn een meisje te laten verminken, zullen zich niet noodzakelijk laten tegenhouden door een poster op Schiphol.

Daarom is het Britse systeem interessant. Een familierechter kan daar een beschermingsbevel uitvaardigen. Afhankelijk van de situatie kan dat leiden tot een uitreisverbod, het innemen van een paspoort of een verbod op contact met bepaalde familieleden.

Wie zo’n bevel overtreedt, kan een zware gevangenisstraf krijgen.

Vrouwelijke genitale verminking is in Nederland strafbaar, ook wanneer ouders de ingreep in het buitenland laten uitvoeren. Toch meldde de NOS vorige maand dat er in Nederland nog niemand voor is veroordeeld.

Dat is nauwelijks te bevatten. Nederland telt tienduizenden vrouwen die de ingreep hebben ondergaan en duizenden meisjes lopen risico, maar de strafrechtelijke handhaving levert geen veroordelingen op.

Als een verbod nooit voelbaar wordt gehandhaafd, bestaat het uiteindelijk alleen op papier.

De Tweede Kamer heeft het kabinet opgeroepen sneller te handelen. Dat is terecht, maar oproepen alleen beschermen geen enkel meisje.

Bij concrete signalen moeten rechters snel een tijdelijk uitreisverbod kunnen opleggen. Professionals moeten weten waar zij terechtkunnen en meldingen moeten onmiddellijk worden onderzocht. Ouders die hun kind laten verminken, moeten vervolgd worden.

Nederland hoeft geen culturele gewoonten te respecteren die kinderen voor het leven verminken. Onze wet, onze bescherming van kinderen en onze beschaving horen hier de grens te trekken.

Niet in 2027. Nu.