Zorgkosten voor asielzoekers in vijf jaar tijd ruimschoots verdubbeld naar 268 miljoen euro

Het totale gebrek aan transparantie rondom deze exploderende cijfers maakt de situatie nog ranziger. Het COA weigert na veel aandringen categorisch om te specificeren hoeveel geld er precies naar de verschillende medische posten is gegaan. De opvangorganisatie verschuilt zich lafhartig achter drogredenen zoals "de AVG en concurrentie".

Volgens Wim Groot, hoogleraar Gezondheidseconomie aan de Universiteit Maastricht, is die geheimzinnigheid totale onzin. Sectorcijfers zijn immers helemaal niet concurrentiegevoelig en de privacy van individuen is hiermee op geen enkele manier in het geding. De werkelijke reden voor deze doofpottactiek laat zich makkelijk raden: "Het COA houdt de cijfers waarschijnlijk achter uit angst voor heisa over de bedragen". Het establishment is doodsbang dat de burger ontdekt waar zijn belastingcenten werkelijk naartoe gaan.

Hoewel het COA probeert de boel te sussen met de bewering dat de kosten stijgen omdat het aantal opgevangen personen tussen 2020 en 2024 is toegenomen van 27.000 naar ruim 69.000, blijft het rekensommetje per asielzoeker onaanvaardbaar hoog. Gemiddeld kost een asielzoeker de Nederlandse staat zo'n 3900 euro per jaar aan medische zorg.

Zorgeconoom Groot noemt dit een bizar hoog bedrag, juist omdat het overgrote deel van de binnengestroomde migranten relatief jong is. Een gemiddelde Nederlandse jongere in dezelfde leeftijdscategorie kost de zorg namelijk 'slechts' zo'n 3000 euro per jaar.

Asielzoekers kosten dus gemiddeld fors meer dan de eigen bevolking, hoofdzakelijk omdat ze kampen met een enorme achterstand aan medische en fysieke zorg uit hun land van herkomst. Nederland mag dus opdraaien voor de inhaalslag van duizenden gelukszoekers die weten dat de zorg hier vele malen beter geregeld is dan in Zuid-Europese landen.

Zo getuigt de 32-jarige Timbila uit Burkina Faso dat hij bewust vanuit de opvang in Italië naar Nederland is doorgereisd, puur omdat hem was verteld dat de medische zorg hier zo goed is. Eenmaal in het azc in Budel kreeg hij direct een uitgebreide medische intake en kan hij binnenkort rekenen op een operatie aan een buikhernia. Onze goudgerande zorgvoorzieningen werken als een gigantische magneet op de rest van de wereld.

De ongelijkheid tussen de eigen bevolking en de asielinstroom bereikt haar kookpunt bij de financiering van dit systeem. Waar de Nederlander kromligt voor zijn maandelijkse zorgpremie, zijn asielzoekers na acht weken in ons land automatisch en volledig gratis verzekerd via de Regeling Medische Zorg Asielzoekers. Ze hoeven geen cent premie te betalen. Pas wanneer zij een betaalde baan vinden en een maandsalaris van rond de 2000 euro opstrijken, moeten ze een schamele eigen bijdrage van 500 euro per maand betalen aan het COA.

Dit lachwekkend lage bedrag is bedoeld als zogenaamde compensatie voor huisvesting, maaltijden, kleding én de volledige medische zorg. Hoogleraar Groot trekt ook hierbij aan de bel en stelt dat dit heroverwogen moet worden:

Terwijl de overheid de eigen burger financieel uitperst, krijgen asielzoekers een all-inclusive pakket voor een habbekrats.

Ondertussen staan naïeve azc-huisartsen voor de camera te glunderen dat we hier "de mensenrechten respecteren" en dat dit iets is "om trots op te zijn". Het is de omgekeerde wereld.

De medische kosten rijzen de pan uit, de asielinstroom misbruikt onze zorgstaat als een gratis kliniek, en de Nederlandse belastingbetaler mag de gaten in de begroting dichtlopen. Dit onhoudbare pamperbeleid moet onmiddellijk stoppen. De grens is bereikt, de maat is vol!