Van den Brink (CDA) wil de wet niet aanpassen voor Oekraïners met drugs en een steekwapen in de opvang: 'Dat kost veel tijd'

Dat meldt EenVandaag. Volgens het programma weten tientallen gemeenten zich geen raad met Oekraïense vluchtelingen die overlast veroorzaken. Zelfs bij gewelddadig gedrag of vermoedelijke criminele activiteiten oordeelt de rechter steeds dat ze toch moeten worden opgevangen.

Hengelo is het bekendste voorbeeld. Daar vond de opvang na een anonieme tip op de kamer van twee Oekraïense broers "veel verschillende soorten drugs". Locatiemanager Simone van Rooij somt de rest op: "Ook allerlei chemische vloeibare stoffen, zoutzuur, kookplaatjes, mini-weegschaaltjes, veel telefoons en een groot steekwapen."

De gemeente zette de broers direct uit de opvang. Logisch, zegt Van Rooij: "We moeten ook zorgen voor de veiligheid van alle andere mensen op die locatie." De broers stapten naar de rechter en kregen gelijk. De gemeente moet onderdak bieden, en kreeg een dwangsom van 1.000 euro per dag, tot een maximum van 60.000 euro.

Hengelo weigert de broers terug te nemen en betaalt met grote tegenzin de dwangsom. De twee verblijven nu in een hotel dat hun advocaat betaalt, maar de rekening komt naar verwachting uiteindelijk bij de gemeente terecht. Een gemeente die de eigen bewoners beschermt, krijgt van de rechter een boete.

Burgemeester Sander Schelberg is er nog steeds boos over. "Niemand krijgt dit uitgelegd, niemand heeft ook begrip voor de situatie zoals die is ontstaan. Dit moet hersteld worden", zegt Schelberg. Volgens de burgemeester zit er een fout in de wet.

Daar heeft Schelberg gelijk in. Het maakt nu niet uit of iemand zich misdraagt of de wet overtreedt: de opvang moet blijven. Dat volgt uit de Europese richtlijn die Oekraïense vluchtelingen recht op opvang geeft.

Hengelo staat niet alleen. Burgemeester Sjors Fröhlich, die namens de Vereniging van Nederlandse Gemeenten spreekt, noemt het voorbeeld "het topje van de ijsberg". "Bestuurders zitten met de handen in het haar als ze iemand in de gemeentelijke opvang hebben die voor overlast zorgt", zegt Fröhlich.

De VNG wil speciale centra voor overlastgevers, en andere regels. Er moeten volgens Fröhlich "wat meer mogelijkheden voor gemeenten komen om te zeggen: 'Ja, nu zijn we er klaar mee. Wegwezen hier.'"

Zelfs de gemeenten, die normaal braaf doen wat Den Haag vraagt, zijn er nu klaar mee. Wie zich misdraagt in de opvang, merkt daar niets van. Wie hem eruit zet, betaalt.

En dan komt de minister. Van den Brink zegt het goed te begrijpen "dat het steekt als mensen zo misbruik maken van de gastvrijheid die wij hier bieden". Het gedrag in Hengelo noemt de minister "onacceptabel".

Mooie woorden. Daarna volgt de uitvlucht. Van den Brink is volgens EenVandaag "in gesprek over andere opvanglocaties voor overlastgevers". De wet aanpassen is volgens de minister "niet meteen een oplossing". "Dat kost veel tijd en die mensen zullen er dan nog steeds zijn."

Lees die redenering nog een keer. De wet aanpassen kost tijd, dus begint de minister er niet aan. Met die logica wordt nooit meer een wet veranderd. Elke wetswijziging kost tijd, en juist daarom moet je er vandaag aan beginnen. Een minister die de wet niet wil aanpassen omdat dat tijd kost, heeft gekozen voor nooit.

Het probleem is ook niet nieuw. DDS schreef er op 26 oktober al over, toen Hengelo de broers op straat zette en de rechter ze terugstuurde. Sindsdien had de minister in Brussel aan de bel kunnen trekken, of een wetsvoorstel kunnen laten maken. Er gebeurde niets.

Ondertussen dragen gemeenten de kosten en de risico's. Medewerkers en andere bewoners van de opvang moeten samenleven met mensen die zoutzuur en steekwapens op hun kamer hebben. En de belastingbetaler betaalt de dwangsommen, de hotels en de extra beveiliging.

Het is opvallend hoe snel dezelfde minister wel optreedt als het om gemeenten gaat. Van den Brink zette 74 gemeenten onder toezicht om de Spreidingswet, en dreigt met verplichte opvang op eigen kosten. Gemeenten die te weinig opvangen, krijgen de volle macht van Den Haag over zich heen. Overlastgevers in de opvang krijgen een gesprek over "andere opvanglocaties".

Van den Brink moet nu in Brussel eisen dat Nederland vluchtelingen die zich misdragen het recht op opvang kan afnemen. Wie drugs maakt, geweld gebruikt of een steekwapen bewaart, hoort niet in de opvang thuis, en ook niet in Nederland.

En de minister moet tegelijk een wetswijziging in gang zetten, vandaag en niet pas als het uitkomt. Gemeenten moeten de dwangsommen die ze nu betalen vergoed krijgen. Het is de wet van Den Haag en Brussel die hen dwingt, dus Den Haag betaalt.

Nederland heeft Oekraïense vluchtelingen jarenlang ruimhartig opgevangen. Dat geeft Nederland ook het recht om grenzen te stellen. Gastvrijheid zonder grens is geen gastvrijheid meer, het is een vrijbrief.