Musk heeft de cijfers aan zijn kant: Amsterdammers met Nederlandse herkomst zijn een minderheid, en Van den Brink haalt zijn schouders op

Musk citeerde een bericht van het account End Wokeness. Volgens dat bericht had Amsterdam in 1955 nog 98 procent inwoners met een Nederlandse achtergrond, tegen 40 procent in 2025. Voor dat cijfer uit 1955 noemt het account geen bron, en wij hebben het niet kunnen controleren. Maar het cijfer van nu kunnen we wel narekenen.

Op 1 januari 2025 telde Amsterdam volgens het CBS 934.526 inwoners. Daarvan hadden er 372.256 een Nederlandse herkomst: 39,8 procent. Een jaar later, op 1 januari 2026, was dat gezakt naar 39,3 procent. Het bericht dat Musk deelde, zat er dus niet ver naast. De genoemde 40 procent is een correcte afronding van het cijfer voor 2025.

Nederlandse herkomst betekent in deze CBS-indeling dat iemand zelf én beide ouders in Nederland zijn geboren. Ook iemand met in het buitenland geboren grootouders kan dus in die categorie vallen. Wie zelf in het buitenland is geboren, valt in deze indeling onder herkomst buiten Nederland, ook met twee in Nederland geboren ouders.

Het gaat hier om geboortelanden, niet om het bezit van een Nederlands paspoort. De 39,3 procent is dus geen telling van iedereen met de Nederlandse nationaliteit. Zo staat het gewoon in de statistiek.

En de richting is nog duidelijker dan het niveau. Bij een vergelijking met 2022 moet je wel rekening houden met de toevoeging van Weesp aan Amsterdam op 24 maart 2022. Anders vergelijk je verschillende gemeentegrenzen.

Tel je Amsterdam en Weesp op 1 januari 2022 samen, dan kom je in dezelfde CBS-tabel op 903.399 inwoners, van wie 383.919 met een Nederlandse herkomst. Op 1 januari 2026 telde Amsterdam inclusief Weesp 941.927 inwoners, van wie 370.040 met een Nederlandse herkomst.

Bij die vergelijking groeide de bevolking dus met 38.528 mensen, terwijl het aantal inwoners met een Nederlandse herkomst met 13.879 daalde. Het aantal inwoners met een herkomst buiten Nederland steeg met 52.407. Dat zijn veranderingen in bevolkingsgroepen; daarin werken naast buitenlandse migratie ook geboorte, sterfte en verhuizingen binnen Nederland door.

Ook landelijk schuift het snel. In 2022 had 74,0 procent van de inwoners van Nederland een Nederlandse herkomst. Op 1 januari 2026 was dat 70,9 procent. In vier jaar zakte het aantal mensen met een Nederlandse herkomst met ruim 154.000, terwijl de bevolking met meer dan een half miljoen groeide.

Zoiets overkomt een land niet zomaar. Het volgt uit keuzes in Den Haag over asiel, gezinshereniging, arbeidsmigratie en studiemigratie. De kartelpartijen beloofden kabinet na kabinet minder migratie, en de cijfers hierboven laten zien wat daarvan terechtkwam. Niemand heeft de Nederlanders ooit gevraagd of ze dit wilden.

En wie het hardop zegt, krijgt een etiket. Eva Vlaardingerbroek reageerde op Musk met een oproep om de Save Europe Act te tekenen, een campagne die onder meer een stop wil op niet-westerse migratie en remigratie eist. De Europese Commissie weigerde op 22 juli om dat initiatief te registreren, blijkt uit het besluit. Volgens Brussel zou het voorgestelde moratorium discrimineren naar ras en etnische afkomst. Voor dit initiatief gaat die officiële route naar de Commissie dus al vóór de handtekeningeninzameling op slot. Op de website wordt nog wel om handtekeningen gevraagd, maar een officiële inzameling via het Europese register is het daarmee niet.

En CDA-minister Van den Brink? Die zit op Asiel en Migratie en jaagt gemeenten op om statushouders sneller een huis te geven. In de kabinetsmededeling van 16 oktober belooft hij ook beperking van de instroom en snellere terugkeer. Maar waar is de concrete uitkomst voor Amsterdam? Welke aantallen moeten al die beloften opleveren?

Minister Van den Brink, hou op met wegkijken! Zeg hardop hoeveel mensen er de komende tien jaar volgens uw eigen beleid bijkomen, en zet nu een rem op de instroom in plaats van het aandeel inwoners met Nederlandse herkomst in hun eigen hoofdstad verder te laten krimpen!