AZC-waanzin in Harderwijk: Syriër verdacht van geweld tegen drie jongeren wordt gewoon naar volgende opvang gebracht

Niet uit de asielopvang verwijderd. Niet het land uitgezet. Hij wordt doorgeschoven naar een andere Nederlandse gemeente, waar andere omwonenden hem cadeau krijgen.

De man is verdachte en nog niet veroordeeld. Uiteindelijk moet een rechter vaststellen wat er precies is gebeurd en welke beschuldigingen bewezen kunnen worden. Maar de bestuurlijke reactie laat nu al zien hoe volkomen vastgelopen het Nederlandse asielsysteem is. Een probleem wordt niet opgelost. Het krijgt een nieuw adres.

Volgens de Harderwijker Courant escaleerde de situatie bij een strandje in de wijk Stadsweiden. De negentienjarige azc-bewoner zou zich tegenover twee meisjes onbehoorlijk hebben gedragen. Toen hij daarop werd aangesproken, ontstond een gewelddadige confrontatie waarbij ook een jongeman betrokken raakte.

De drie jongeren liepen lichte verwondingen op. De verdachte vertrok aanvankelijk, maar werd de volgende ochtend aangehouden. Na zijn verhoor is hij twee dagen later met een dagvaarding vrijgelaten. Op een later moment moet hij zich tegenover de rechter verantwoorden.

Dat is de juridisch correcte route. Een verdachte heeft rechten. Maar Nederlanders hebben óók rechten. Zij mogen verwachten dat hun overheid de veiligheid rond een opvanglocatie serieus neemt en dat een eventuele veroordeling voor geweld onmiddellijk gevolgen heeft voor de asielprocedure en het verblijfsrecht van de dader.

Nu zien zij vooral een systeem dat wel razendsnel een overplaatsing kan regelen, maar weigert het onderliggende probleem aan te pakken.

De gemeente heeft in overleg met het COA geregeld dat de verdachte naar een andere opvanglocatie werd gebracht. Hij kreeg tevens een locatieverbod voor het Harderwijkse azc, zo meldt ook Veluwe FM.

Voor Harderwijk is de man daarmee voorlopig uit beeld. Dat is begrijpelijkerwijs een opluchting voor betrokkenen en omwonenden. Maar voor Nederland verandert er niets. De verdachte blijft in dezelfde landelijke opvangmachine en verschijnt alleen op een andere locatie.

Dit is het bestuurlijke equivalent van afval onder het tapijt vegen en vervolgens verklaren dat de kamer schoon is.

Indien de rechter vaststelt dat de man zich daadwerkelijk schuldig heeft gemaakt aan het beschreven geweld, moet dat zwaar meewegen bij zijn recht om in Nederland te blijven. Wie hier bescherming vraagt en vervolgens inwoners mishandelt, ondergraaft zelf iedere aanspraak op onze gastvrijheid.

Gebruik dan alle juridische mogelijkheden om het verblijfsrecht te beëindigen. Geen jarenlange carrousel van procedures en geen verhuizing naar azc nummer drie, vier of vijf.

Het incident wordt nog wranger doordat het azc aan de Graaf Ottolaan na tien jaar zou sluiten. De locatie biedt plaats aan ongeveer achthonderd bewoners en bevindt zich midden in een woonwijk.

Het COA heeft de afgesproken sluiting niet tijdig uitgevoerd. De gemeente begon daarom een handhavingstraject. Volgens de Harderwijker Courant kreeg het COA drie maanden de tijd om de opvang alsnog te beëindigen. Daarna dreigt een dwangsom van 91.000 euro per dag, tot een maximum van ruim 8,1 miljoen euro.

De belastingbetaler mag dus eerst de opvang financieren, vervolgens opdraaien voor politie en bestuur en daarna mogelijk ook nog betalen voor een financieel conflict tussen twee overheidsinstanties.

Allemaal omdat het landelijke asielbeleid volledig is vastgelopen.

Nederland heeft geen behoefte aan nog meer opvangmanagement. Nederland heeft behoefte aan grenzen, consequenties en politieke moed.

Niemand vraagt om een veroordeling zonder rechter. Wel mogen Nederlanders eisen dat hun veiligheid vooropstaat en dat een veroordeling voor geweld harde gevolgen heeft voor iemand die hier als asielzoeker verblijft.

Stop met doorschuiven. Stop met gemeenten tegen hun wil op te zadelen met opvanglocaties. En stop met het behandelen van verblijfsrecht alsof het onaantastbaar is, zelfs wanneer iemand onze gastvrijheid ernstig misbruikt.

Een overheid die haar eigen bevolking niet durft te beschermen, heeft haar belangrijkste taak opgegeven.